tag:blogger.com,1999:blog-298289482012-05-26T21:26:51.970+03:00επειδή στην τελικη πανω σε ένα στυλο τα βλεπεις όλα καλυτερα...stilitishttp://www.blogger.com/profile/03490061416563582821noreply@blogger.comBlogger621125tag:blogger.com,1999:blog-29828948.post-38189224577403543072012-05-25T23:35:00.001+03:002012-05-25T23:41:56.911+03:00<b>Μαγειρική</b>. Δεν είναι απλά μία λέξη που δηλώνει την προετοιμασία και το ψήσιμο του φαγητού που θα γεμίσει την κοιλία σας. Είναι αγάπη για το ψάξιμο φρέσκων υλικών και νέων γεύσεων, είναι μεράκι πειραματισμού και δοκιμή ''τρελιάρικων'' συνταγών, είναι φυγή από τις έγνοιες της καθημερινότητας και θεραπεία αγχολυτική, είναι και αφορμή για ξεμονάχιασμα / ραντεβού του μωρού που ζαχαρώνετε τόσο καιρό... Είναι επίσης καλός τρόπος για να εξοικονομήσετε χρήματα, κάτι που μοιάζει ιδιαίτερα επίκαιρο αφού η συστηματική αγορά φαγητού απ' έξω στις μέρες μας έχει γίνει απαγορευτική.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-iJNhssQ4zFg/T7_eyupVbyI/AAAAAAAAB30/bWBOGxAq1TQ/s1600/1254863310_cookanything.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="216" src="http://3.bp.blogspot.com/-iJNhssQ4zFg/T7_eyupVbyI/AAAAAAAAB30/bWBOGxAq1TQ/s320/1254863310_cookanything.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-small;">Όταν ο Δόκιμος έγραψε για ''μωρό'' πιο πάνω, δεν εννοούσε εμένα!</span></div><br />Στο Στύλο δεν είμαστε σεφ (όπως <a href="http://chefkang.blogspot.co.uk/">κάποια άλλη</a>), το ξέρουμε και το ξέρετε. Ξέρετε όμως επίσης πόσο αγαπάμε το (καλό μαγειρευτό) φαγητό! Γι' αυτό οι ''Συνταγές από το Στύλο'' έχουν πάντοτε εύκολες προτάσεις συνταγών, με σκοπό να σας παρακινήσουν να κάνετε ακριβώς αυτό που λέει ο πρόλογος του σημερινού ποστ: να μαγειρέψετε και να δοκιμάσετε πράγματα στην κουζίνα. Θα κάνετε την πλάκα σας, θα ευχαριστηθείτε το φαγητό που εσείς οι ίδιοι θα ετοιμάσετε και στο τέλος του μήνα θα βρείτε και κανα εξτρα πενηντάευρω στο πορτοφόλι σας... για να χαλάσετε σε μπύρες!!<br /><br />Σήμερα λοιπόν θα σας πούμε πώς να φτιάξετε την παρακάτω νοστιμιά:<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-gfQmanU9qV4/T7_ckWuyr8I/AAAAAAAAB3s/6p2ciKBlG_A/s1600/CIMG5893.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-gfQmanU9qV4/T7_ckWuyr8I/AAAAAAAAB3s/6p2ciKBlG_A/s320/CIMG5893.JPG" width="214" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ριζότο ζαβολιάρικο</span> του Δόκιμου</div><br />Αντίθετα με ότι πιστεύει ο περισσότερος κόσμος, το ριζότο δεν είναι δύσκολο φαγητό ούτε χρονοβόρο. Εντάξει, έχει 3-4 μυστικά (π.χ. σωστή ποικιλία ρυζιού, ζωμό κρέατος / κρασί, κ.α.) εαν θέλετε να έχετε αποτέλεσμα εστιατορίου αλλά επειδή εμείς όπως προείπαμε δεν είμεθα σεφ, σκαρφιστήκαμε το ριζότο ''της ζαβολιάς'' που βγαίνει και όμορφο και νόστιμο!<br /><br />Η συνταγή πάει ως εξής: μετρήστε μία κούπα ρύζι και τσιγαρίστε το σε λίγο λάδι (ή βούτυρο) για 3-4 λεπτά σε μέτρια φωτιά - προσοχή να μην πάρει χρώμα το ρύζι. Χαμηλώστε λίγο τη φωτιά και μαζί σοτάρετε μία σκελίδα σκόρδο (την οποία μετά θα αφαιρέσετε) και ψιλοκομμένο κρεμμύδι (στο ριζότο της φωτο δεν έβαλα επειδή δεν είχα). Ανακατέψτε και αφήστε για 1 λεπτό, κατόπιν προσθέστε μία κούπα ζεστό νερό - και αν έχετε μισό κύβο Maggi / Knorr διαλυμένο στο νερό. Ανακατεύετε κάθε 2 λεπτά, και κάθε φορά που το ρύζι απορροφά τα υγρά προσθέτετε 1/3 της κούπας ζεστό νερό. Αυτή η διαδικασία θα σας πάρει περίπου μισή ώρα. Θυμηθείτε η φωτιά να είναι χαμηλή και να τσεκάρετε συχνά. Για να βεβαιωθείτε ότι είναι έτοιμο, δοκιμάστε. Το ρύζι πρέπει να είναι κρεμώδες αλλά όχι πολύ μαλακό. Τέλος, το τελευταίο βήμα που θα απογειώσει το πιάτο: προσθέστε κομματάκια μπέικον (ή σαλάμι), μία κουταλιά βούτυρο και μπόλικη τριμμένη παρμεζάνα (ή Kerrygold). Ανακατέψτε μία γρήγορη, σερβίρετε σε γαβάθες δημητριακών, πασπαλίστε με λίγο μαύρο πιπέρι και γαρνίρετε με τριμμένο μαιντανό. Καλή όρεξη!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29828948-3818922457740354307?l=stilitis.blogspot.com' alt='' /></div>Dokimoshttp://www.blogger.com/profile/11086429123042037674noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-29828948.post-66505172829413702522012-05-22T18:39:00.000+03:002012-05-22T18:48:58.424+03:00Ιεραποστολή Δόκιμου στην κάτω Ιταλία, το μέρος το δεύτερο.<br /><br />Το τέλος της <a href="http://stilitis.blogspot.co.uk/2012/05/blog-post_10.html">πρώτης μέρας</a> (ή για να ακριβολογούμε τα χαράματα της δεύτερης) που περιλάμβανε Κατάνια, Συρακούσες, Νότο, Ταορμίνα και Μεσσίνα μας βρήκε στη <b>Villa San Giovanni</b>, στη δυτική άκρη της ''μπότας'' της Ιταλίας.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.accommodationz.com/staticgmap/15448.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://www.accommodationz.com/staticgmap/15448.jpg" width="320" /></a></div><br />Εκεί περάσαμε τη νύχτα. Η μικρή παραθαλάσσια κοινότητα είναι το κυρίως λιμάνι που συνδέει Σικελία και ηπειρωτική Ιταλία αλλά δεν είχε κάτι το αξιόλογο, έτσι λοιπόν την επόμενη μέρα δεν σπαταλήσαμε χρόνο και νωρίς το πρωί πήραμε το τρένο για Τάραντα!<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://farm8.staticflickr.com/7141/6835349937_3bcb414d6e_o.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://farm8.staticflickr.com/7141/6835349937_3bcb414d6e_o.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/assyntnature/6835349937/"><span style="font-size: x-small;">photo credits</span></a></div><br />Η διαδρομή με το τρένο ήταν μεν ''μανίκι'' εξαιτίας της μεγάλης διάρκειας (φύγαμε το πρωί από τη Villa San Giovanni<b> </b>και φτάσαμε αργά το απόγευμα στον Τάραντα) και των πολλών αλλαγών (αλλάξαμε τέσσερα διαφορετικά τρένα και ένα λεωφορείο) αλλά ήταν πολύ όμορφη και ευχάριστη. Τμήμα του τρενο-τάξιδου έγινε δίπλα στη θάλασσα, οπότε είδαμε μέρος της ακτογραμμής της Ιταλίας με γραφικά παραθαλάσσια χωριά αλλά και βουνά και και μπόλικη εξοχή. Για να περάσει η ώρα κάναμε πολλές συζητήσεις πιάνοντας διάφορα θέματα, από πολιτική (η κατάσταση στην Ελλάδα ήταν στανταράκι), λογοτεχνία (σεξουλιάρικα έργα όπως αυτά του Μαρκήσιου Sade έχουν την ίδια αξία με π.χ. το <i>Άξιον Εστί</i> του Ελύτη;), ιστορία (πόσο επηρέασε τη δράση του Garibaldi η εμπειρία του στην Αμερική;) και σινεμά (είναι το Mad Max η καλύτερη ταινία του Γκίμπσον;) μέχρι φαγητό (θα βρούμε καλά <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Cannoli">cannoli</a> εκεί που πάμε;), μπύρα (no comments!), και <a href="http://stilitis.blogspot.co.uk/2011/01/80s.html">ένδοξα κόμικ</a>! Σε μία από τις αλλαγές τρένου σε ένα χωριό είχαμε μιάμιση ώρα κενό οπότε ξεμουδιάσαμε κάνοντας βόλτα και τρώγοντας νόστιμα τυροπιτοειδή και <a href="http://4.bp.blogspot.com/_0qS5C9Yc-NI/R0MzLnmknFI/AAAAAAAAAxU/hPmFA2rid94/s400/GreenOliveFocaccia.jpg">φοκάτσια με πράσινες ελιές</a> (Δόκιμος's favorite) από τοπικό φούρνο. <br /><br /><a name='more'></a>Μετά λοιπόν από ένα πολύωρο ταξίδι, φτάσαμε αργά το απόγευμα στην πόλη του <b>Τάραντα</b> (άλλως Τάραντο), ο οποίος μας υποδέχτηκε με ψιλόβροχο... Αφού αφήσαμε τα μπαγκάζια μας στον ξενώνα, βουρ για βόλτα στην όμορφη πόλη.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-GjFYgzYoVqM/T7ucIUS7dqI/AAAAAAAAB14/4CM3maJp_kc/s1600/057.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-GjFYgzYoVqM/T7ucIUS7dqI/AAAAAAAAB14/4CM3maJp_kc/s320/057.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Z7eMOxXjCSI/T7ucRfiUV5I/AAAAAAAAB2A/RPU0zfS2t5Q/s1600/051.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-Z7eMOxXjCSI/T7ucRfiUV5I/AAAAAAAAB2A/RPU0zfS2t5Q/s320/051.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-small;">Το κάστρο του λιμανιού στην παλιά πόλη</span></div><br />Ο Τάραντας ιδρύθηκε ως αποκία της Σπάρτης τον 8ο αιώνα π.Χ., και η εξαιρετική γεωγραφική θέση του (είναι χτισμένος ανάμεσα σε τρείς φυσικές χερσονήσους) τού επέτρεψε να μεγαλώσει και να πλουτίσει ανα τους αιώνες ως εμπορικό και στρατιωτικό λιμάνι. Εξάλλου, η πόλη παραμένει η κύρια ναυτική βάση της Ιταλίας από τον Α' ΠΠ εως σήμερα. Έχει δώσει το όνομά της στο γνωστό ιταλικό χορό της ταραντέλλας ενω φημίζεται για το πασχαλινό φεστιβάλ της - το οποίο ήταν ο βασικός λόγος της επίσκεψής μας.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-tvd92tugTJM/T7uiVEMWaSI/AAAAAAAAB2U/SJUgD3fuXW0/s1600/059.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-tvd92tugTJM/T7uiVEMWaSI/AAAAAAAAB2U/SJUgD3fuXW0/s320/059.JPG" width="320" /></a></div><span style="font-size: small;">''Πένιτες της θείας χάρης'' που περπατούν ξυπόλητοι, αναβιώνοντας τη μεσαιωνική παράδοση ιταλών μοναχών που θέλανε μ' αυτό τον τρόπο να συγχωρεθούν οι αμαρτίες τους και να δώσουν το παράδειγμα στους πιστούς. Η ιδιότυπη αυτή παρέλαση κράτησε σχεδόν μία ολόκληρη μέρα</span>, καλύπτοντας μεγάλο μέρος της πόλης.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-fwWXdBFdhpY/T7ujurzwVwI/AAAAAAAAB2c/LiRJC4RY__Y/s1600/068.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-fwWXdBFdhpY/T7ujurzwVwI/AAAAAAAAB2c/LiRJC4RY__Y/s320/068.JPG" width="240" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-jmCCZ1gKV5g/T7uj7OgW1SI/AAAAAAAAB2k/X3QTHr40WIk/s1600/069.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-jmCCZ1gKV5g/T7uj7OgW1SI/AAAAAAAAB2k/X3QTHr40WIk/s320/069.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: left;">Οι καθολικές εκκλησίες ήταν κατάμεστες με ντόπιους και τουρίστες, Ιταλούς και μη. Ο κόσμος δεν σταματούσε το μπουρου μπουρου και το κουτσομπολιό ακόμη και κατα τη διάρκεια της λειτουργίας - πόσα κοινά πια με τους Έλληνες αυτοί οι Ιταλοί;!</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/--DG4y4fLgyw/T7ukKKFO4NI/AAAAAAAAB2s/RRiIRpQLl9s/s1600/071.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/--DG4y4fLgyw/T7ukKKFO4NI/AAAAAAAAB2s/RRiIRpQLl9s/s320/071.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: left;">Πάνω, η ''φύλαξη'' του επιταφίου στον καθεδρικό του Τάραντα. Μικρά κορίτσια με τις μανάδες τους διαβάζανε από τα ευαγγέλια, δίνοντας έτσι ένα μυσταγωγικό τόνο <i>εντός</i> του ναού - επειδή εκτός γινόταν ο κακός χαμός! Τρελός κόσμος παρα τη συνεχή βροχή που ολοένα και μεγάλωνε, αστυνομικοί παντού, ασθενοφόρα παρκαρισμένα λίγο πιο κάτω για λιποθυμίες και παν ενδεχόμενο, συνεργεία τηλεόρασης να στήνουν εξέδρες για τις κάμερες για να καλύψουν τη μεταμεσονύχτια περιφορά της Παναγίας, το έλα να δεις! Άλλα περιμέναμε και άλλα βρήκαμε!&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">Αυτή η υπερβολική εμπορευματοποίηση του τοπικού εθίμου μας χάλασε αρκετά. Σε συνδυασμό λοιπόν με τη μεγάλη μας πείνα και τον κωλόκαιρο που δεν έλεγε να σταματήσει να φυσάει και να βρέχει, την κάναμε με ελαφρά και καταλύσαμε σε ένα καλά κρυμμένο ψαρεστιατόριο (πρόταση του ίδιου κοιλιόδουλου συνταξιδιώτη που είχε προτείνει το παγωτό στο Νότο, βλέπε πρώτο μέρος της ιεραποστολής).</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-tGtgnyj3Zuk/T7ur3tRnhcI/AAAAAAAAB3A/t0mATA_JGaw/s1600/072.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-tGtgnyj3Zuk/T7ur3tRnhcI/AAAAAAAAB3A/t0mATA_JGaw/s320/072.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">Πρέπει να είναι το φθηνότερο εστιατόριο που έχω φάει ποτέ! Οι τιμές του (κλικάρετε στο μενού πάνω) κάνουν τα κουτούκια της Αθήνας να μοιάζουν σικάτα ρεστοράν με τρεις χρυσούς σκούφους! Τα ψαρικά του δε φρεσκότατα και νοστιμότατα και οι μερίδες γενναίες! Δυστυχώς φωτο δεν τραβήξα εξαιτίας της τρελής πείνας μου... Αφού χορτάσαμε φαγητό και κρασί την κάναμε και πήγαμε σε μπυραρία για τη χώνεψη. Αργότερα επιχειρήσαμε πάλι να χωθούμε στο πλήθος που είχε παστωθεί ωσαν σαρδέλες κονσέρβας περιμένοντας την περιφορά της Παναγίας αλλά εις μάτην! Φάγαμε τρελό σπρωξίδι και διαπιστώνοντας ότι η ώρα είχε πάει 01:00, αποφασίσαμε να πάμε να ρίξουμε κανα ύπνο καθώς μας περίμενε ακόμη ένα πρωινό ξύπνημα και ένα μεγάλο ταξίδι σε νέους προορισμούς την επομένη...</div><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/s5LeiTVWYY8" width="480"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29828948-6650517282941370252?l=stilitis.blogspot.com' alt='' /></div>Dokimoshttp://www.blogger.com/profile/11086429123042037674noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-29828948.post-80836706292819731482012-05-15T18:15:00.002+03:002012-05-15T18:19:42.336+03:00Μου αρέσει η υγιεινή διατροφή, αλήθεια σας λέω. Το ψυγείο της μονής (πέρα από μπύρα) έχει μέσα πάντοτε 2-3 είδη φρούτων και λαχανικά. Τρώω δημητριακά ολικής αλέσεως με ξηρούς καρπούς σχεδόν κάθε μέρα, γιαούρτι με μέλι, ζυμαρικά με μέτρο (όχι ''με το μέτρο''), ελάχιστο κόκκινο κρέας, όσπρια, μπρόκολο και ψάρι τουλάχιστον μία φορά τη βδομάδα. Ωστόσο, ακόμη και ένας εγκρατής δόκιμος ωσαν του λόγου μου, χρειάζεται να κάνει και καμια διατροφική παρασπονδία που και που, για να υπάρχει ποικιλία και ισορροπία - και να μην μένουν απωθημένα! Όταν έρχεται αυτή η στιγμή αδυναμίας όμως, του δίνω και καταλαβαίνει!<br /><br />Σήμερα Τρίτη, ήταν μία τέτοια στιγμή. Και New York style (και καλά) <a href="http://humarashid.com/wp-content/uploads/2011/08/img-hot-dog_183422638724.jpg">hot dog</a> χτυπήσα...<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-iMIq2FtzhSM/T7JqGJLKkhI/AAAAAAAAB1Y/PRJv5U6xFcA/s1600/CIMG6397.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="214" src="http://2.bp.blogspot.com/-iMIq2FtzhSM/T7JqGJLKkhI/AAAAAAAAB1Y/PRJv5U6xFcA/s320/CIMG6397.JPG" width="320" /></a></div><br />και ψευτο-πατατάκια με γεύση μπέικον (ότι κοντινότερο στα αγαπημένα <a href="http://www.retrodb.gr/ark/sites/default/files/styles/watermarked/public/pitsinia_old_f.jpg">Πιτσίνια</a> μπορούσα να βρω) κρατσάνισα...<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-uvhvrz34JcQ/T7JqRbfN1tI/AAAAAAAAB1g/8bdc0UR2MKY/s1600/CIMG6389.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="214" src="http://2.bp.blogspot.com/-uvhvrz34JcQ/T7JqRbfN1tI/AAAAAAAAB1g/8bdc0UR2MKY/s320/CIMG6389.JPG" width="320" /></a></div><br />και γεμιστή σοκολάτα πολυτελείας με γεύση <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Baileys_Irish_Cream">Baileys</a> (πολύ καλή!) δοκίμασα. Ευτυχώς σταμάτησα εδώ...<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-oikQPdWAiQM/T7JqfNq2vLI/AAAAAAAAB1o/RnZ9qzidYVY/s1600/CIMG6390.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="214" src="http://1.bp.blogspot.com/-oikQPdWAiQM/T7JqfNq2vLI/AAAAAAAAB1o/RnZ9qzidYVY/s320/CIMG6390.JPG" width="320" /></a></div><br />και με γεμάτη την κοιλία ήρθα να μοιραστώ τις διατροφικές μου κρεπάλες μαζί σας! Φυσικά, δεν θα αρκεστώ στην κλάψα αλλά σε κανα μισάωρο θα βάλω φόρμες και θα πάω για τρέξιμο μπας και μαζί με τις τύψεις κάψω και καμια θερμίδα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29828948-8083670629281973148?l=stilitis.blogspot.com' alt='' /></div>Dokimoshttp://www.blogger.com/profile/11086429123042037674noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-29828948.post-57396038675551854712012-05-14T04:05:00.000+03:002012-05-14T04:05:02.348+03:00... βρίσκεται στο παρακάτω βίντεο :<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/jm2c0Ab8UX0" width="480"></iframe><br /><br />Πού χάθηκε κι αυτή η Λενιώ τόσο καιρό, την πεθυμήσαμε... Ειδικά ο Δάσκαλος Στηλίτης, ο οποίος τη θυμάται να μοιράζει φυλλάδια ''Μετανοείτε'' έξω από τα σχολεία...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29828948-5739603867555185471?l=stilitis.blogspot.com' alt='' /></div>Dokimoshttp://www.blogger.com/profile/11086429123042037674noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-29828948.post-47326543195830536442012-05-12T12:53:00.001+03:002012-05-12T12:58:18.289+03:00Αυτό το πρόσφατο σίγουρα το θυμάστε:<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/yJesgmdpBTM" width="480"></iframe><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://i.dailymail.co.uk/i/pix/2012/05/11/article-2142858-12F57CE0000005DC-703_468x296.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="202" src="http://i.dailymail.co.uk/i/pix/2012/05/11/article-2142858-12F57CE0000005DC-703_468x296.jpg" width="320" /></a></div><br /><br />Διαβάστε τώρα και το παρακάτω που έφτασε συστημένο στο γραμματοκιβώτιο της μονής:<br /><br /><br /><span style="font-size: small;">Φτάνοντας σήμερα το πρωί στο σχολείο , βλέπω μια ομάδα παιδιών να παίζουν κάνοντας τους χρυσαυγίτες. Σηκώνουν τα δεξιά τους χέρια και με χαιρετούν φασιστικά. Το σοκ, απίστευτο! Η πίεση ξεπέρασε το 20. Τα μαζεύω γύρω μου και αρχίζω αν τους μιλάω. Γιατί το κάνουν αυτό, τι σημαίνει, που το είδαν, τι τους άρεσε σε αυτό; Οι απαντήσεις τους σαφέστατες. Τους εντυπωσίασε η στρατιωτική δομή και η πειθαρχία. Τους εντυπωσίασε το παρουσιαστικό των ναζί. Τους άρεσε ο τρόπος που διέταξαν τους δημοσιογράφους στη συνέντευξη τύπου του Αρχημαλάκα, το βράδυ των εκλογών. Αφού κατάλαβα ότι αδυνατούσαν να ανταπεξέλθουν σε οποιαδήποτε παραγωγική συζήτηση, απομακρύνθηκα.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">Στο γραφείο των καθηγητών όλοι μιλούσαν για τα αποτελέσματα των εκλογών και εστίαζαν στο φαινόμενο "χρυσό αυγό". Σχολιασμοί, αλλά κανένας δεν έμπαινε στην ουσία.<b>&nbsp;</b></span><br /><br /><span style="font-size: large;">Ώρα να διδάξω με το παράδειγμα.&nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">Μπαίνω στην τάξη, για μάθημα. Ανοίγω την πόρτα και&nbsp;<span style="color: black;">κραυγάζω&nbsp;</span>"εγέρθητι". Τα παιδιά αποσβολωμένα με κοιτάζουν παράξενα. Επαναλαμβάνω το παράγγελμα και τους λέω πως όποιος δεν σηκωθεί την ώρα που μπαίνω ΕΓΩ θα υποστεί τις συνέπειες της ανυπακοής και προσβολής του καθηγητή. Και σηκώνονται όλοι. Μέσα μου έτρεμα από θυμό και απόγνωση.&nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;"><span style="font-size: large;">Ούτε ένας δεν αμφισβήτησε τη βλακεία μου! </span></span><br /><br /><span style="font-size: small;">Το συνέχισα κι άλλο. Όταν θα σηκώνομαι από την έδρα θα σηκώνεται , σε ένδειξη σεβασμού και όλη η τάξη ΕΙΠΑ. Στο πρώτο τέταρτο σηκώθηκα και κάθισα στην έδρα πάνω από 10 φορές. Κανονικό καψόνι. Όλη η τάξη σηκωνόταν την ώρα που σηκωνόμουν. Πόσο είπαμε πως είχε φτάσει η πίεση την ώρα που έφτασα; Ε, καμία σχέση.τώρα είχε χτυπήσει κόφτες. Κανένας, μα κανένας δεν αντέδρασε. Ρε πούστη μου, ας βρισκόταν έστω και ένας να με αμφισβητούσε, να με έβριζε, να με πλάκωνε. Κανένας.&nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">Το χόντρυνα κι άλλο το παιχνίδι λοιπόν. Μέσα στο τμήμα υπήρχαν δύο από τα παιδιά που με χαιρέτησαν ναζιστικά το πρωί. Μόλις ο ένας από τους δύο πήγε να γυρίσει στιγμιαία στο πίσω θρανίο, σηκώθηκα έξαλλος και άρχισα να του φωνάζω, τι συμπεριφορά είναι αυτή, που νομίζει ότι βρίσκεται, δεν σέβεται καθόλου τον δάσκαλο και τους συμμαθητές του. Κατά σύμπτωση έπεσε και το στυλό του άλλου, από τους δύο. Άρχισα να φωνάζω και σε αυτόν. Τους έβγαλα έξω από την τάξη και τους έστειλα στον διευθυντή.&nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">Στο διάλειμμα πήγα στο γραφείο του διευθυντή και ζήτησα να αποβληθούν για δύο μέρες οι συγκεκριμένοι μαθητές , γιατί δεν σεβάστηκαν το δάσκαλο και τους συμμαθητές τους και παρεμπόδισαν το μάθημα. Ο διευθυντής τους απέβαλε!!! Το ίδιο συνέβει και στα άλλα τμήματα που είχα μάθημα (όμως δεν απέβαλα άλλους).&nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">Τι άλλο να σας πω. Να σας πω για τον εκφασισμό που ζούμε όλοι μας; Να σας πω πως πρέπει να κρεμαστούν οι υπεύθυνοι που εξέθρεψαν αυτό το φαινόμενο; Να σας πω πως το έγκλημα που έχει διαπραχθεί έχει δηλητηριάσει την συμπεριφορά των παιδιών μας; Να σας πω πως σκέφτομαι να μηνύσω τον Άρειο Πάγο που έδωσε άδεια σε αυτό το έκτρωμα ώστε να συμμετάσχει σε δημοκρατικές διαδικασίες; Να σας πω πως αυτοί είμαστε;</span><br /><div style="color: black; font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; line-height: 18px; padding: 10px 0px 0px;"><span style="font-size: small;"><b>Ήθελα να δείξω στα παιδιά , με τη δύναμη του παραδείγματος , ότι όποιος ασπάζεται το απόλυτο κακό πρέπει να είναι έτοιμος και να το υποστεί.</b></span></div><div id="yui_3_2_0_1_1336814380674137" style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; line-height: 18px; padding: 10px 0px 0px;"><span style="font-size: small;">1)Αύριο σκέφτομαι να επαναλάβω πάλι την ίδια συμπεριφορά.</span></div><div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; line-height: 18px; padding: 10px 0px 0px;"><span style="font-size: small;">2)Αύριο σκέφτομαι να πάω στο σχολείο και να εξηγήσω στα παιδιά το λόγο της συμπεριφοράς μου και να ζητήσω συγνώμη.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29828948-4732654319583053644?l=stilitis.blogspot.com' alt='' /></div>Dokimoshttp://www.blogger.com/profile/11086429123042037674noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-29828948.post-65506832500950364962012-05-10T18:24:00.002+03:002012-05-10T18:50:06.503+03:00Μετά τη φοβερή και τρομερή ιεραποστολή στην Ισπανία πρίν τα Χριστούγεννα (θυμηθείτε <a href="http://stilitis.blogspot.co.uk/2012/01/blog-post_23.html#more">εδώ</a>), έπρεπε να κάνω ένα ''βαρβάτο'' ταξίδι που θα με βοηθούσε να ξεχάσω πόσο τέλεια είχα περάσει στη χώρα του jammon... Αφορμή βοήθα δηλαδή! Έτσι, κατά τη διάρκεια των πασχαλινών διακοπών που μας πέρασαν, μάζεψα όσα λεφτάκια είχα στη μονή και πήγα ολιγοήμερη εκδρόμα στη νότιο Ιταλία μαζί με άλλους τρείς πιστούς. Σε αντίθεση με τους περισσότερους ταξιδιώτες που κατακλύζουν τη Ρώμη και τις πλούσιες πόλεις της βόρειας Ιταλίας, εμείς αποφασίσαμε να γνωρίσουμε μία άλλη πλευρά της πολυδιάστατης αυτής χώρας, περισσότερο ρουστίκ και ''άγρια'' αν προτιμάτε - και δεν μετανιώσαμε ούτε στιγμή!<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/R2zV0XSwrw0" width="480"></iframe><br /><br />Μήν έχοντας ξαναπατήσει πόδι σ' εκείνα τα μέρη, η ανυπομονησία μου είχε φτάσει στο ζενίθ καθώς - χαράματα - μπαίναμε στο αεροπλάνο που θα μας μετέφερε από το βροχερό και μουντό Λονδίνο (όπου συνάντησα τους υπόλοιπους) στην ηλιόλουστη Κατάνια! Ένα σακίδιο πλάτης, μία φωτογραφική και ένα ζευγάρι γυαλιά ηλίου (άδικα τα πήραμε αφού η βρόχα της Αγγλίας μας ακολούθησε...) ήταν τα μοναδικά μας εφόδια - μαζί φυσικά με την ακόρεστη πείνα μας να κυριεύσουμε ακόμη ένα σημείο της Ευρώπης! Το πλάνο της ιεραποστολής είχε καταστρωθεί με σαφήνεια: η πρώτη μέρα θα ήταν αφιερωμένη στη Σικελία και συγκεκριμένα στην ανατολική πλευρά της, και κατόπιν από το λιμάνι της Μεσσίνα θα περνάγαμε απέναντι με πλοίο για να συνεχίσουμε το ταξίδι μας στην ηπειρωτική Ιταλία.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_MC2uG7bBdJ8/TTpP9UspuDI/AAAAAAAAAMo/9J-CipOqpnc/s1600/sicily_malta_map.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="303" src="http://1.bp.blogspot.com/_MC2uG7bBdJ8/TTpP9UspuDI/AAAAAAAAAMo/9J-CipOqpnc/s320/sicily_malta_map.jpg" width="320" /></a></div><br /><a name='more'></a>Αφού προσγειωθήκαμε στο αεροδρόμιο της <b>Κατάνιας</b>, νοικιάσαμε αμάξι και πήγαμε στην πόλη για πρωινό και μία πολύ γρήγορη βόλτα. Η περιοχή του κέντρου είναι όμορφη αλλά γενικώς η πόλη δεν μας έκανε κλικ, ίσως φταίει που δεν είχαμε αρκετό χρόνο στη διάθεσή μας για να τη γυρίσουμε όπως πρέπει - η Κατάνια είναι μεγάλη και απλωμένη πόλη. Δεν προφτάσαμε να επισκεφθούμε ούτε <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/File:Catane_duomo.jpg">τον καθεδρικό</a> ούτε τα διάφορα μνημεία του ένδοξου ρωμαικού και αναγεννησιακού παρελθόντος της. Έπρεπε βλέπετε να τηρήσουμε το πρόγραμμα εαν θέλαμε να προλάβουμε να δούμε όλα όσα είχαμε σχεδιάσει.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/--MXMMkiTWZg/T6uiOJKMlBI/AAAAAAAABy4/8S5Z-QVJtVw/s1600/031.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/--MXMMkiTWZg/T6uiOJKMlBI/AAAAAAAABy4/8S5Z-QVJtVw/s320/031.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-small;">Μικρή πλατεία στην Κατάνια</span></div><br />Από Κατάνια πήραμε το δρόμο για <b>Συρακούσες</b>, ουσιαστικά τον πρώτο σταθμό της ιεραποστολής. Διάσημη αποικία της Κορίνθου τον 8ο αιώνα π.Χ. και γεμάτη αρχαιοελληνικά μνημεία, η παραθαλάσσια πόλη υπήρξε παντοδύναμο κέντρο εμπορίου και κουλτούρας ανα τους αιώνες. Πρώτα ως πόλη-κράτος (με τους διάσημους τύραννους Γέλωνα Α', Ιέρωνα Α', Διονύσιο Α' και Αγαθοκλή), μετά ως μέρος της Ρωμαικής και Βυζαντινής αυτοκρατορίας, και αργότερα του <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Kingdom_of_Sicily">βασιλείου της Σικελίας</a>. <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-HDAaIUOEmJs/T6urDuXhc7I/AAAAAAAABzE/Bq4Bt3aXkGE/s1600/032.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-HDAaIUOEmJs/T6urDuXhc7I/AAAAAAAABzE/Bq4Bt3aXkGE/s320/032.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;">&nbsp;<span style="font-size: x-small;">Άποψη του αρχαιοελληνικού ναού του θεού Απόλλωνα</span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-UTc3P0iv_bk/T6uryHtqxzI/AAAAAAAABzM/ruD1KwN9L7g/s1600/034.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-UTc3P0iv_bk/T6uryHtqxzI/AAAAAAAABzM/ruD1KwN9L7g/s320/034.JPG" width="240" /></a></div><div style="text-align: center;">&nbsp;<span style="font-size: x-small;">Στα πανέμορφα στενά των Συρακουσών μοιάζει να περπατάς πίσω στο χρόνο</span></div><br />Ο Κικέρωνας είχε χαρακτηρίσει τις Συρακούσες ως την ομορφότερη ελληνική πόλη του αρχαίου κόσμού. Εδώ γεννήθηκε ο Αρχιμήδης, γνωστός όχι μόνο για το νόμο της άνωσης και το ''εύρηκα!'' αλλά και τις πολεμικές μηχανές και τείχη που έφτιαξε για να υπερασπιστεί, ανεπιτυχώς, την πόλη του από τους Ρωμαίους.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-r1ToolW73RE/T6uthlK8YoI/AAAAAAAABzU/aBv3u5KIIiw/s1600/037.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-r1ToolW73RE/T6uthlK8YoI/AAAAAAAABzU/aBv3u5KIIiw/s320/037.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-NDXRb15ioiM/T6utsXjCgpI/AAAAAAAABzc/6nZtKKzzWPc/s1600/038.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-NDXRb15ioiM/T6utsXjCgpI/AAAAAAAABzc/6nZtKKzzWPc/s320/038.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-small;">Πλατεία προς τιμήν του Αρχιμήδη, με το συντριβάνι της ρωμαικής θεάς Diana (αντίστοιχη με την Άρτεμη της ελληνικής μυθολογίας)</span></div><br />Ο καθεδρικός των Συρακουσών, ο οποίος χτίστηκε πάνω σε αρχαιοελληνικό ναό του 5ου αιώνα π.Χ. αφιερωμένο στη θεά Αθηνά. Το πολύ όμορφο εξωτερικό τελειοποιήθηκε το 18ο αιώνα, με την προσθήκη κιόνων κορινθιακού τύπου. <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-gHVACK-ysMM/T6uv_jDDcSI/AAAAAAAABzs/CqTfJkrsEnI/s1600/040.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-gHVACK-ysMM/T6uv_jDDcSI/AAAAAAAABzs/CqTfJkrsEnI/s320/040.JPG" width="320" /></a></div><br />Στο εσωτερικό και συγκεκριμένα στα πλαινά κλίτη, είναι ορατό μεγάλο μέρος της κιονοστοιχίας του ναού της Αθηνάς που χρησιμοποιήθηκε για την καλύτερη στήριξη των τοίχων του καθεδρικού. Δυστυχώς το περιορισμένο φως δεν επέτρεψε να το φωτογραφήσουμε. Παρακάτω βλέπετε το κεντρικό κλίτος. <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-7CPgSwKfmW8/T6uwveR2hEI/AAAAAAAABz0/tjO9T9dgU0Q/s1600/CIMG6178.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="214" src="http://4.bp.blogspot.com/-7CPgSwKfmW8/T6uwveR2hEI/AAAAAAAABz0/tjO9T9dgU0Q/s320/CIMG6178.JPG" width="320" /></a></div><br />Συνεχίσαμε με μία βιαστική βόλτα στην παραθαλάσσια πλευρά της πόλης, με θέα το κάστρο. Περισσότερος χρόνος δεν υπήρχε στη διάθεσή μας για να επισκεφτούμε το αρχαιοελληνικό θέατρο (κλαψ!) και το ρωμαικό αμφιθέατρο, ούτε τις πολλές εκκλησίες και palazzi που υπάρχουν. Μακάρι να καταφέρουμε να ξαναπάμε κάποια στιγμή επειδή οι Συρακούσες μας άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις! <br /><br />Επόμενη στάση η μικρή πόλη του <b>Νότο</b> ακόμα πιο νότια (δείτε το χάρτη παραπάνω). Γνωστός καλοφαγάς της παρέας (όχι ο Δόκιμος αυτή τη φορά) μας είχε πρήξει ότι <i>οφείλουμε</i> - αφού φτάσαμε ως εδώ - να δοκιμάσουμε το φημισμένο παγωτό του Νότο, το οποίο θρυλείται ότι είναι το καλύτερο όχι απλά στην Ιταλία αλλά σε όλη την Ευρώπη! Ε, δεν θέλαμε και πολύ για να υποκείψουμε στον πειρασμό... Έπρεπε άλλωστε να διαπιστώσουμε πόση μεγάλη δόση αλήθειας είχαν αυτοί οι ισχυρισμοί! Βγήκαμε λοιπόν από τον κεντρικό δρόμο και ακολουθώντας μία πολύ γραφική διαδρομή ανάμεσα σε χωράφια και βουνά, φτάσαμε μετά από ένα μισάωρο στο Νότο.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-LNyuffM1B5s/T6u8Ms_YsQI/AAAAAAAAB0E/K1a6Lo24DXU/s1600/CIMG6179.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="214" src="http://3.bp.blogspot.com/-LNyuffM1B5s/T6u8Ms_YsQI/AAAAAAAAB0E/K1a6Lo24DXU/s320/CIMG6179.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-small;">Ο πανέμορφος καθεδρικός ναός του Νότο, ο οποίος συμπεριλαμβάνεται στη λίστα μνημείων της UNESCO, μοιάζει λες και είναι βγαλμένος από ταινία των <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Paolo_and_Vittorio_Taviani">αδερφών Ταβιάνι</a></span></div><br />Η μικρή πόλη έχει μεγάλη ιστορία, τελώντας υπό ρωμαική, βυζαντινή, αραβική και νορμανδική κατοχή ενω τους 16ο και 17ο αιώνες επεκτάθηκε και αποτέλεσε πνευματικό κέντρο της περιοχής. Καταστράφηκε ολοσχερώς από σεισμό το 1693 και ξαναχτίστηκε την περίοδο που η Σικελία ανήκε στους Ισπανούς. Το πλήθος εκκλησιών φανερώνουν τη θρησκευτικότητα των κατοίκων, ενω ο πλούτος της παλιάς πόλης φαίνεται στα μπαροκ αρχιτεκτονήματα που υπάρχουν παντού. Φτιαγμένα από εκρού αμμόπετρα, δίνουν μία κομψή επισημότητα στο χώρο. Προτού φύγουμε από το Νότο, απαραίτητη η στάση για το ξακουστό παγωτό που λέγαμε πιο πάνω... Επιλέξαμε την Pasticceria Costanzo (βλέπε κάτω φώτο) όπου τσακίσαμε gelati απίστευτης ποιότητας με γεύσεις γάλακτος και φρούτων.&nbsp; <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-EcMW1Pgt2v4/T6vKRwkot8I/AAAAAAAAB0U/nMvyCf3jzvg/s1600/caff%25E8%2520costanzoweb.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-EcMW1Pgt2v4/T6vKRwkot8I/AAAAAAAAB0U/nMvyCf3jzvg/s1600/caff%25E8%2520costanzoweb.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.cettyamenta.com/sapori/gelati.htm"><span style="font-size: x-small;">photo credits </span></a></div><br />Το gelato αμυγδάλου που έχουνε απλά δ-ε-ν υ-π-ά-ρ-χ-ε-ι, υπέροχα κρεμώδες και δε σε λιγώνει καθόλου. Δεν ξέρω αν αυτό είναι το καλύτερο παγωτό της Ευρώπης, πάντως μπήκε με άνεση στη λίστα με τις τρεις κορυφαίες παγωτο-εμπειρίες του Δόκιμου - και αντιλαμβάνεστε πιστεύω την αξία της τελευταίας φράσης ως επιχείρημα... :o)<br /><br />Αφήνοντας πίσω μας το Νότο με μία γλύκα στο στόμα, ξεκινήσαμε πορεία προς τη βόρεια Σικελία. Είχε ηδη πάει απόγευμα και η διαδρομή μέχρι τον επόμενο σταθμό μας ήταν μεγάλη. Γκάζια στην autostrada και μετά από 2 ώρες μπήκαμε στην κωμόπολη της <b>Ταορμίνα</b> (γνωστή στην αρχαιότητα ως Ταυρομένιο), η οποία είναι χτισμένη στην κορυφή ενός βουνού πάνω από τη θάλασσα.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-VKuDxuy29H8/T6vPJEa8r2I/AAAAAAAAB0s/S0zY8gEZn9g/s1600/052.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-VKuDxuy29H8/T6vPJEa8r2I/AAAAAAAAB0s/S0zY8gEZn9g/s320/052.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;">&nbsp;<span style="font-size: x-small;">Η θέα από την κεντρική πλατεία της Ταορμίνα</span></div><br />Αποικία της Νάξου τον 8ο αιώνα π.Χ., το Ταυρομένιο μεγάλωσε και έγινε σημαντική πόλη στην αρχαιότητα ενω απολάμβανε ένα είδος ανεξαρτησίας κατά τη διάρκεια της ρωμαικής περιόδου. Εξαιτίας της οχυρής θέσης της υπήρξε ένα από τα τελευταία προπύργια των Βυζαντινών στη νότιο Ιταλία προτού πέσει στα χέρια των Αράβων μετά από διετή πολιορκία. Έπειτα ήρθαν οι Νορμανδοί και κατόπιν η Ταορμίνα ακολούθησε την τύχη της υπόλοιπης Σικελίας, τελώντας υπο γερμανική, γαλλική και ισπανική κατοχή. <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-1Dq4HUG29rc/T6vOPiyN8LI/AAAAAAAAB0k/CtnyfiqsQp8/s1600/CIMG6182.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="214" src="http://3.bp.blogspot.com/-1Dq4HUG29rc/T6vOPiyN8LI/AAAAAAAAB0k/CtnyfiqsQp8/s320/CIMG6182.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-small;">Μέρος του παλιού τείχους της πόλης</span> </div><br />Κατά τη διάρκεια του 19ου και 20ου αιώνα, η κωμόπολη υπήρξε αγαπημένος τουριστικός προορισμός πολλών ανθρώπων των γραμμάτων και των τεχνών. Ανάμεσα στους διάσημους επισκέπτες της περιλαμβάνονται οι Oscar Wilde, Goethe, Nietzsche, Wagner και D. H. Lawrence. Η Ταορμίνα παραμένει ιδιαίτερα δημοφιλής και σήμερα, με ολόχρονο τουρισμό και πάμπολλα μαγαζάκια με σουβενίρ και εστιατόρια.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-uMrhhscr2b4/T6vSYTHfdBI/AAAAAAAAB04/bqy4rV2a8T8/s1600/053.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-uMrhhscr2b4/T6vSYTHfdBI/AAAAAAAAB04/bqy4rV2a8T8/s320/053.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-small;">Η κεντρική πλατεία της Ταορμίνα</span></div><br />Δυστυχώς, το <a href="http://discover-sicily.com/indi/_pics/8/6/teatro%20greco%20tao_2865912489_t.jpg">καταπληκτικό αρχαιοελληνικό θέατρο</a> που βρίσκεται σε ειδυλλιακή τοποθεσία ήταν κλειστό την ώρα της επίσκεψής μας. Έτσι λοιπόν, αποχαιρετήσαμε την Ταορμίνα και κινήσαμε για τη <b>Μεσσίνα</b>, όπου μετά από μία μινι περιπέτεια κατορθώσαμε να αφήσουμε το αμάξι εγκαίρως και να πάρουμε φερυ για να περάσουμε απέναντι στη Villa San Giovanni. Κατακουρασμένοι, πήγαμε στον ξενώνα και πέσαμε ξεροί ωσαν τουβλάκια. Η πρώτη μέρα της ιεραποστολής είχε στεφθεί με απόλυτη επιτυχία, και παρ' όλη την κούραση μας, δεν βλέπαμε την ώρα να ξαναπάρουμε τους δρόμους!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29828948-6550683250095036496?l=stilitis.blogspot.com' alt='' /></div>Dokimoshttp://www.blogger.com/profile/11086429123042037674noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-29828948.post-56045385013561047842012-05-05T14:14:00.001+03:002012-05-05T14:16:19.991+03:00<b>Ένας πολύ φτωχός γέρος </b>έκοβε και κουβαλούσε ξύλα από το δάσος για να κερδίσει τα προς το ζην. Μία μέρα που περπατούσε βαριά φορτωμένος στο μονοπάτι, αποκαμωμένος από την κούραση και τη ζέστη, πέταξε κάτω τα ξύλα φωνάζοντας ''Δεν αντέχω άλλο αυτή τη ζωή! Μακάρι να ερχόταν ο Θάνατος και να μ' έπαιρνε''. Δεν είχε καλα-καλα τελειώσει τη φράση του αυτή όταν ο Θάνατος, με τη μορφή ενός σκελετού και κρατώντας στο χέρι ένα μεγάλο δρεπάνι, εμφανίστηκε μπροστά του. ''Τί θέλεις θνητέ;'', του είπε, ''σε άκουσα να με φωνάζεις''. ''Αχ!'', αμέσως αποκρίθηκε ο γέρος, ''αυτά τα ξύλα δεν μπορούσα να σηκώσω και σε φώναξα να μου δώσεις λίγη βοήθεια''.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://ookon_web.nuweb.cc/Site/taigian/dir_004/dir_004/dir_020/file_001.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="245" src="http://ookon_web.nuweb.cc/Site/taigian/dir_004/dir_004/dir_020/file_001.jpg" width="320" /></a></div><br />Η παραπάνω ιστορία προέρχεται από τους <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Aesop%27s_Fables">Μύθους του Αισώπου</a>, τη μεγάλη συλλογή μύθων της αρχαιότητας που είναι γεμάτη μικρά αποστάγματα σοφίας. Σκοπός της συλλογής δεν ήταν μόνο η διάσωση των καλύτερων μύθων με διδακτικό περιεχόμενο αλλά ο εξευγενισμός και η ηθική βελτίωση της νεολαίας, αφού οι μύθοι διδάσκονταν στα σχολεία και τα φροντιστήρια της εποχής. <br /><br />Το ηθικό δίδαγμά της ιστορίας με το γέρο και το θάνατο είναι ότι συνήθως μετανιώνουμε για πράγματα που ευχόμαστε να γίνουν πάνω στο θυμό μας. Πολλές φορές η κατάσταση δεν είναι τόσο τραγική οσο μοιάζει, και θα μετανιώναμε εαν οι ευχές μας πραγματοποιούνταν. Πάνω απ'όλα όμως, η ιστορία είναι ένα μήνυμα πως η ζωή είναι γλυκιά, παρ'όλες τις δυσκολίες που ο καθένας μας συναντάει...<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/lxv8BNnWCwA" width="480"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29828948-5604538501356104784?l=stilitis.blogspot.com' alt='' /></div>Dokimoshttp://www.blogger.com/profile/11086429123042037674noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-29828948.post-61348255553070633752012-05-03T21:51:00.003+03:002012-05-03T21:55:51.384+03:00Το 1941, ένα χρόνο αφού η ταινία του <i><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/The_Great_McGinty">The Great McGinty</a></i> κέρδισε το πρώτο ever βραβείο καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου της <a href="http://www.oscars.org/">Αμερικάνικης Ακαδημίας Κινηματοφράφου και Επιστημών</a>, ο σκηνοθέτης-σεναριογράφος <b>Preston Sturges</b> (1898-1959) έγραψε τους παρακάτω 11 κανόνες ως οδηγό για τις ταινίες που θέλουν να σπάσουν ταμεία στο box office:<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://farm8.staticflickr.com/7065/6901266416_314d4013ca_o.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="182" src="http://farm8.staticflickr.com/7065/6901266416_314d4013ca_o.jpg" width="320" /></a></div><br /><div style="text-align: center;">1. Ένα όμορφο κορίτσι είναι προτιμότερο από ένα άσχημο</div><div style="text-align: center;">2. Ένα πόδι είναι προτιμότερο από ένα χέρι</div><div style="text-align: center;">3. Ένα υπνοδωμάτιο είναι προτιμότερο από ένα καθιστικό</div><div style="text-align: center;">4. Μία άφιξη είναι προτιμότερη από μία αναχώρηση</div><div style="text-align: center;">5. Μία γέννηση είναι προτιμότερη από ένα θάνατο</div><div style="text-align: center;">6. Μία καταδίωξη είναι προτιμότερη από ένα διάλογο</div><div style="text-align: center;">7. Ένας σκύλος είναι προτιμότερος από ένα τοπίο</div><div style="text-align: center;">8. Ένα γατάκι είναι προτιμότερο από ένα σκύλο</div><div style="text-align: center;">9. Ένα μωρό είναι προτιμότερο από ένα γατάκι</div><div style="text-align: center;">10. Ένα φιλί είναι προτιμότερο από ένα μωρό</div><div style="text-align: center;">11. Μία (αστεία) πτώση με τον πισινό είναι προτιμότερη απ' οτιδήποτε άλλο</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: left;">Και κάπως έτσι, μου λύθηκε η απορία γιατί εβδομήντα χρόνια μετά οι ρομαντικές κομεντί δεν σταματούν να βγαίνουν στην Αμερική. Όχι, δεν φταίει (επειδή για σφάλματα μιλάμε) μόνο η αποδοχή του κόσμου (που λατρεύει τα ελαφρά-αγαπησιάρικα θέματα, τη δήθεν στυλιζαρισμένη ατμόσφαιρα, ολίγον από δάκρυα και το happy end), ο Sturges με τους κανόνες του φταίει!!&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><a href="http://www.listsofnote.com/2012/04/11-rules-for-box-office-appeal.html">Πηγή</a></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><a href="http://www.putlocker.com/file/AFD6F1B7101D726D">Ταινιακή πρόταση</a> για όσους λατρεύουν να <b>μη</b> βλέπουν ρομαντικές κομεντί. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29828948-6134825555307063375?l=stilitis.blogspot.com' alt='' /></div>Dokimoshttp://www.blogger.com/profile/11086429123042037674noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-29828948.post-27905222830164709362012-04-30T17:33:00.001+03:002012-04-30T17:38:43.874+03:00<h3 class="post-title entry-title"> </h3><div class="post-header"></div><a href="http://idrunkthat.com/wp-content/uploads/2010/01/ommegang_logo1.png" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://idrunkthat.com/wp-content/uploads/2010/01/ommegang_logo1.png" width="200" /></a>Στην περιοχή του <span lang="EN-US">Cooperstone</span>, κοντά στη Νέα Υόρκη, εδρεύει η ζυθοποιία <a href="http://www.ommegang.com/"><span lang="EN-US">Ommegang</span></a> που ειδικεύεται στις μπύρες βελγικού τύπου. Από το 1997, όταν και πρωτοξεκίνησε από τον Don Feinberg σε ένα αγρόκτημα χτισμένο ειδικά γι’αυτό το σκοπό, η <span lang="EN-US">Ommegang</span><span lang="EN-US"> </span>μεγάλωσε γρήγορα και απέκτησε πολύ καλό όνομα στο χώρο για τις ποιοτικότατες <span lang="EN-US">ales</span> της, κυκλοφορώντας μάλιστα την πρώτη <span lang="EN-US">saison</span><span lang="EN-US"> </span>που βγήκε ποτέ στις ΗΠΑ, τη <span lang="EN-US"><b>Hennepin</b> (διαβάστε <a href="http://www.beerhunter.com/documents/19133-001410.html">εδώ</a> τη γνώμη του Michael Jackson γι'αυτή την ετικέτα)</span>. Από το 2003 η ζυθοποιία ανήκει στον όμιλο <span lang="EN-US">Duvel</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">Moortgat</span>, και οι μπύρες της πλέον δεν ζυμώνονται μόνο στις εγκαταστάσεις του <span lang="EN-US">Cooperstone</span> αλλά και το Βέλγιο. <br /><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><br />Οι έξι μπύρες της <span lang="EN-US">Ommegang</span><span lang="EN-US"> </span>που παράγονται ολόχρονα είναι οι <b>Abbey Ale</b>, <b>Rare Vos</b>, <b>Witte</b>, <b><span lang="EN-US">Hennepin</span></b>, <b>Three Philosophers</b> και (από το 2011) <b>Belgian Pale Ale</b>. Έχοντας δοκιμάσει τις πέντε πρώτες, σας διαβεβαιώ ότι πρόκειται για πολύ καλές εως εξαιρετικές ετικέτες, οι οποίες ακολουθούν πιστά τη βελγική παράδοση. Παράλληλα, η ζυθοποιία έχει βγάλει κατά καιρούς εποχιακές / περιορισμένης διάθεσης ετικέτες, όπως τις Chocolate Indulgence Stout και Cup O' Kyndnes.<br /></div><div class="MsoNormal"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-g8a4XhSSF-A/TrwZfx4jNVI/AAAAAAAAAvM/RbDJO14Z-6c/s1600/ommegangselection.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-g8a4XhSSF-A/TrwZfx4jNVI/AAAAAAAAAvM/RbDJO14Z-6c/s320/ommegangselection.jpg" width="320" /></a></div><div class="MsoNormal"></div><a href="http://www.blogger.com/blogger.g?blogID=29828948" name="more"></a><br /><br />Η <b>Three Philosophers</b> (άραγε το όνομα παραπέμπει στους 3 μεγάλους αρχαίους Έλληνες φιλόσοφους Σωκράτη, Πλάτωνα και Αριστοτέλη;) είναι μία <span lang="EN-US">quadrupel</span><span lang="EN-US"> </span>με<b> 9.8%</b> περιεκτικότητα σε αλκοόλ α.φ., η οποία μάλιστα κέρδισε χάλκινο μετάλλιο στο <span lang="EN-US">World</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">Beer</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">Cup</span><span lang="EN-US"> </span>το 2006 στην κατηγορία ''Belgian-Style Dark Strong Ale''. Δημιουργήθηκε με βάση τη συνταγή του Noel Blake, ενος <span lang="EN-US">home</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">brewer</span><span lang="EN-US"> </span>που έστειλε την καλύτερη περιγραφή στην ερώτηση ‘Πώς θα ήταν η ιδανική μπύρα για σένα?’ σε παλαιότερο σχετικό διαγωνισμό του Realbeer.com. Είναι πραγματικά μία απόλυτα ισορροπημένη και ιδιαίτερα απολαυστική μπύρα, ζυμωμένη με <span lang="EN-US">pils</span>, <span lang="EN-US">amber</span>, <span lang="EN-US">caramel</span> και <span lang="EN-US">Munich</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">malts</span>, και <span lang="EN-US">Spalt</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">Select</span><span lang="EN-US"> </span>και <span lang="EN-US">Styrian</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">Goldings</span><span lang="EN-US"> </span>λυκίσκους. Η ιδιαιτερότητά της έγκειται στην προσθήκη 2% <a href="http://www.beerfestival.ie/wp-content/uploads/liefmans_kriek.jpg"><span lang="EN-US">Liefmans</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">kriek</span></a>, που δίνει μία εξτρα πολυπλοκότητα σε άρωμα και γεύση.<br /><br /><div class="MsoNormal"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-lkA_biI6d-Y/T56chlmbUSI/AAAAAAAABys/-I92XUOudvg/s1600/CIMG5548.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-lkA_biI6d-Y/T56chlmbUSI/AAAAAAAABys/-I92XUOudvg/s320/CIMG5548.JPG" width="214" /></a></div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal">Το <b>χρώμα</b> της είναι κόκκινο-βυσσινί, σκούρο αλλά όχι θολό, με ελάχιστο μπεζ αφρό στην κορυφή ο οποίος διατηρείται μέχρι τέλους. Αρχοντική εμφάνιση, όπως έχει άλλωστε και το μπουκάλι της.</div><div class="MsoNormal">Το <b>άρωμα</b> είναι έντονο και ζαχαρένιο, με τα <span lang="EN-US">malts</span>, το αλκοόλ και φρούτα όπως το μαυροκέρασο και η σταφίδα να κυριαρχούν. Θυμίζει λίγο από <span lang="EN-US">Rochefort 10 </span>και <span lang="EN-US">La Trappe Q</span><span lang="EN-GB">.</span></div><div class="MsoNormal">Η <b>γεύση</b> είναι υπέροχα πολύπλοκη και γλυκιά, με τα <span lang="EN-US">malts</span>, τη σοκολάτα, το κεράσι και την καστανή ζάχαρη να σε γεμίζουν με μία ευχάριστη ζεστασιά, χαρακτηριστικό γνώρισμα πολλών βελγικών <span lang="EN-US">strong</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">ales</span>. Η <span lang="EN-US">kriek</span><span lang="EN-US"> </span>έχει προσδώσει μία πιο ανάλαφρη, φρουτένια νότα, η οποία δένει απίστευτα με το είδος της μπύρας! Η γλύκα του τελειώματος που φέρνει κάπως σε <span lang="EN-US">brandy</span>, δίνει θέση σε μία ελαφρώς ξηρή επίγευση που διατηρείται αρκετά. </div><div class="MsoNormal">Το σώμα της μπύρας είναι γεμάτο. Η ενανθράκωση της είναι χαμηλή, το αλκοόλ φαίνεται οσο χρειάζεται, ειδικά προς το τέλος.</div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><br />Συμπερασματικά, η <b><span lang="EN-US">Ommegang</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">Three</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">Philosophers</span></b><span lang="EN-US"></span>είναι μία κορυφαία μπύρα. Προσωπικά, τη θεωρώ την καλύτερη δημιουργία της ζυθοποιίας και την τοποθετώ με άνεση μέσα στις 10 καλύτερες μπύρες που δοκίμασα το 2011.&nbsp;<span lang="EN-US"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29828948-2790522283016470936?l=stilitis.blogspot.com' alt='' /></div>Dokimoshttp://www.blogger.com/profile/11086429123042037674noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-29828948.post-12464464216398618012012-04-27T02:23:00.000+03:002012-04-27T13:50:57.813+03:00Και ναι, έχουμε σήμερις την επιστροφή του Δόκιμου στο Στύλο. Μετά από τις διακοπές του Πάσχα. Μετά από ταξίδια (θα τα πούμε εκτενώς σύντομα) με αεροπλάνα, λεωφορεία, ενοικιαζόμενα αμάξια, πλοία, τρένα, και ασφαλώς μπόλικες κρεπάλες φαγητού και ποτού. Με την ίδια τρέλα να μας δέρνει και παρ'όλη την αβεβαιότητα για διάφορα θέματα στον ορίζοντα, με την ίδια αισιοδοξία που μας χαρακτηρίζει (έτσι λένε) ως υπηρέτης του Κυρίου. <br /><br />Για το καλώς σας ξανα-βρήκαμε, ξεκινάμε με ποστ ''προθέρμανσης'' και μερικούς αγαπημένους στίχους που φανερώνουν το μεγαλείο του <a href="http://www.slang.gr/lemma/show/skuladiko_14878">σκυλάδικου</a>. Πώς και δεν είχαμε αναφερθεί τόσο καιρό στο τεράστιο τούτο θέμα; Είμεθα ασυγχώρητοι! <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.ourgreektv.com/wp-content/uploads/2010/08/1358986.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://www.ourgreektv.com/wp-content/uploads/2010/08/1358986.jpg" width="320" /></a></div><br /><a href="http://www.blogger.com/goog_1265343090">Μου την πέφτει ο κολλητός σου, κι έχει αρχίσει να μ'αρέσει</a><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=8tB0YbiH6ic&amp;feature=related">μου τα ρίχνει στο ωραίο και δεν ντρέπομαι σου λέω</a><br /><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=q6bkLP3Mz9M">Τα ματάκια σου με καίνε, γιατί είσαι μανεκένε</a><br /><br /><a href="http://www.blogger.com/goog_1265343039">Βάλε το μαύρο σου το στρίνγκ, για να γουστάρω όπως πριν</a><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=_b57b8LOXKg">να πλακωθούμε και στα ξύδια, και ν'αρχίσουμε παιχνίδια</a><br /><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=FI7zmG57zt4">Κάθε βράδυ κόβω φλέβες, ξενυχτάω με φραπέδες, και ξηλώνω καναπέδες για να κοιμηθώ</a> <br /><br /><a href="http://www.blogger.com/goog_1265343068">Πάρε τηλέφωνο τον κερατά,</a><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=nY0hDSu8pJQ&amp;feature=related">καλύτερα τώρα παρα μετά</a><br /><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=7oT0Oy4UABo">Έλα να κάνουμε σεξ (x2), η αγάπη μας είναι άθραυστη σαν γυάλινο πυρέξ</a><br /><br /><a href="http://www.blogger.com/goog_1265343033">Στο ρετιρέ της Αμαλίας, θα γίνει της ανωμαλίας,&nbsp;</a><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=598EQDmyGRU">θα'χουμε δώδεκα κοπέλες, και έξι άντρες με ομπρέλες</a><br /><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=fWXxGfLbZDk&amp;feature=related">Σε έπιασα να κάνεις τρίο, και πάω για το ψυχιατρείο</a><br /><br /><a href="http://www.blogger.com/goog_1265343030">Έρωτά μου τοκογλύφε, απ'το γλύφε γλύφε γλύφε&nbsp;</a><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=K1A-zz59f-w">έχεις λιώσει το κορμί μου, την καρδιά και την ψυχή μου </a><br /><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=puielzWr7c4&amp;feature=related">Δεν φτάνει μόνο η ομορφιά, θέλει και λίγη πουτανιά </a><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-fgyNDkZfQPU/TpHdt1KD38I/AAAAAAAAEdo/03b8iCNgi1U/s1600/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="223" src="http://2.bp.blogspot.com/-fgyNDkZfQPU/TpHdt1KD38I/AAAAAAAAEdo/03b8iCNgi1U/s320/1.jpg" width="320" /></a></div><br /><a href="http://www.blogger.com/goog_1265343087">Γουτσου γουτσου σε θέλω κοντά μου</a><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=K5e1T7YmBOs&amp;feature=related">μέρα νύχτα μέσα στην αγκαλιά μου</a><br /><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=Y61kBTwcHBI&amp;feature=related">Ένα μπουκάλι Johnnie, τη μοναξιά σκοτώνει</a><br /><br /><a href="http://www.blogger.com/goog_1265343080">Εγώ δεν είμαι για να βγαίνω απ'το σπίτι,</a><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=S08ZwSzrrq0&amp;feature=related">Σάββατο βγαίνω και γυρίζω πίσω Τρίτη</a><br /><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=rgcv94nltOc">Θα περάσω να σε πάρω (x2), κοίταξε μη φας, θα φάμε γλάρο</a><br /><br /><a href="http://www.blogger.com/goog_1265343051">Αν θέλεις ν'ανοίξουνε, ν'ανοίξουν της καρδούλας μου οι πόρτες,&nbsp;</a><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=FIOV--29Xc4">βγάλε όλα τα ρούχα σου εκτός από τις μπότες&nbsp;</a><br /><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=ajIV1y8AZts">Το κορμί σου το φιδίσιο, φέρ'το να στο κάνω ίσιο</a><br /><br /><a href="http://www.blogger.com/goog_1265343055">Από κορμί είμαι η best, κι από προσόντα είμαι first</a><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=BXWAK3iLGT8&amp;feature=related">γι' αυτό στους άντρες κάνω τεστ για να διαλέξω</a><br /><br /><a href="http://www.blogger.com/goog_1265343064">Είσαι νινί ακόμα (x2),&nbsp;</a><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=3lZpyYK2u5U&amp;feature=fvwrel">δεν ξέρεις πως χαιδεύουνε και πως φιλούν στο στόμα </a><br /><br /><a href="http://www.blogger.com/goog_1265343099">Σε γνώρισα στο Facebook και μου'χει έρθει τρέλα</a><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=MXa6B31r2eo">ξανθά μαλλιά με μάτια μπλε και σώμα μανεκέν</a><br /><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=NHDmKFIG7oc&amp;feature=related">Μπες μες το καμπριολέ, πάμε για κανα καφέ </a><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://a8.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/484485_374583559228469_335989319754560_1189553_1190593696_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="239" src="http://a8.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/484485_374583559228469_335989319754560_1189553_1190593696_n.jpg" width="320" /></a></div><br />Επική συμμετοχή (by Έτσι Ντε): <br /><a href="http://www.blogger.com/goog_1265343074">Σου έδωκα τη Μερτσεντέ, σου δωκα και το σπίτι</a><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=vCJMvpFxbiU">μα κάθε βράδυ τριγυρνάς και μ'άλλονε αλήτη</a><br /><br />Επική συμμετοχή β' (by Σταρόβας): <br /><a href="http://www.blogger.com/goog_1265343010">Για σένα θα φάω τα σάντουιτς όλου του κόσμου, γιατί ήσουν εσύ η ζωή μου το φως μου,&nbsp;</a><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=2HWUakp-S7Q">και αν τα όνειρα που είχα για σένα τα αφήσεις μετέωρα, ε τότε να ξέρεις θα φάω τον αγλέορα</a><br /><br />Επική συμμετοχή γ' (by Καφρίλλιον): <br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=6AhlkYFC8V0">Αμα έχεις παλαμάρι, τί τη θέλεις τη Φεράρι;</a><br /><br /><br />Εν τω μεταξύ σε κάτι περισσότερο σοβαρό, γίνονται τελικά <a href="http://www.last.fm/event/1962820+Psychotic+Waltz+%2C+Royal+Hunt+%2C+Pagan%27s+Mind">μουσικά θαύματα</a> ακόμα και στις μέρες μας - αλλά δυστυχώς δεν θα μπορέσουμε να δώσουμε το παρών...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29828948-1246446421639861801?l=stilitis.blogspot.com' alt='' /></div>Dokimoshttp://www.blogger.com/profile/11086429123042037674noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-29828948.post-48905698114104073172012-04-02T23:49:00.000+03:002012-04-02T23:51:30.481+03:00<span class="Body-C-C2"></span><span class="Body-C-C2">Η <b>φράουλα</b> είναι πολυετές, έρπον κυρίως αλλά και αναρριχώμενο ποώδες φυτό, το οποίο ανήκει στην οικογένεια των Ροδοειδών (Rosaceae), με περισσότερα από 20 είδη. </span><span class="Body-C-C2">Ιδιαίτερα γνωστή στην Ελλάδα είναι η ευρωπαϊκή φράουλα που βρίσκεται και αυτοφυής σε λοφώδεις, δασώδεις και ημιδασώδεις περιοχές. Ο καρπός της άγριας αυτής φράουλας (την <a href="http://www.provoles.gr/movie%27s_04-05/041217.htm">ταινία</a> την ξέρουμε, ναι;) είναι μικρός, εξαιρετικά γλυκός και νόστιμος.Οι σύγχρονες καλλιέργειες οδήγησαν στο να δημιουργηθεί μία ποικιλία με μεγάλους καρπούς, γνωστή με την ονομασία ''φράουλα ανανάσα''.</span><br /><div class="Wp-Body-P"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-m-wFGI6OBZ4/T3n9Y861SGI/AAAAAAAAByk/GJ34FkkcnU4/s1600/CIMG6130.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="214" src="http://3.bp.blogspot.com/-m-wFGI6OBZ4/T3n9Y861SGI/AAAAAAAAByk/GJ34FkkcnU4/s320/CIMG6130.JPG" width="320" /></a></div><div class="Wp-Body-P"></div><div class="Wp-Body-P" style="text-align: center;"><span class="Body-C-C2"><span style="font-size: x-small;">Οι πρώτες φράουλες του Δόκιμου για το 2012, χωρίς ζάχαρες και λοιπά συνοδευτικά</span></span></div><div class="Wp-Body-P"><br /></div><span class="Body-C-C2">Κατά πάσα πιθανότητα η καταγωγή της φράουλας είναι από τη Χιλή, αν και ήταν γνωστή από την αρχαιότητα στην Ευρώπη. Για παράδειγμα, οι Ρωμαίοι συνήθιζαν να καταναλώνουν φράουλες στα συμπόσιά τους ενω στο Μεσαίωνα ήταν περιζήτητες για τις ιατρικές ιδιότητές τους (περιέχουν πολλές βιταμίνες, ασβέστιο, φυτικές ίνες και άλλα καλά). Το 18ο αιώνα, νέες ποικιλίες με βελτιωμένη γεύση και όψη κέρδισαν ευρεία αποδοχή, και πλέον η φράουλα θεωρείται ως ένα πολύ νόστιμο και θρεπτικό φρούτο. Έχει επίσης απαθανατιστεί σε ουκ ολίγους πίνακες ζωγραφικής. Εδώ την βλέπουμε να ποζάρει σε πρώτο πλάνο, ανάμεσα σε άλλα φρούτα του 16ου αιώνα.</span><br /><span class="Body-C-C2"><br /></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.silverstah.com/img/campi/1fruit.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="204" src="http://www.silverstah.com/img/campi/1fruit.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><span class="Body-C-C2"><span style="font-size: x-small;">Vincenzo Campi, <i>The fruit seller</i> (c. 1580)</span></span></div><br />Τέλος, επειδή με τρώνε τα νύχια μου να γράψω μετά από τόσα σοβαρά <i>και</i> την παπαριά μου, έχω να δηλώσω ότι διαφωνώ (όχι πλήρως αλλά μερικώς) με την κρατούσα άποψη που θέλει τις φράουλες να είναι και καλά ερωτικό / χαμούρικο φρούτο, να τις χαρίζει το αγόρι στο κορίτσι που λιώνει, το επίσημο φρούτο του Αγίου Βαλεντίνου και αρχ&amp;δ*@ μέντολες. Ε, όχι! Εαν θέλετε να ξέρετε, το αμιγώς ερωτικό φρούτο είναι ο ώριμος λωτός! Όσοι αμφισβητείτε τη σοφία του Δόκιμου, δοκιμάστε...<br /><br />Το σημερινό φρουτο-ποστ ήταν το τελευταίο πρίν από την έλευση του Πάσχα (των Ελλήνων, γηγενών και αποδήμων). Το κατάστημα θα παραμείνει κλειστό για λίγο καιρό οπότε δραττόμεθα της ευκαιρίας για να σας ευχηθούμε καλή Πασχαλιά και καλή ξεκούραση! Θα επανέλθουμε με ταξιδιωτικές αναμνήσεις, νέες μπύρες, ταινιάκια, εκκλησιαστικά δρώμενα, και διάφορα άλλα καλούδια. Μέχρι τότε, γειά χαραντάν!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29828948-4890569811410407317?l=stilitis.blogspot.com' alt='' /></div>Dokimoshttp://www.blogger.com/profile/11086429123042037674noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-29828948.post-70206026030721878792012-04-01T00:49:00.001+03:002012-04-02T22:24:34.563+03:00Ακούστε την καλύτερη μουσική επένδυση για το νέο μήνα - και δεν θέλω αντιρρήσεις!<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/2eRTQnSzoUI" width="490"></iframe><br /><br /><br />Εν τω μεταξύ, κάπου στην μακρινή Ελλάδα, <a href="http://www.agioritikovima.gr/2011-07-14-22-28-56/5782-gefraim-olous-tous-ugch%CE">κάποιος σεβάσμιος γέροντας</a> βγήκε από το κελί του και είδε και πάλι το φως της ημέρας. Όχι, δεν είναι πρωταπριλιάτικη φάρσα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29828948-7020602603072187879?l=stilitis.blogspot.com' alt='' /></div>Dokimoshttp://www.blogger.com/profile/11086429123042037674noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-29828948.post-69129142927211295272012-03-27T01:54:00.000+03:002012-03-29T19:58:18.957+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://devilsexcrement.files.wordpress.com/2011/04/diablo.png?w=1000" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://devilsexcrement.files.wordpress.com/2011/04/diablo.png?w=1000" /></a></div>Μου έδωσε την ιδέα η αγαπητή <a href="http://chefkang.blogspot.co.uk/">Dark Chef</a> (γνωστό πειραχτήρι της μπλογκόσφαιρας) με πρόσφατο σχόλιο-ερώτησή της, έτσι σήμερα στο Στύλο θα αναρτήσουμε παροιμίες (θυμηθείτε κι <a href="http://stilitis.blogspot.co.uk/2008/06/blog-post_25.html">αυτές</a>), γνωμικά, ρητά και φράσεις για το <a href="http://www.youtube.com/watch?v=BekiE6yq0mQ">Διάβολο</a> - άλλως Βελζεβούλ, Εωσφόρος, Σατανάς, Άρχοντας / Βασιλιάς του Σκότους, Όφις, ο Πονηρός, ο Πατήρ των ψεμμάτων, ο Παλαιός των ημερών, κ.α. Άσχετο με το θέμα μας αλλά είναι πραγματικά άξιο απορίας πώς κάποιος που αναφέρεται στις συζητήσεις των πιστών ως ''ο Ακατανόμαστος'' έχει καταλήξει να έχει τόσα διαφορετικά ονόματα!<br /><br />Τεσπα, ξεκινάμε και όσοι γνωρίζετε κάποια σχετική παροιμία ή γνωμικό, μην αμελήσετε να την προσθέσετε στα σχόλια ώστε να φροντίσουμε με τη σειρά μας να την προσθέσουμε στη λίστα. <br /><br /><u>Του θυμόσοφου ελληνικού λαού</u><br />- Ο διάολος έχει πολλά ποδάρια<br />- Δουλειά δεν είχε ο διάολος, έδερνε τα παιδιά του<br />- Του άγιου άναβε ένα κερί μα του διαόλου δέκα<br />- Όποιος στη ξέρα περπατεί και θάλασσα γυρεύει, ο διάβολος οπίσω του κουκιά του μαγειρεύει<br />- Είσαι / είναι διαόλου κάλτσα<br />- Στου διαόλου τη μάνα / το κέρατο<br />- Έχει το διάολο μέσα του / της<br />- Mικρός διάολος, τρανά τσαρούχια <br /><br /><u>Του θυμόσοφου ξενόγλωσσου λαού </u><br />- Μακάρι το ποτήρι σου να είναι πάντα γεμάτο, η στέγη πάνω από το κεφάλι σου να είναι πάντα γερή, και να βρίσκεσαι στον Παράδεισο μισή ώρα πρίν μάθει ο διάβολος ότι πέθανες (Ιρλανδική ρήση) <br />- Ο διάβολος ενοχλεί μόνον όσους τον έχουν ενοχλήσει (Εβραική ρήση)<br />- Δώσε στο διάβολο το μερίδιό του (Αγγλική ρήση)<br /><br /><u>Της Εκκλησίας</u><br />- Ύπαγε οπίσω μου Σατανά! (Κατά Ματθαίον γ')<br />- Μη δίδετε τόπω τω διαβόλω (Απόστολος Παύλος)<br />- Θα'ρθει καιρός που ο διάβολος θα μπει σ'ένα κουτί και θα φωνάζει. Και τα κέρατά του θα'ναι στα κεραμίδια (Κοσμάς ο Αιτωλός)<br />- Ο διάβολος φοβάται το λόγο του Θεού. Δεν μπορεί να τον δαγκώσει, σπάνε τα δόντια του (M. Luther) <br /><br /><u>Της λογοτεχνίας</u><br />- Μία δικαιολογία για το διάβολο: γνωρίζουμε μόνο τη μία πλευρά της ιστορίας και το βιβλίο το έχει γράψει ο Θεός (S. Butler)<br />- Αν ο άνθρωπος επινόησε το διάβολο, τότε τον φαντάστηκε κατ' εικόνα και ομοίωσή του (F. Dostoyevsky)<br />- Ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο αλλά ο διάβολος τον διατηρεί σε λειτουργία (T. Bernard)<br />- Η αλήθεια κάνει το διάβολο να κοκκινίζει (W. Shakespeare)<br />- Η πιο ωραία πονηριά του διαβόλου είναι να μας πείσει ότι δεν υπάρχει (C. Baudelaire)<br />- Ο Θεός ψαρεύει τις ψυχές με πετονιά, ο Σατανάς με δίχτυ (A. Dumas)<br />- Ο Θεός εκφράζεται μέσα από όλα τα πράγματα, ο διάβολος μόνο μέσα από τον άνθρωπο (P. Carvel)<br /><br /><u>Των λοιπών γραμμάτων και τεχνών</u><br />- Ο διάβολος παραμένει πάντα η καλύτερη δικαιολογία για να απενοχοποιήσουμε το Θεό (S. Freud)<br />- Χωρίς το φόβο του διαβόλου δεν υπάρχει η ανάγκη του Θεού (S. Connery)<br />- Στον Φάουστ, ο διάβολος είναι υπηρέτης του Θεού. Αναρωτιέμαι μήπως ισχύει το αντίστροφο. Επειδή, αν δεχτούμε ότι ο διάβολος κυβερνάει τον κόσμο, τα πάντα εξηγούνται. Αντίθετα, αν είναι ο Θεός που κυβερνά, τίποτα δεν μπορεί να εξηγηθεί (E. Cioran) <br />- Εαν μαλώνεις καθημερινά, λες προσευχές στο διάβολο, λέω εγώ (B. Marley)<br /><br />Τσεκάρετε κι <a href="http://el.wikiquote.org/wiki/%CE%94%CE%B9%CE%AC%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%82">αυτό</a> το συγκεντρωτικό (ευγενική προσφορά του αδελφού Cybergoulion)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29828948-6912914292721129527?l=stilitis.blogspot.com' alt='' /></div>Dokimoshttp://www.blogger.com/profile/11086429123042037674noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-29828948.post-14775084399122877312012-03-23T14:55:00.001+02:002012-03-23T14:57:36.563+02:00''Μετανοείτε και πιστεύετε εν τω ευαγγελίω. Μετανοείτε, ήγγικε γαρ η βασιλεία των ουρανών''. Τον θυμάστε το θεούλη που είχε βγει πρίν μερικά χρόνια στο κέντρο της Αθήνας; Φυσικά και παραμένει επίκαιρος!<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-fG6eIyMaNKI/T2xfTsDrsjI/AAAAAAAABxY/O-54uqx-Sc0/s1600/1258454670_17.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="303" src="http://1.bp.blogspot.com/-fG6eIyMaNKI/T2xfTsDrsjI/AAAAAAAABxY/O-54uqx-Sc0/s320/1258454670_17.jpg" width="320" /></a></div><br />Δεν εκπέμπει μίαν αρμονικότητα η παρακάτω εικόνα (για ποικίλους λόγους); Η πλάκα είναι ότι οι αναφορές σε σκύλους στις γραφές έχουν συνήθως αρνητικό περιεχόμενο, θεωρώντας τα συμπαθή τετράποδα ως αντιπαθή ζώα! Εδώ παίρνουν το αίμα τους πίσω - με στυλ.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-UHudxNLKPSA/T2xfqXluWaI/AAAAAAAABxg/N3cmR6Ynq04/s1600/1252110155_21.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="220" src="http://3.bp.blogspot.com/-UHudxNLKPSA/T2xfqXluWaI/AAAAAAAABxg/N3cmR6Ynq04/s320/1252110155_21.jpg" width="320" /></a></div><br />Είσαι καλός χριστιανός; Απόδειξέ το! Με μόλις 3.000 ευρω θα βοηθήσεις την αγιογράφηση της εκκλησίας, διαλέγοντας μάλιστα τον αγαπημένο σου άγιο / προφήτη! Εαν έχεις να πετάξεις 11-15.000 ευρω, να είσαι σίγουρος ότι θα σωθείς και θα πας στον Παράδεισο. Εαν πάλι είσαι μέγας χουβαρντάς και σκάσεις μεταξύ 28-36.000 ευρω, τότε όχι μόνο θα σωθείς εσύ και η οικογένειά σου αλλά μπορεί τα εγγόνια σου να δουν τη μούρη σου με φωτοστέφανο σε κανα ξωκλήσι...<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-1J-BVUGGbQE/T2xf9YwjvaI/AAAAAAAABxo/LIkmoaBWhA0/s1600/agiografisi+ierou+naou.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-1J-BVUGGbQE/T2xf9YwjvaI/AAAAAAAABxo/LIkmoaBWhA0/s320/agiografisi+ierou+naou.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-8fyV5-ZmQ5o/T2xgEmoizjI/AAAAAAAABxw/JN1SyjcQpP8/s1600/agiografisi+ierou+naou2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="207" src="http://4.bp.blogspot.com/-8fyV5-ZmQ5o/T2xgEmoizjI/AAAAAAAABxw/JN1SyjcQpP8/s320/agiografisi+ierou+naou2.jpg" width="320" /></a></div><br /><a name='more'></a>Λυόμενος-μεταφερόμενος ναός ώστε ο λόγος του Κυρίου να μπορεί να ταξιδεύει για να φτάσει τους άπιστους. Την ξέρετε την παλιά παροιμία ''αφού δεν πάει το βουνό στο Μωάμεθ...'' <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-QDWA42NqHUQ/T2xgrydx5-I/AAAAAAAABx4/TsgPLyFUz-8/s1600/kiniti+eklisia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-QDWA42NqHUQ/T2xgrydx5-I/AAAAAAAABx4/TsgPLyFUz-8/s320/kiniti+eklisia.jpg" width="320" /></a></div><br />Ορθοδοξία ή θάνατος! Εναλλακτικός τίτλος: ορθοδοξία και τα μυαλά στα κάγκελα! Η φωτο τραβήχτηκε σε εκδρομικό χώρο της Χαλκιδικής και αποτελεί παράδειγμα της εγρήγορσης των ελληνορθόδοξων στους κινδύνους κατά της αληθινής - και μοναδικής - πίστης.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-X3sL8N6IqbQ/T2xhdPBI0dI/AAAAAAAAByA/EeZozbu5Atg/s1600/orthodoxia+i+thanatos.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="234" src="http://3.bp.blogspot.com/-X3sL8N6IqbQ/T2xhdPBI0dI/AAAAAAAAByA/EeZozbu5Atg/s320/orthodoxia+i+thanatos.jpg" width="320" /></a></div><br />Αμερικάνικη φωτο με σαφείς οδηγίες στους πιστούς. Δώστε προσοχή στα τραγοπόδαρα της πινακίδας στο πάνω μέρος!<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-iEtPjdWPUUY/T2xiiqFzZNI/AAAAAAAAByI/TemLE26vZjU/s1600/traba-ekklhsia-twra%21.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-iEtPjdWPUUY/T2xiiqFzZNI/AAAAAAAAByI/TemLE26vZjU/s1600/traba-ekklhsia-twra%21.jpg" /></a></div><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/OXdyqNad1_I" width="480"></iframe><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://users.sch.gr/pchaloul/anagennisi/greco-eyaggelismos.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://users.sch.gr/pchaloul/anagennisi/greco-eyaggelismos.jpg" width="235" /></a></div><div style="text-align: center;">El Greco, <i><a href="http://www.youtube.com/watch?v=UzaE7zsNFDE">Ο Ευαγγελισμός</a> </i>(1575)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29828948-1477508439912287731?l=stilitis.blogspot.com' alt='' /></div>Dokimoshttp://www.blogger.com/profile/11086429123042037674noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-29828948.post-61381190164380362662012-03-20T22:32:00.001+02:002012-03-20T22:37:14.516+02:00Ο <a href="http://www.voodoorhythm.com/reverend.html">αιδεσιμότατος Beat-Man</a>. Τον γνωρίζετε; Μάλλον όχι, οπότε ήρθε η ώρα να τον μάθετε μπας και σώσετε τις αμαρτωλές ψυχές σας - πλησιάζει άγιο Πάσχα του Κυρίου βρε! Ως συνήθως, ο Στύλος θα είναι αρωγός στην προσπάθειά σας να μετανοήσετε για το σφάλμα σας...<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.voodoorhythm.com/Images/REVEREND-NUN2.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://www.voodoorhythm.com/Images/REVEREND-NUN2.jpg" width="214" /></a></div><br />Ο τύπος είναι Ελβετός μουσικός, με ειδίκευση σε αυτό που ονομάζουν στη Voodoo Rythm Records (την εταιρία του) ως ''primitive rock n' roll''. Όπως έχει αναφέρει ο ίδιος σε συνέντευξή του, η ιδέα του αιδεσιμότατου γεννήθηκε το 1999. Κατά τη διάρκεια περιοδείας με το τότε γκρούπ του, τους Monsters, είχε ένα ατύχημα που τον έκανε να χάσει μέρος της φωνής του. Ενω λοιπόν είχε πάρει την απόφαση να σταματήσει, μία νύχτα είδε όραμα τους <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Robert_Johnson">Robert Johnson</a> και <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Screamin%27_Jay_Hawkins">Screamin Jay Hawkins</a> (αμφότεροι μορφές των blues) που του είπαν ότι πρέπει να κηρύξει το ροκ εντ ρολ! Για να το πούμε διαφορετικά δηλαδή, ο Reverend Beat-Man είναι προιόν αποκάλυψης! Και κάπως έτσι ξεκίνησε ως κήρυκας του δικού του ιδιαίτερου μουσικού στυλ που ονομάζει rock n' roll and gospel blues trash! Πάρτε μία πρώτη γεύση:<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/DKQ1ufXFwZI" width="480"></iframe><br /><br /><a name='more'></a>Αποστολή του αιδεσιμότατου (επειδή, όπως πιστεύει ο ίδιος, βρίσκεται σε αποστολή της εκκλησίας των Blues Trash!) είναι να κηρύξει το λόγο του Κυρίου ώστε οι άνθρωποι να δουν το Φως το αληθινό! Με μοναδικά του όπλα την κιθάρα του, ένα kick drum και τον πύρινο λόγο του, κηρύσσει για αμαρτίες και ανθρώπινες αδυναμίες, για χαμένες αγάπες, για ζωντανούς και νεκρούς, για το Θεό και το Διάβολο. Μέχρι τώρα, έχει εμφανιστεί σε Ευρώπη, Αμερική, Βραζιλία, Αργεντινή και Ιαπωνία - αν και πλέον απέκτησε δύο παιδιά οπότε αραίωσε πάρα πολύ τις συναυλίες του. Συχνά τον συνοδεύουν στις ζωντανές εμφανίσεις του και οι αγαπημένες του καλόγριες... Πέρα από τη solo καριέρα του ιεροκήρυκα, ο τυπάς βγάζει επίσης φανταστικά podcasts, τα <a href="http://www.garagepunk.com/category/podcast/sonic-nightmares/">sonic nightmares</a>. Και <a href="http://garagepunk.ning.com/profile/BeatMan?xg_source=profiles_memberList">εδώ</a> για τα πιο πρόσφατα. <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_aJIhQqNdbuI/TEm_TJuxTzI/AAAAAAAAB4c/MfPrkflN0zs/s1600/reverend-beatman.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://1.bp.blogspot.com/_aJIhQqNdbuI/TEm_TJuxTzI/AAAAAAAAB4c/MfPrkflN0zs/s320/reverend-beatman.jpg" width="320" /></a></div><br />Όσον αφορά το μουσικό στυλ του αιδεσιμότατου, αυτό συνδυάζει στοιχεία από rock n' roll, rockabilly, punk, garage, gospel, blues, acid jazz και δεν συμμαζεύεται. Φυσικά, ο αχταρμάς αυτός πάντοτε έχει έντονη τη σφραγίδα του μουρλο-χαρακτήρα του αιδεσιμότατου και της χαρακτηριστικής φωνής του. Η ίδια μουρλαμάρα κάνει την εμφάνισή της και στα υπέροχα καλτ βίντεό του:<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/jxRMpayarq0" width="480"></iframe><br /><br /><br />Μπορεί κάποιοι να τον βρίσκετε γραφικό αλλά σας διαβεβαιώ ότι μία και μόνον ακρόαση των άλμπουμ του είναι αρκετή για να σας κάνει να αλλάξετε γνώμη και να δείτε το φως... Ο Στύλος σας προσφέρει αυτή τη δυνατότητα <a href="http://www.mediafire.com/?1lzit0mc3om">εδώ</a>, <a href="http://www.mediafire.com/?ean9zux1su4">εδώ</a> κι <a href="http://www.mediafire.com/?gknl4dnymgx">εδώ</a>. Κατεβάστε τα διαμαντάκια, βάλτε ένα ποτάκι και αφήστε το λόγο του αιδεσιμότατου να πλημμυρίσει τις ψυχές σας...<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_zDkodsbiiIw/TUgx6gzpkMI/AAAAAAAABco/OaSovs_whZY/s400/Reverend%252BBeat-Man%252BAnd%252BThe%252BUn-Believers%255B1%255D.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_zDkodsbiiIw/TUgx6gzpkMI/AAAAAAAABco/OaSovs_whZY/s400/Reverend%252BBeat-Man%252BAnd%252BThe%252BUn-Believers%255B1%255D.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.dionysusrecords.com/shop/images/uploads/Non%20Dionysus%20vinyl/revbeatman%20surreal.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://www.dionysusrecords.com/shop/images/uploads/Non%20Dionysus%20vinyl/revbeatman%20surreal.jpg" width="315" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://streetrocknroll.files.wordpress.com/2008/02/rbm2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="319" src="http://streetrocknroll.files.wordpress.com/2008/02/rbm2.jpg" width="320" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29828948-6138119016438036266?l=stilitis.blogspot.com' alt='' /></div>Dokimoshttp://www.blogger.com/profile/11086429123042037674noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-29828948.post-74237030221031885342012-03-16T19:35:00.000+02:002012-03-19T21:23:31.825+02:00Έφτασε η στιγμή που πολλοί από εσάς περιμένατε...<br />*συγκινησιακή φόρτιση - παύση - ανάσα*<br />Μετά από μήνες ολόκληρους, επιστρέφουμε δυναμικά (<a href="http://www.youtube.com/watch?v=Gin-l4LDdXQ">κατάλληλη μουσική υπόκρουση δυναμικής επιστροφής</a>) στο τιτανοτεράστιο αφιέρωμα διαρκείας του Στύλου στη δεκαετία των 80s! Υπενθυμίζουμε στους / στις ξεχασιάρηδες αναγνώστες / αναγνώστριες τί έχει προηγηθεί:<br /><br /><a href="http://stilitis.blogspot.com/2011/01/80s.html">κόμικ των 80s</a><br /><a href="http://stilitis.blogspot.com/2011/01/80s_15.html">διαφημίσεις των 80s</a><br /><a href="http://stilitis.blogspot.com/2011/01/80s_23.html">παιχνίδια (σπιτιού) των 80s</a><br /><a href="http://stilitis.blogspot.com/2011/02/80s.html">παιδικά προγράμματα των 80s</a><br /><a href="http://stilitis.blogspot.com/2011/03/80s.html">τηλεοπτικές σειρές των 80s</a><br /><a href="http://stilitis.blogspot.com/2011/07/80s.html">μουσικοί ύμνοι των 80s</a><br /><br />Το σημερινό έβδομο μέρος του αφιερώματος θα σας θυμίσει μερικά αγαπημένα εδώδιμα της περιόδου 1980-1989. Εξαιτίας του <u>απαράβατου</u> (το τονίζουμε επειδή το έχουμε τηρήσει και στο παρελθόν...) κανόνα να μην υπάρχουν περισσότερες από 8 αξιομνημόνευτες αναφορές σε κάθε μέρος του αφιερώματος, δεν θα αναφερθούμε σε όλα τα φαγώσιμα που θυμόμαστε. Γι'αυτό το λόγο, μπορείτε να προσθέσετε τα δικά σας στα σχόλια. Άιντε, ξεκινάμε προτού με πιάσει καμιά πείνα (πάλι)...<br /><br /><div style="text-align: center;"><b>1. Ζελεδάκια</b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.crowndozen.com/main/61VTCY2TFSL._SS500_.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://www.crowndozen.com/main/61VTCY2TFSL._SS500_.jpg" width="320" /></a></div><br />Ναι, τα γνωστά που πουλάνε και σήμερα. Σε διάφορα σχήματα, χρώματα και γεύσεις, ήταν -και νομίζω παραμένουν- από τα αγαπημένα της πιτσιρικαρίας. Πολλές φορές, με τους παιδικούς φίλους μαζεύαμε όσα ψιλά είχαμε και αγοράζαμε τα ακριβά της <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Haribo">HARIBO</a> (από τότε η κορυφαία μάρκα στο είδος) και τα μοιραζόμασταν - επειδή οι μανάδες μας, θέλοντας να προστατεύσουν τα δόντια μας από τα χρωστικά και τη ζάχαρη, σπάνια μας τα αγοράζανε! Αγαπημένα του Δόκιμου υπήρξαν εκείνα με γεύση Coca Cola, τα οποία μάλιστα είχαν το σχήμα του γυάλινου μπουκαλιού της! Πλέον τα ζελεδάκια δεν θεωρούνται αποκλειστικά γλυκά για πιτσιρίκια, ξαναήρθαν στη μόδα και γι'αυτό τα βρίσκετε στα σινεμά, ανάμεσα σε ζαχαρωτά, nachos και pop corn.<br /><br /><a name='more'></a><div style="text-align: center;"><b>2. ΗΕΜΟ</b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://byfiles.storage.live.com/y1p9RUwBnEI8tOejdqtPWWFmB1tZ3zOn4I9huisEHt2GovqAhAjyo8_IGbr7g80j_0vVh62ev2G_xH20dkcYInOsA" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://byfiles.storage.live.com/y1p9RUwBnEI8tOejdqtPWWFmB1tZ3zOn4I9huisEHt2GovqAhAjyo8_IGbr7g80j_0vVh62ev2G_xH20dkcYInOsA" /></a></div><br />Με μικρή διαφορά για μένα, ανακηρύσσεται νικητής στην αιώνια μάχη με το Caotonic και το Nesquick (δεύτερο αγαπημένο επειδή διαλυόταν και σε κρύο γάλα). Κάτι Ovomaltine κτλ τα είχαμε δοκιμάσει μεν αλλά τρώγανε τη σκόνη των τριών που αναφέραμε. Το <a href="http://www.jotis.gr/products_details.asp?p=2&amp;id=21">HEMO</a> λοιπόν ήταν ένα απολαυστικό και θρεπτικό (με μεταλλικά στοιχεία, βιταμίνες και βύνη) ρόφημα με γεύση σοκολάτας. Το προσθέταμε αφειδώς στο γάλα και, ως δια μαγείας, το έκανε σοκολατί! Και δώστου δεύτερο ποτήρι μετά για να πάμε στο σχολείο ντούρασελ! Αν θυμάμαι καλά, είχανε κυκλοφορήσει και HEMO-συνταγές για γλυκίσματα. Επίσης, δηλώνω ευθαρσώς ότι μέχρι και το πρώτο έτος του πανεπιστημίου υπήρχε HEMO στο ντουλάπι μου...<br /><br /><div style="text-align: center;"><b>3. MILKO</b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_Vdm1hlrXndU/TGxYqgHRz_I/AAAAAAAAB8s/T5UVlV-EjC8/s1600/milko4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/_Vdm1hlrXndU/TGxYqgHRz_I/AAAAAAAAB8s/T5UVlV-EjC8/s320/milko4.jpg" width="190" /></a></div><br />Ένα σοκολατούχο γάλα ζωντανός θρύλος, το οποίο σίγουρα αξίζει δικό του ξεχωριστό αφιέρωμα. Κυκλοφορούσαν και άλλα στην αγορά (όπως το αντίπαλο δέος N'Joy, το υψηλής παστερίωσης σοκολατούχο της ΦΑΓΕ, το γαμάτο Αction με βύνη που ποτέ δεν πήρε την θέση που του άξιζε στην αγορά, κ.α.) μα σαν το Μίλκο στη χάρτινη συσκευασία κανένα! Ήταν βλέπετε από τα πράγματα που οριοθετούσαν το προφίλ σου τότε ως cool πιτσιρικάς - μελλοντικός έφηβος στην παρέα. Θυμάμαι ατελείωτα απογεύματα στην πλατεία ή τα πάρκα, με μπουγάτσα και Μίλκο στο χέρι, πάνω στα παγκάκια... Πιο μετά βγήκε και η <a href="http://www.youtube.com/watch?v=nTCDE1rGY7k">καλύτερη διαφήμιση</a>, αν και το μπουκάλι ως συσκευασία ποτέ δεν με κέρδισε. Στην ίδια κατηγορία με το Μίλκο τοποθετώ τα πολυ-αγαπημένα Carnation και Dolca. Άντε και το ΝΟΥΝΟΥ.<br /><br /><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 4. Σοκολάτες ΙΟΝ</b> <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_Xw2KU-LpbMw/Sx7AFVpsVvI/AAAAAAAAAig/M7ZymQ8SWXs/s400/Ion-Milk-Chocolate.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_Xw2KU-LpbMw/Sx7AFVpsVvI/AAAAAAAAAig/M7ZymQ8SWXs/s400/Ion-Milk-Chocolate.jpg" /></a></div><br />Πολύ καλές οι σοκολάτες Παυλίδης, η Kinder, η Snickers, η Mars, η Lacta, οι της Milka - με πρώτη και καλύτερη τη Lila Pause (<a href="http://www.youtube.com/watch?v=D2ru_LHX_CU">σοκολάτα με ονοματεπώνυμο!</a>), η Σερενάτα (<a href="http://www.youtube.com/watch?v=b6mM0Xnx6Wo">και πάσης Ελλάδος</a>) της Bingo, αξιόλογες οι επίσης ελληνικές Oscar και Bolero αλλά οι ΙΟΝ ήταν - και παραμένουν - προσωπική μου αδυναμία! Ποιά να πρωτοδιαλέξω; Τη γάλακτος που λιώνει στο στόμα; Την αμυγδάλου; Τη σειρά Break, ειδικά εκείνη με φρούτα και ξηρούς καρπούς; Τη Σοκοφρέτα; Την τρομερή Derby (άραγε κυκλοφορεί ακόμη;) που αγόραζα ανα πεντάδες και έτρωγα πρίν από τα ''σημαντικά'' παιχνίδια ποδοσφαίρου με τους φίλους για έξτρα ενέργεια; Χωρίς δόση υπερβολής, οι ΙΟΝ είναι από τα λίγα πράγματα που μου λείπουν εδώ στην ξενιτιά.<br /><br /><div style="text-align: center;"><b>5. Μπισκότα Παπαδοπούλου</b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_H1S59SDrlYQ/S4vLx-pkuaI/AAAAAAAAKD4/9RoH53QyZAI/s320/4054_%CE%A0%CE%A4%CE%99_%CE%9C%CE%A0%CE%95%CE%A1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_H1S59SDrlYQ/S4vLx-pkuaI/AAAAAAAAKD4/9RoH53QyZAI/s320/4054_%CE%A0%CE%A4%CE%99_%CE%9C%CE%A0%CE%95%CE%A1.jpg" /></a></div><br />Πόσες ώρες έχω περάσει μπροστά στην τιβι ως πιτσιρικάς, να βλέπω παιδικά και να μασουλάω τα σοκολατο-γεμιστά Παπαδοπούλου ή τα Μιράντα, ούτε που ξέρω! Για να μην αναφέρω τα δεκάδες παιδικά πάρτυ στο σπίτι του Δόκιμου (ή φίλων), με ολόφρεσκα γλυκίσματα που είχαν βάση τα πτι-μπερ, με τη δωρική τους απλότητα και την καταπληκτική γεύση βουτύρου! Μετά κόλλησα με τα πουράκια και τη σειρά Cookies (από τα ακριβά μπισκότα για την εποχή, τα οποία πλέον τα πουλάνε σε συσκευασίες των 3 ή 6, σχεδόν μονίμως σε τιμές προσφοράς). Ως μικρός και άμαθος, φυσικά μασουλούσα και άλλα μπισκότα (π.χ. τα Αλλατίνη), ό,τι μου δίνανε, εισαγώμενα και μη. Ως ενήλικος Δόκιμος ωστόσο, τα μόνα των οποίων θυμάμαι έντονα τη γεύση είναι τα Παπαδοπούλου!<br /><br /><div style="text-align: center;"><b>6. Γαριδάκια-πατατάκια</b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.shopnsave.gr/imagemagic.php?img=images/foudounia.jpg&amp;w=&amp;h=&amp;page=popup" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.shopnsave.gr/imagemagic.php?img=images/foudounia.jpg&amp;w=&amp;h=&amp;page=popup" /></a></div><br />Ρε σεις, τί κόλλημα που είχαμε με τα γαριδάκια και τα πατατάκια όταν ήμασταν μικροί! Τί πράγμα ήταν αυτό, νιώθαμε πραγματικά εξαρτημένοι! Δεν παίζει ρόλο τί θα βρίσκαμε στα ντουλάπια της κουζίνας ή τί θα μας αγόραζε ο πατήρ από το περίπτερο! Αρκεί να πέφτανε στα χέρια μας και θα τα τσακίζαμε όλα ανεξαιρέτως: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=CuN6oQjH2lg">φουντούνια (με διπλό διαφορικό!)</a>, τυρογαριδάκια (εξτρα λιγωτικά που ξυπνούσαν το μικρό γουρανάκι μέσα σου), <a href="http://www.youtube.com/watch?v=o6NiOdR4cuQ">δρακουλίνια</a>, κλασικά πατατάκια με αλάτι, πατατάκια ξεκινάς-και-δεν-σταματάς με ρίγανη, <a href="http://www.retrodb.gr/ark/sites/default/files/styles/watermarked/public/pitsinia_old_f.jpg">πιτσίνια</a>, πακοτίνια, εκείνα τα κυκλικά με γεύση πιτσας, και η λίστα συνεχίζεται... Μετά βγήκανε τα Cheetos και ήρθανε πολλά εισαγώμενα (εκείνα με τη γουρουνίτσα τα θυμάται κανείς;) σε ανταγωνιστικές τιμές και γεύσεις. Τα αγαπημένα μου πάντως παραμένουν τα φουντούνια!<br /><br /><div style="text-align: center;"><b>7. Παγωτά</b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_NSPnX_jVCPA/TAPPN7WYxmI/AAAAAAAAATQ/1HR1wHujfdQ/s1600/%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%B3%CE%BF+%CF%80%CE%B1%CE%B3%CF%89%CF%84%CE%BF.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/_NSPnX_jVCPA/TAPPN7WYxmI/AAAAAAAAATQ/1HR1wHujfdQ/s320/%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%B3%CE%BF+%CF%80%CE%B1%CE%B3%CF%89%CF%84%CE%BF.jpg" width="320" /></a></div><br />Αιώνια και αθεράπευτη λατρεία μικρών και μεγάλων. Δεν αποτελούσα εξαίρεση, αφού τα αγαπούσα υπερβολικά και δεν έχανα ευκαιρία να τα δοκιμάσω σε κάθε τους μορφή: ξυλάκια, πήραυλους, κυπελάκια, σάντουιτς και γρανίτες συσκευασμένα από το περίπτερο (ΔΕΛΤΑ, ΕΒΓΑ, Algida, ΑΓΝΟ, κ.α.), χύμα / κορμούς / <a href="http://www.galyfianakis.gr/pictures/product/28.jpg">παγωτίνια</a> από το ζαχαροπλαστείο, σπιτικό παρφέ της μάνας / θείας, σε χωνάκι από τον παγωτατζή της γειτονιάς, και φυσικά ανάμικτο μηχανής. Κάτι μεσημέρια καλοκαιριού που δεν κυκλοφορούσε τζίτζικας, με θυμάμαι να καβαλάω κρυφά το ποδήλατο (για να μην ξυπνήσω τους γονείς που κοιμούνταν) και να πηγαίνω στην πλατεία για να αγοράσω lucky cup! Ένα από τα παγωτο-ζητήματα που ποτέ δεν συμφωνήσαμε με το φίλο μου τον Παναγιώτη ήταν εαν ο πήραυλος 4x4 της ΕΒΓΑ ήταν καλύτερος από τον αντίστοιχο Magnum της ΔΕΛΤΑ... <br /><br /><div style="text-align: center;"><b>8. Το φαγητό της μαμάς</b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://farm4.static.flickr.com/3326/3448856314_43f177a01b.jpg?v=0" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://farm4.static.flickr.com/3326/3448856314_43f177a01b.jpg?v=0" width="320" /></a></div><br />Δεν θα μπορούσα να παραλείψω μία ξεχωριστή αναφορά στα φαγητά που ετοίμαζε με κόπο και περισσή αγάπη η εργαζόμενη μάνα μου. Μπορεί να ερχόταν σπίτι κατακουρασμένη και με ένα σωρό πράγματα στο κεφάλι της αλλά το σπιτικό φαγητό δεν έλειπε σχεδόν ποτέ από το τραπέζι. Μάλιστα, όσοι έχουν την τύχη να φάνε από το αρνάκι φρικασέ (φωτο από <a href="http://ellysaysopa.com/2009/04/16/arni-frikase/">εδώ</a>) που φτιάχνει, έχουν να το λένε! Στην ίδια κατηγορία θα βάλω τα γλυκίσματα της μαμάς μα και τις πεντανόστιμες σούπες και πίτες της γιαγιάς (εκείνης που της είχα κατασκάψει την αυλή), την οποία θυμάμαι σαν τώρα να ανοίγει τα φύλλα παραδοσιακά με τον πλάστη. Τελικά, αυτές οι σπιτικές γεύσεις που έχουμε από τα μικράτα μας, μας έχουν σημαδέψει τόσο πολύ που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της νοσταλγίας μας για τη δεκαετία των 80s... Δεν συμφωνείτε;<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Εύφημος μνεία - ειδική κατηγορία: <b>Merenda</b>!</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://s3.amazonaws.com/picable/2008/11/05/438987_Merenda_620.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://s3.amazonaws.com/picable/2008/11/05/438987_Merenda_620.jpg" width="320" /></a></div><br />Θεωρώ ότι τα λόγια είναι περιττά... Στο ιστορικής σημασίας δίλημμα ''Merenda ή Nutella?'' απαντάμε χωρίς δισταγμό: Μερέντα! Όσοι τυχεροί πρόλαβαν την παλιά Μερέντα, ξέρουν ότι η γεύση της ήταν κλάσεις ανώτερη της ανταγωνίστριας Νουτέλλα - η οποία όμως πλέον κυριαρχεί παντού, από τα ζαχαροπλαστεία μέχρι την τελευταία κρεπερί. Αγαπημένες συνήθειες Μερεντόπληκτων: μπόλικη σε φρέσκο ψωμί ή φρυγανιές, πάνω από μπάλες παγωτού, μέσα σε κρουασάν βουτύρου, και φυσικά... με το κουτάλι!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29828948-7423703022103188534?l=stilitis.blogspot.com' alt='' /></div>Dokimoshttp://www.blogger.com/profile/11086429123042037674noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-29828948.post-38219692936735096242012-03-14T22:13:00.002+02:002012-03-14T22:16:00.033+02:00Δείτε μέσα σε 1.5 λεπτό τη γέννηση και εξάπλωση του Χριστιανισμού, του Ισλάμ, του Ιουδαισμού, του Ινδουισμού και του Βουδισμού στο παρακάτω βιντεάκι<br /><br /><object height="300" width="490"><param name="movie" value="http://www.mapsofwar.com/images/Religion.swf"> </param><embed src="http://www.mapsofwar.com/images/Religion.swf" type="application/x-shockwave-flash" width="490" height="300"></embed></object><br /><br />Από το ίδιο <a href="http://www.mapsofwar.com/index.html">site</a> μην παραλείψετε να δείτε το αντίστοιχο βιντεάκι για την εξάπλωση της δημοκρατίας<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29828948-3821969293673509624?l=stilitis.blogspot.com' alt='' /></div>Dokimoshttp://www.blogger.com/profile/11086429123042037674noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-29828948.post-14198292052416462832012-03-13T01:39:00.001+02:002012-03-13T01:44:48.752+02:00Υπάρχουν τα συνηθισμένα κατοικίδια, όπως σκυλιά, γατιά, χρυσόψαρα ή καναρίνια. Υπάρχουν επίσης τα ασυνήθιστα, όπως ποντίκια, φίδια (γειά σου ρε Κυριάκο με τους πύθωνές σου!) ή <a href="http://stilitis.blogspot.com/2011/06/blog-post_10.html">γρούνια</a>. Τέλος, υπάρχει και μία τρίτη κατηγορία ''κατοικιδίων'', τα οποία στην ουσία δεν είναι κατοικίδια επειδή απλά δεν μπορούν να κλειστούν σε ένα σπίτι. Όπως τα παρακάτω:<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/x8xlb-yo_sU" width="480"></iframe> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/1okTecIZBn4" width="480"></iframe><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/lYInIQQH4-s" width="480"></iframe><br /><br />Μπορεί να μοιάζει ότι οι τύποι έχουν χάσει τα λογικά τους αλλά αξίζουν αν μη τι άλλο το θαυμασμό μας. Είναι παραδείγματα της τάσης του ανθρώπου για περιπέτεια και της λατρείας του για μπόλικες δόσεις αδρεναλίνης, της αγάπης του για τη φύση και τη δύναμή της, καθώς και του απεγκλωβισμού του από τους αρχέγονους φόβους του.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29828948-1419829205241646283?l=stilitis.blogspot.com' alt='' /></div>Dokimoshttp://www.blogger.com/profile/11086429123042037674noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-29828948.post-16395044079967190072012-03-11T20:54:00.005+02:002012-03-13T00:43:58.551+02:00Η <a href="http://www.brasseriedesgarrigues.fr/index.php"><span lang="FR">Brasserie</span><span lang="FR"> </span><span lang="FR">des</span><span lang="FR"> </span><span lang="FR">Garrigues</span></a><span lang="FR"> </span>(= ζυθοποιία των φρυγάνων) είναι μία γαλλική μικρο-ζυθοποιία που βρίσκεται στη μικρή κοινότητα Sommières, στη νότια Γαλλία. Οι μπύρες της ζυμώνονται με παραδοσιακές μεθόδους, χειροποίητα, συνδυάζοντας τη βρετανική παράδοση των real <span lang="EN-US">ales</span><span lang="EN-US"> </span>και τη γαλλική παράδοση των bières de garde της βόρειας Γαλλίας. Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα της ζυθοποιίας, οι συγκεκριμένες μεθόδοι επιλέχθηκαν για να δώσουν στις μπύρες έναν παραδοσιακό, ρουστίκ χαρακτήρα. Γι’αυτό και όλες είναι φρέσκες, αφιλτράριστες και απαστερίωτες.<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/tCP-dVUs2Bw" width="470"></iframe><br /><div class="MsoNormal"><br />Η παραγωγή της ζυθοποιίας των φρυγάνων (με το τρομερό φυσιολατρικό όνομα και μασκότ το μουσάτο νάνο που ξεπροβάλλει στην ετικέτα της φιάλης) περιλαμβάνει αυτή τη στιγμή 15 διαφορετικές μπύρες. Ο Στύλος θα σας παρουσιάσει σήμερα τη <b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span lang="EN-US">La</span><span lang="EN-US"> </span></b><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span lang="EN-US">p</span>’</b><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span lang="EN-US">tite</span><span lang="EN-US"> </span></b><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span lang="EN-US">bi</span>è</b><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span lang="EN-US">re</span><span lang="EN-US"> </span></b><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span lang="EN-US">Brut</span>’</b><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span lang="EN-US">ale</span><span lang="EN-US"> </span></b><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span lang="EN-US">Extra</span><span lang="EN-US"> </span></b><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span lang="EN-US">Special</span><span lang="EN-US"> </span></b><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span lang="EN-US">Bitter</span></b>, μία ετικέτα με περιεκτικότητα σε αλκοόλ <b>5.5%</b> α.φ., η οποία πρωτοκυκλοφόρησε το 2011 και ακολουθεί το βρετανικό στυλ μπύρας <span lang="EN-US">special</span>/<span lang="EN-US">premium</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">bitter</span>.<br /></div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal">Το <b>χρώμα</b> της είναι ένα θολό πορτοκαλί / χάλκινο, στολισμένο στην κορυφή με έναν υπέροχο, συνεκτικό, λευκό αφρό, ο οποίος διατηρείται αρκετά.</div><div class="MsoNormal"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-VZUh-jZhT_I/T1zskiDaE8I/AAAAAAAABwo/DPAQfAJcdAk/s1600/CIMG6102.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-VZUh-jZhT_I/T1zskiDaE8I/AAAAAAAABwo/DPAQfAJcdAk/s320/CIMG6102.JPG" width="214" /></a></div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><br />Τα <b>αρώματα</b> που κυριαρχούν δεν είναι ιδιαίτερα έντονα, κατά βάση καραμέλα και ένας συνδυασμός φρούτων (όχι εσπεριδοειδή, κάτι άλλο που δεν μπορούσα να προσδιορίσω) και λυκίσκου. <b>Γευστικά</b>, διακρίνουμε από την πρώτη γουλιά ότι η μπύρα δεν ακολουθεί πιστά τη βρετανική παράδοση με έμφαση στα <span lang="EN-US">malts</span><span lang="EN-US"> </span>αλλά έχει εξίσου έντονη την παρουσία του λυκίσκου – σαφώς επηρεασμένη από την αμερικάνικη σχολή. Το αποτέλεσμα είναι μία πολύ ισορροπημένη γεύση, η οποία ξεκινά γλυκά με την καραμέλα και ολοκληρώνεται με τη (γνώριμη στους λάτρεις των <span lang="EN-US">IPA</span>) ευχάριστη πικρίλα, με ισχυρή την αίσθηση του λυκίσκου. Λίγη βανίλια εμφανίζεται στο τελείωμα, με πικρή επίγευση.</div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Γενικά, πρόκειται για μία πολύ ωραία μπύρα, η οποία αποτελεί ξεκάθαρη απόδειξη ότι η γαλλική μπυρο-σχολή πλέον εξελίσσεται και πειραματίζεται. Απομένει να δούμε πού μπορεί να οδηγήσει αυτή η μινι έκρηξη στο χώρο της μπύρας στη Γαλλία, και αν η πληθώρα νέων ετικετών που εμφανίζονται στη χώρα του Αστερίξ μπορούν να φτάσουν στο επίπεδο να συναγωνιστούν τις αντίστοιχες μπύρες της υπόλοιπης Ευρώπης και Αμερικής.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29828948-1639504407996719007?l=stilitis.blogspot.com' alt='' /></div>Dokimoshttp://www.blogger.com/profile/11086429123042037674noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-29828948.post-87535646970321295452012-03-06T00:28:00.000+02:002012-03-06T00:34:01.854+02:00<h3 class="post-title entry-title"> </h3><div class="post-header"></div>Ένα από τα καλύτερα μέρη για να ψωνίσετε μπύρες στο Παρίσι είναι σίγουρα η <a href="http://www.caveabulles.fr/"><b><span lang="EN-US">C</span>ave à bulles</b></a><b><span style="font-weight: normal;">, μία καλά κρυμμένη ''μπουτίκ μπύρας'' με πολύ μεγάλη ποικιλία πρωτίστως σε γαλλικές ετικέτες. Ο </span></b><b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">Dokimos</span></b></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;"> </span></b><b><span style="font-weight: normal;">είχε τη χαρά να την επισκεφτεί πρίν από λίγες μέρες και σας μεταφέρει τις εντυπώσεις του.</span></b><br /><br /><div class="MsoNormal"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://ivyparis.typepad.com/.a/6a00d8341c90c353ef0133f259b5d7970b-300wi" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://ivyparis.typepad.com/.a/6a00d8341c90c353ef0133f259b5d7970b-300wi" /></a></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-weight: normal;">Ιδιοκτήτης της κάβας είναι ο τρελαμένος μπυρόβιος </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">Simon</span></b><b><span style="font-weight: normal;"> (βλέπε διπλανή <a href="http://www.vingtparismagazine.com/2010/07/la-cave-%C3%A0-bulles.html">φώτο</a>), ένας απολαυστικός τυπάς με μπόλικο χιούμορ, ο οποίος όχι μόνο θα σας βοηθήσει να διαλέξετε τί να αγοράσετε αλλά θα μιλήσει μαζί σας για την κατάσταση της μπύρας στη Γαλλία, και θα σας δώσει συμβουλές πού να πάτε για να πιείτε καλή μπύρα στην πόλη του φωτός. Πέρασα ένα 40λεπτο μιλώντας μαζί του για την ''έκρηξη'' της μπύρας στη Γαλλία, η οποία με αργά αλλά σταθερά βήματα ακολουθεί Ευρώπη και Αμερική μα και τη μόδα των καιρών, αφού πειραματίζεται με διαφορετικά στυλ μπύρας, υλικά και ποσότητες λυκίσκου! Ο </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">Simon</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;"> </span></b><b><span style="font-weight: normal;">(ο οποίος δηλώνει αθεράπευτο </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">hop</span></b><b><span style="font-weight: normal;">-</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">junkie</span></b><b><span style="font-weight: normal;">!) μου είπε ότι τα τελευταία 3 χρόνια έχουν ανοίξει νέες μικροζυθοποιίες σε πολλά μέρη της Γαλλίας, ο κόσμος πίνει περισσότερη μπύρα απ’ότι παλαιότερα, το Παρίσι πέρα από μέρη για να αγοράσεις / πιεις μπύρα απέκτησε και τις δικές του ζυθοποιίες, και γενικώς τα πράγματα κινούνται, με το μέλλον της γαλλικής μπύρας να είναι ελπιδοφόρο – και απαγκιστρωμένο από το παρελθόν, την έλλειψη φαντασίας / επενδύσεων και τις (απολαυστικές κατά τ’άλλα) </span></b><i><span lang="EN-US" style="font-style: normal;">b</span></i><i><span style="font-style: normal;">ière</span></i><i><span lang="EN-US" style="font-style: normal;">s</span></i><i><span style="font-style: normal;"> de</span></i><span class="st"> Garde</span><b><span style="font-weight: normal;">. Μου ανέφερε επίσης ότι δύο βράδια πρίν την επίσκεψή μου, είχε σκάσει μύτη στο μαγαζί ο </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">James</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;"> </span></b><b><span style="font-weight: normal;">της </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">Brewdog</span></b><b><span style="font-weight: normal;"> (με τον οποίο συνεργάζονται, αφού αρκετές ετικέτες της σκωτσέζικης ζυθοποιίας - συμπεριλαμβανομένου του <a href="http://www.youtube.com/watch?v=Ww1nh0yPX3A">Τακτικού Πυρηνικού Πιγκουίνου</a> - βρίσκονται στην</span> </b><b><span lang="EN-US">C</span>ave à bulles</b><b><span style="font-weight: normal;">), τα είπανε, ανοίξανε μπουκάλες, κτλ, καταλαβαίνετε...</span></b></div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><a name='more'></a><br />Η πραγματική αγάπη του <b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">Simon</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;"> </span></b><b><span style="font-weight: normal;">για το αντικείμενο φαίνεται και στο μικρό αλλά φροντισμένο μαγαζί του, που αποπνέει την οργάνωση ενός επιχειρηματικού μυαλού συνδυασμένη με αγνό μπυρο-ενθουσιασμό. Στη μέση βρίσκεται ένα μεγάλο ξύλινο τραπέζι με μπουκάλια και λυκίσκους (φρέσκους, αποξηραμένους σε βαζάκια, καθώς και πρόσθετα λυκίσκου σε σακουλάκια), και οι τοίχοι τριγύρω είναι γεμάτοι με ράφια που φιλοξενούν μπουκάλια και μερικά ποτήρια.&nbsp;</span></b></div><div class="MsoNormal"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-pN5QdDuP1gU/T1U2I0azHhI/AAAAAAAABwE/WEOytssodAg/s1600/CIMG6092.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="214" src="http://3.bp.blogspot.com/-pN5QdDuP1gU/T1U2I0azHhI/AAAAAAAABwE/WEOytssodAg/s320/CIMG6092.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-m2tCPv9FVVk/T1U3UpllPnI/AAAAAAAABwU/UDn2rkmYZ-w/s1600/CIMG6095.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="214" src="http://2.bp.blogspot.com/-m2tCPv9FVVk/T1U3UpllPnI/AAAAAAAABwU/UDn2rkmYZ-w/s320/CIMG6095.JPG" width="320" /></a></div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><br /><b><span style="font-weight: normal;">Οι περισσότερες ετικέτες στην </span></b><b><span lang="EN-US">C</span>ave à bulles</b><b><span style="font-weight: normal;"> είναι γαλλικές (100+ σίγουρα), μερικές γνωστές αλλά στην πλειονότητά τους καινούργιες (για μένα τουλάχιστον). Αρκετές προέρχονται από την Αλσατία, την παραδοσιακή μπυρο-περιοχή της Γαλλίας. Οι πλείστες γαλλίδες δεν έχουν υψηλά ποσοστά αλκοόλ και ακολουθούν κλασικά στυλ, όπως </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">blonde</span></b><b><span style="font-weight: normal;">, </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">triple</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;"> </span></b><b><span style="font-weight: normal;">και </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">dubbel</span></b><b><span style="font-weight: normal;">. Υπάρχουν όμως και παραδείγματα του ‘νέου ανέμου’ που πνέει στο χώρο της γαλλικής μπύρας, όπως γαλλικές </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">stout</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;"> </span></b><b><span style="font-weight: normal;">που ζυμώθηκαν με κόκκους καφέ, </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">ipa</span></b><b><span style="font-weight: normal;">, </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">imperial</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;"> </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">ipa</span></b><b><span style="font-weight: normal;">, </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">bitter</span></b><b><span style="font-weight: normal;">, κ.α! Ανάμεσά τους, είδα και την δυνατότερη γαλλική μπύρα, την </span></b><span style="color: red;">Octo Pyroclastic</span><b style="color: #444444;"><span style="font-weight: normal;"> Β</span></b><b style="color: #444444;"><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">lack</span></b><b style="color: #444444;"><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;"> </span></b><b style="color: #444444;"><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">IPA</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;"> </span></b><b><span style="font-weight: normal;">της </span></b><a href="http://www.brasserie-fleurac.com/"><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">Fleurac</span></b></a><b><span style="font-weight: normal;">, με περιεκτικότητα σε αλκοόλ <b>24%</b> α.φ.!&nbsp;</span></b></div><div class="MsoNormal"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-1Cr4xiwJM3s/T1U2ZNYe3PI/AAAAAAAABwM/AIhpwPttw_0/s1600/CIMG6093.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="214" src="http://2.bp.blogspot.com/-1Cr4xiwJM3s/T1U2ZNYe3PI/AAAAAAAABwM/AIhpwPttw_0/s320/CIMG6093.JPG" width="320" /></a></div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><br /><b><span style="font-weight: normal;">Υπάρχουν επίσης μερικές βελγίδες (και </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">lambic ανάμεσά τους</span></b><b><span style="font-weight: normal;">), λίγες από Ιταλία-Αγγλία-Σκωτία-Γερμανία, και κάποιες δυσεύρετες εισαγωγές κυρίως από Δανία και Αμερική - όπως οι παρακάτω.</span></b></div><div class="MsoNormal"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-RnkCtNtUe7c/T1U1SyY_x9I/AAAAAAAABv0/8wK8ChYTZus/s1600/CIMG6094.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="214" src="http://4.bp.blogspot.com/-RnkCtNtUe7c/T1U1SyY_x9I/AAAAAAAABv0/8wK8ChYTZus/s320/CIMG6094.JPG" width="320" /></a></div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><br /><b><span style="font-weight: normal;">Οι τιμές είναι κανονικές, η εξυπηρέτηση του </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">Simon</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;"> </span></b><b><span style="font-weight: normal;">άριστη: μόλις του είπα ότι οι μπύρες θα κάνουν αεροπορικό ταξίδι, τις τύλιξε αμέσως σε </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">bubble</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;"> </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">wrap</span></b><b><span style="font-weight: normal;">. Ενω μιλάγαμε δε, ένας Γάλλος πελάτης μπήκε και σήκωσε το μισό μαγαζί! Τόσα χρόνια, τέτοιο πράγμα δεν έχω ξαναδεί! Ο τύπος αγόρασε 30-35 μπύρες, με αρκετές από αυτές να είναι μπουκάλες του μισού, ενός και ενάμιση λίτρου (και πανάκριβες)! Τις αράδιασε όλες στο τραπέζι, έχωσε τις μισές στο τεράστιο σακίδιο πλάτης του και τις υπόλοιπες σε διπλές σακούλες στα χέρια και... </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">bonne</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;"> </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">nuit</span></b><b><span style="font-weight: normal;">!! Αφού ηρέμησα κάπως από το σοκ και είπα σιγα-σιγα να την κάνω κι εγώ, ο </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">Simon</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;"> </span></b><b><span style="font-weight: normal;">μου λέει ''αφού δεν έχεις χώρο για να πάρεις άλλες μπύρες, τότε αυτή θα την πιείς εδώ προτού φύγεις!'', και ανοιγεί μία </span></b><b style="color: #444444;"><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">Cowboy</span></b><b style="color: #444444;"><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;"> </span></b><b style="color: #444444;"><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">and</span></b><b style="color: #444444;"><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;"> </span></b><b style="color: #444444;"><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">Indian</span></b><b><span style="font-weight: normal;">, μία αμερικάνικου στυλ </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">pale</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;"> </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">ale</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;"> </span></b><b><span style="font-weight: normal;">με μπόλικους λυκίσκους (ε, τί θα μου άνοιγε ο λυκισκο-μανής!) της </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">Fleurac</span></b><b><span style="font-weight: normal;">!&nbsp;</span></b></div><div class="MsoNormal"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-1LfNeO1dojc/T1U1kBMkQfI/AAAAAAAABv8/z1ttINbRJqI/s1600/Brasserie+de+Fleurac+Cowboy+and+Indian+Pale+Ale.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-1LfNeO1dojc/T1U1kBMkQfI/AAAAAAAABv8/z1ttINbRJqI/s320/Brasserie+de+Fleurac+Cowboy+and+Indian+Pale+Ale.JPG" width="214" /></a></div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><br /><b><span style="font-weight: normal;">Υπέροχη μπύρα, παρά το γεγονός ότι δεν βγήκε δροσερή από ψυγείο αλλά κατέβηκε από ράφι σε θερμοκρασία δωματίου! Ήταν πιστεύω ο καλύτερος επίλογος για την επίσκεψή μου σ’αυτό το αξιολογότατο μπυρομάγαζο στην καρδιά του Παρισιού!</span></b></div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-weight: normal;"></span></b><br /><div class="MsoNormal"><span style="font-size: xx-small;"><b>La cave à bulles</b>&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: xx-small;">45 rue Quincampoix<b><span style="font-weight: normal;"> (πίσω από το </span></b>κέντρο Pompidou<b><span style="font-weight: normal;">) </span></b></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: xx-small;"><b><span style="font-weight: normal;">75004</span></b></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: xx-small;"><b><span style="font-weight: normal;">Paris </span></b></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29828948-8753564697032129545?l=stilitis.blogspot.com' alt='' /></div>Dokimoshttp://www.blogger.com/profile/11086429123042037674noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-29828948.post-73293832995920703942012-03-04T18:46:00.000+02:002012-03-04T22:29:46.264+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.ams.org/featurecolumn/images/september2008/gray3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><b>William Rowan Hamilton</b> (1805-1865) - Ο πολύγλωσσος μαθηματικός<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.ams.org/featurecolumn/images/september2008/gray3.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.ams.org/featurecolumn/images/september2008/gray3.jpg" /></a></div>Ιρλανδός φυσικός-μαθηματικός που γεννήθηκε στο Δουβλίνο. Σε ηλικία πέντε ετών, γνώριζε λατινικά, αρχαία ελληνικά και εβραικά! Μέχρι τα δεκατρία του, μπορούσε να μιλήσει 13 διαφορετικές γλώσσες, ανάμεσά τους σανσκριτικά, περσικά, ιταλικά, αραβικά και συριακά! Ενω ήταν ακόμα φοιτητής, διορίστηκε καθηγητής αστρονομίας στο πανεπιστήμιο, διευθυντής του αστεροσκοπείου Dunsink, και βασιλικός αστρονόμος της Ιρλανδίας!<br /><br /><b>Wolfgang Amadeus Mozart</b> (1756-1791) - Ο μεγάλος <a href="http://www.imdb.com/title/tt0086879/">πιανίστας</a> που πέθανε υπερβολικά νέος<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://t3.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQDsbalHZbGsDE8SodI4Ic-dva99zmxYcgdo4ry_EITEK4fJ1tBWKyoX2Hz" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://t3.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQDsbalHZbGsDE8SodI4Ic-dva99zmxYcgdo4ry_EITEK4fJ1tBWKyoX2Hz" /></a></div>Αυστριακός (για άλλους Γερμανός) μουσικοσυνθέτης που γεννήθηκε στο Salzburg, με πάνω από 600 έργα. Σε ηλικία τριών ετών έπαιζε το hapsichord, στα πέντε του έδινε συναυλίες πιάνου, και στα έξι του έγραψε το πρώτο του μουσικό έργο. Χαρισματικός οσο δεν πάει, επίσης μεγάλος αλκοόλας και αυτοκαταστροφικός - όπως τα περισσότερα μεγάλα πνεύματα που βασανίζονται από προσωπικά πάθη και / ή δεν μπορούν να διαχειριστούν τη διάνοιά τους. Πέθανε σε ηλικία μόλις 35 ετών. <br /><br /><b>William James Sidis</b> (1898-1944) - Ίσως ο εξυπνότερος άνθρωπος που έζησε ποτέ<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d3/William_James_Sidis_1914.jpg/220px-William_James_Sidis_1914.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d3/William_James_Sidis_1914.jpg/220px-William_James_Sidis_1914.jpg" /></a></div>Αμερικάνος μαθηματικός που γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη. Σε ηλικία οχτώ ετών έφτιαξε ένα πίνακα λογάριθμων βασισμένο στον αριθμό 12, και στα εννιά του έδωσε διάλεξη στο Χάρβαρντ - όπου και μπήκε ως φοιτητής σε ηλικία 11 ετών! Γνώριζε 8 γλώσσες. Μερικοί τον θεωρούν τον εξυπνότερο άνθρωπο που έζησε ποτέ, αφού το IQ του κυμαίνονταν μεταξύ 250 και 300! Να σας θυμίσω ότι ο μέσος άνθρωπος σήμερα έχει ένα IQ που δεν ξεπερνά το 130...<br /><br /><b>Kim-Ung-yong</b> (γ. 1962) - Η διάνοια που παρακολουθούσε διαλέξεις πρίν πάει σχολείο<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.browsebiography.com/images/7/3555-Kim-Ung-Yong_biography.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.browsebiography.com/images/7/3555-Kim-Ung-Yong_biography.jpg" /></a></div>Κορεάτης φυσικός που κατέχει το ρεκόρ Guinness για το υψηλότερο IQ με 210 (πληροφοριακά, ο Άινσταιν είχε ''μόλις'' 160). Ξεκίνησε να μιλάει σε ηλικία τεσσάρων μηνών και δύο χρόνια αργότερα μπορούσε να διαβάσει κορεάτικα, γιαπωνέζικα, αγγλικά και γερμανικά! Σε ηλικία τριών ετών ξεκίνησε να παρακολουθεί διαλέξεις φυσικής στο πανεπιστήμιο, και στα οχτώ του η NASA τον κάλεσε να σπουδάσει στις ΗΠΑ! Είναι καθηγητής πανεπιστημίου, με πάνω από 90 επιστημονικά άρθρα στον τομέα της υδραυλικής.<br /><br /><b>Theodore Kaczynski</b> (γ. 1942) - Το παιδί-θαύμα που τελικά έγινε βομβιστής<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.karenfranklin.com/WordPress/wp-content/uploads/2011/02/kaczynski2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://www.karenfranklin.com/WordPress/wp-content/uploads/2011/02/kaczynski2.jpg" width="251" /></a></div>Αμερικανός μαθηματικός (και μετέπειτα <a href="http://editions-hache.com/essais/pdf/kaczynski2.pdf">ανάρχας</a>) που γεννήθηκε στο Σικάγο. Το Χάρβαρντ τον δέχτηκε σε ηλικία δεκαέξι ετών για σπουδές. Αργότερα, πήρε το διδακτορικό του από το πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν, με τους εξεταστές του Kaczynski<b> </b>να δηλώνουν ότι οι ιδέες του ήταν τόσο πολύπλοκες που δεν είχαν καταλάβει σχεδόν τπτ! Στα εικοσιπέντε του, έγινε ο νεαρότερος καθηγητής πανεπιστημίου στο Berkeley. Τα παράτησε όλα δύο χρόνια αργότερα και απομονώθηκε σε μία καλύβα μέσα στα δάση. Σήμερα, εκτίει ισόβια για βομβιστικές επιθέσεις μέσω πακέτων ταχυδρομείου...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29828948-7329383299592070394?l=stilitis.blogspot.com' alt='' /></div>Dokimoshttp://www.blogger.com/profile/11086429123042037674noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-29828948.post-40081521771528006842012-03-02T18:00:00.000+02:002012-03-02T18:10:26.722+02:00Δεύτερο ποστ για το διάσημο κοιμητήριο Père Lachaise του Παρισιού, όποιος αδελφός θέλει να ξαναθυμηθεί το πρώτο μέρος ας πατήσει <a href="http://stilitis.blogspot.com/2012/02/pere-lachaise.html#more">εδώ</a>.<br /><br />Μετά την επίσκεψή μου στους τάφους των Abelard&amp;Heloise, Dukas, Grappelli, Chopin, Modigliani, Colette, και Apollinaire, σειρά είχε ο μεγάλος Ιρλανδός <a href="http://www.oscarwildesociety.co.uk/">Oscar Wilde</a> (1854-1900), ποιητής και συγγραφέας που δημιούργησε θαυμαστές σε όλο τον κόσμο με το ένα και μοναδικό του (και υπέροχο) μυθιστόρημα <a href="http://www.youtube.com/watch?v=5eAQWllCHHU"><i>Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι</i> </a>(1890). Δικό του επίσης, ανάμεσα σε άλλα, το ''Πάντοτε να συγχωρείς τους εχθρούς σου - τίποτα δεν τους ενοχλεί περισσότερο''!<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Cvw3obcQJPQ/T1DMuu2C0ZI/AAAAAAAABvA/PxDL8joIhjM/s1600/Oscar+Wilde.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="214" src="http://2.bp.blogspot.com/-Cvw3obcQJPQ/T1DMuu2C0ZI/AAAAAAAABvA/PxDL8joIhjM/s320/Oscar+Wilde.JPG" width="320" /></a></div>Ο παλιός τάφος του Wilde έχει καλυφθεί από ένα μαρμάρινο μνημείο, το οποίο περιβάλλεται από γυαλί για να αποτραπούν οι βανδαλισμοί. Αυτό φυσικά δεν έχει εμποδίσει πολλούς θαυμαστές να εκδηλώσουν τη λατρεία τους, γράφοντας με μαρκαδόρο / στυλό πάνω στο γυαλί, αφήνοντας σημειώματα, λουλούδια, κτλ.<br /><br /><a name='more'></a>Συνεχίζοντας τις περιπλανήσεις μου, βρήκα τον τάφο του Γάλλου σουρεαλιστή ποιητή <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Paul_Eluard">Paul Eluard</a> (1895-1952), ενός εκ των αγαπημένων της μάνας μου. Ο Ελουάρ είχε γεμάτο βίο: πολλά προβλήματα υγείας, παντρεύτηκε την πρώτη γυναίκα του σε σανατόριο (η οποία μετά τον άφησε για το μουρλο-Νταλί), πήρε μέρος στη Γαλλική αντίσταση, αργότερα έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Γαλλία, υποστήριξε και το Στάλιν στα πολιτικά του γραφόμενα. Η ποιητική συλλογή του <i>Capitale de la douleur </i>(1926) βρίσκεται ακόμα πρώτη μούρη στα ράφια της βιβλιοθήκης του πατρικού μου...<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-b2I0uzJ8WQQ/T1DUmTdsF6I/AAAAAAAABvI/P633uILc9qo/s1600/CIMG5932.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-b2I0uzJ8WQQ/T1DUmTdsF6I/AAAAAAAABvI/P633uILc9qo/s320/CIMG5932.JPG" width="214" /></a></div><div class="text"><blockquote class="tr_bq"><div style="text-align: center;">Caresse l’horizon de la nuit, cherche le cœur de jais que l’aube recouvre de chair. Il mettrait dans tes yeux des pensées innocentes, des flammes, des ailes et des verdures que le soleil n’invente pas. </div></blockquote><div style="text-align: center;">Ce n’est pas la nuit qui te manque, mais sa puissance.&nbsp;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><b>La Nuit</b>, P.E. </div></div><br />Κοντά στον τάφο του Ελουάρ βρίσκεται και ο οικογενειακός τάφος της <a href="http://www.edithpiaf.co.uk/">Edith Piaf</a> (1915-1963), φωνάρα του παρελθόντος, για τη ζωή της οποίας βγήκε και <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/La_Vie_en_rose_%28film%29">ταινία</a> πριν μερικά χρόνια (με την αξιαγάπητη <a href="http://cdnimg.visualizeus.com/thumbs/fd/2c/celebrity,black,and,white,photo-fd2ccdeb4b7450e89c775c76b4567128_h.jpg">Marion Cotillard</a> στο ρόλο της Piaf)<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-xLQ9QEq1VwY/T1DaoxzEaeI/AAAAAAAABvU/L5tUXzNr8pU/s1600/Momo.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="214" src="http://3.bp.blogspot.com/-xLQ9QEq1VwY/T1DaoxzEaeI/AAAAAAAABvU/L5tUXzNr8pU/s320/Momo.JPG" width="320" /></a></div><br />Δεν θα σας βάλω κάτι από τα γνωστά της Piaf, ακούστε καλύτερα το παλιό πιάνο παρακάτω<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/_Fdr0s_Fp4k" width="480"></iframe><br /><br />Σε άλλο τμήμα του κοιμητηρίου, και όχι μακριά από τον τάφο του Apollinaire που είδαμε στο προηγούμενο ποστ, βρίσκεται ο τάφος του <a href="http://www.bbc.co.uk/programmes/p00548wx">Marcel Proust</a> (1871-1922), μεγάλου Γάλλου κριτικού και νοβελίστα. Ο Proust, από πλούσια οικογένεια, μνημονεύεται κυρίως για το εφτάτομο έργο του <i>Αναζητώντας το χαμένο χρόνο</i> (εκδόθηκε την περίοδο 1913-1927). Υπήρξε επίσης από τους πρώτους λογοτέχνες που αναφέρθηκαν ανοιχτά στο θέμα της ομοφυλοφιλίας. <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-WvvA3qIi97M/T1Df9gzPevI/AAAAAAAABvc/xIdU_qnZyWA/s1600/CIMG5928.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-WvvA3qIi97M/T1Df9gzPevI/AAAAAAAABvc/xIdU_qnZyWA/s320/CIMG5928.JPG" width="214" /></a></div><br /><blockquote class="tr_bq">Even in the most insignificant details of our daily life, none of us can be said to constitute a material whole, which is identical for everyone, and need only be turned up like a page in an account-book or the record of a will; our social personality is created by the thoughts of other people.&nbsp;</blockquote><br /><i>In Search of Lost Time</i>, vol. 1 <br /><br /><br />Ο τελευταίος τάφος που επισκέφτηκα ήταν ιδιαίτερος για κυρίως 4 λόγους. Πρώτον, επειδή γινότανε της πουτ@ν@ς και έπρεπε να περιμένω να φύγουν αγέλες τουριστών για να μπορέσω να πλησιάσω. Δεύτερον, επειδή ξεκίνησε ένα μελαγχολικό ψιλόβροχο που έκανε την επίσκεψη πιο ατμοσφαιρική. Τρίτον, επειδή είχα σκοπό να πω ένα <a href="http://www.youtube.com/watch?v=ogkoskneNII">τραγουδάκι</a> ως φορο τιμής στον πεθαμένο και τα κατάφερα. Τέταρτον, επειδή πρόκειται για την τελευταία κατοικία του <b>Jim Morrison</b> (1943-1971)...<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Vx2iV9ftvqI/T1DlFxeD-SI/AAAAAAAABvk/-d6goX6vk7Q/s1600/CIMG5934.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="214" src="http://4.bp.blogspot.com/-Vx2iV9ftvqI/T1DlFxeD-SI/AAAAAAAABvk/-d6goX6vk7Q/s320/CIMG5934.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-pXN24uZfoeQ/T1DlTkeH1vI/AAAAAAAABvs/yR-N87UkDOU/s1600/CIMG5935.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-pXN24uZfoeQ/T1DlTkeH1vI/AAAAAAAABvs/yR-N87UkDOU/s320/CIMG5935.JPG" width="214" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-small;">Προσέξτε την ελληνική επιγραφή ''Κατά το δαίμονα εαυτού'' στην ταφόπλακα του Morisson. Επίσης, δίπλα στον τάφο βρίσκεται δέντρο, ο κορμός του οποίου είναι γεμάτος με στίχους των Doors και λόγια αγάπης στον Αμερικανό τραγουδιστή</span></div><br />Δεν θα σας μάθω εγώ πράγματα για το Jim, φαντάζομαι ότι ως σωστοί εν Χριστώ αδελφοί γνωρίζετε τουλάχιστον τα βασικά της πολυτάραχης ζωής του, έχετε ακούσει τη δισκογραφία των Doors και έχετε δει τη σχετική <a href="http://www.imdb.com/title/tt0101761/">ταινία</a> του Oliver Stone. Οι πιο ψαγμένοι ίσως έχετε διαβάσει 1-2 βιβλία πάνω στο θέμα, έχετε αγοράσει τα ποιήματα του Jim και είδατε και 2-3 μουσικά ντοκιμαντέρ με ζωντανές εμφανίσεις του θρυλικού συγκροτήματος. Σε όποια κατηγορία κι αν ανήκετε, εαν βρεθείτε στο Παρίσι μην αμελήσετε να επισκεφθείτε τη γωνιά του Jim στο κοιμητήριο Père Lachaise.&nbsp;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29828948-4008152177152800684?l=stilitis.blogspot.com' alt='' /></div>Dokimoshttp://www.blogger.com/profile/11086429123042037674noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-29828948.post-22426423454825295032012-02-28T20:32:00.002+02:002012-02-28T21:25:38.832+02:00Είχα ξαναπάει στο Παρίσι δύο φορές τα προηγούμενα χρόνια αλλά σε καμία δεν είχα καταφέρει να επισκεφτώ το διάσημο κοιμητήριο <a href="http://www.pere-lachaise.com/">Père Lachaise</a>, όπου σε μία τεράστια έκταση βρίσκονται θαμμένοι επιφανείς άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών. Αυτή τη φορά όμως είχα σχεδιάσει τόσο καλά το πρόγραμμά μου, που πέρασα σχεδόν 3 ώρες περπατώντας ανάμεσα στις τελευταίες κατοικίες μουσικών, ποιητών και λογοτεχνών, το έργο των οποίων σε κάνει να θαυμάζεις το ανήσυχο πνεύμα και την αστείρευτη δημιουργικότητα του ανθρώπου.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-1to5EW4n8DY/T0ztk90_irI/AAAAAAAABt4/ctCu1jUHmig/s1600/CIMG5899.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="214" src="http://3.bp.blogspot.com/-1to5EW4n8DY/T0ztk90_irI/AAAAAAAABt4/ctCu1jUHmig/s320/CIMG5899.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-rbnmzvr97qg/T0zt_v4HI9I/AAAAAAAABuA/lp7xmQZzgXQ/s1600/CIMG5924.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="214" src="http://4.bp.blogspot.com/-rbnmzvr97qg/T0zt_v4HI9I/AAAAAAAABuA/lp7xmQZzgXQ/s320/CIMG5924.JPG" width="320" /></a></div><br />Το κοιμητήριο πήρε το όνομά του από τον <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Fran%C3%A7ois_de_la_Chaise">François de la Chaise</a> (1624-1709), Ιησουίτη εξομολογητή του Λουδοβίκου ΙΔ'. Άνοιξε το 1804 από το Ναπολέοντα αλλά αρχικά οι Χριστιανοί το απέφευγαν επειδή βρισκόταν μακριά από το κέντρο του Παρισιού - και κυρίως επειδή δεν το είχε ευλογήσει η Εκκλησία. Οι αρμόδιοι, σε μία προσπάθεια να αυξήσουν τη χρήση και την επισκεψιμότητα του χώρου (δλδ να προσελκύσουν κηδείες και ταφές!), οργάνωσαν με κάθε επισημότητα τη μεταφορά των λειψάνων του <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Moli%C3%A8re">Μολιέρου</a> και του <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Jean_de_La_Fontaine">Λα Φονταίν</a> (τους τάφους των οποίων έφαγα σχεδόν 45 λεπτά να τους ψάχνω μέσα στη βροχή, και τελικά δεν τους βρήκα...) στο κοιμητήριο. Το 1817, έκαναν το ίδιο με τα (υποτιθέμενα) λείψανα του μεσαιωνικού θεολόγου-φιλοσόφου <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Pierre_Ab%C3%A9lard">Αβελάρδου</a> και της καλόγριας <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/H%C3%A9lo%C3%AFse_d%E2%80%99Argenteuil">Ελοίζ</a>, οι οποίοι είχανε φάει τρελό κόλλημα μεtαξύ τους και στο τέλος φασωθήκανε (<a href="http://www.bbc.co.uk/programmes/p003k9c7">quel scandale</a>!). Η στρατηγική πέτυχε αφού ο λαός ήθελε να θαφτεί ανάμεσα σε διάσημους πεθαμένους, και έτσι το κοιμητήριο το 1830 είχε πάνω από 33.000 τάφους.<br /><br /><a name='more'></a><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-2spv5_BBASM/T0z6mRBs8eI/AAAAAAAABuI/45hDcdIGsAY/s1600/Abelard+&amp;+Heloise.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-2spv5_BBASM/T0z6mRBs8eI/AAAAAAAABuI/45hDcdIGsAY/s320/Abelard+&amp;+Heloise.JPG" width="214" /></a></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-small;">Το μνημείο με τους τάφους του Αβελάρδου και της Ελοίζ </span></div><br />Σήμερα, το Père Lachaise αποτελεί πόλο έλξης αμέτρητων τουριστών (κι εγώ μέσα) και λέγεται ότι είναι το κοιμητήριο με τις περισσότερες επισκέψεις παγκοσμίως. Πάνω από 1.000.000 κόσμος βρίσκεται θαμμένος στα χώματά του, και πολλοί άλλοι στο columbarium όπου βρίσκονται οι στάχτες όσων ζήτησαν καύση των σωμάτων τους. Ανάμεσα στα μνημεία των τελευταίων, βρήκα το συνθέτη <a href="http://www.youtube.com/watch?v=wneUNq_Ndbw">Paul Dukas</a> (1865-1935) και το βιολιστή της τζαζ <a href="http://www.youtube.com/watch?v=RpBq9sdQ6j8">Stephane Grappeli</a> (1908-1997). <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-qTHkTfLIgO4/T00Af2p5qmI/AAAAAAAABuQ/UU4QJh59LEI/s1600/CIMG5926.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="214" src="http://1.bp.blogspot.com/-qTHkTfLIgO4/T00Af2p5qmI/AAAAAAAABuQ/UU4QJh59LEI/s320/CIMG5926.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-qQHbQJC-2uE/T00BrKYKBGI/AAAAAAAABuY/xftMltpe2lU/s1600/CIMG5927.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-qQHbQJC-2uE/T00BrKYKBGI/AAAAAAAABuY/xftMltpe2lU/s320/CIMG5927.JPG" width="214" /></a></div><br />Το κοιμητήριο είναι <b>τεράστιο</b> (44 εκτάρια), οπότε ο χάρτης (!) είναι απαραίτητος εαν θέλετε να βγάλετε άκρη. Για να καταλάβετε, ο χώρος είναι χωρισμένος σε μεγάλα τμήματα, με δρόμους για τα αυτοκίνητα ανάμεσά τους! Μάλιστα, μέρος του κοιμητηρίου βρίσκεται σε λόφο οπότε να ξέρετε ότι έχει κάμποσο περπάτημα και ανεβα-κατεβα. Εαν είστε όμως κολλημένοι όπως εγώ, αξίζει τον κόπο. Αρκεί να διαλέξετε ποιούς τάφους θέλετε να επισκεφτείτε και να σχεδιάσετε την πορεία σας καθώς δεν υπάρχει περίπτωση να προλάβετε να δείτε τα πάντα. Μην νυχτώσει κιολας και δεν έχετε προλάβει να φύγετε... Μόλις χαθεί το φως της μέρας, λένε ότι γίνονται περίεργα πράγματα σε τέτοια μέρη...<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-HJb-DPoYEx0/T00FZYH_saI/AAAAAAAABug/8Ot-KOj8swY/s1600/CIMG5902.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-HJb-DPoYEx0/T00FZYH_saI/AAAAAAAABug/8Ot-KOj8swY/s320/CIMG5902.JPG" width="214" /></a></div><div style="text-align: center;">Ο τάφος του ''ποιητή του πιάνου'' <a href="http://www.youtube.com/watch?v=m5qeuVOIbHk">Frederic Chopin</a> (1810-1849), ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πολωνία αλλά μετά το 1830 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-8uvVYRsp5qg/T00K_CV9XtI/AAAAAAAABuo/PLd_404Txuk/s1600/Modigliani.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-8uvVYRsp5qg/T00K_CV9XtI/AAAAAAAABuo/PLd_404Txuk/s320/Modigliani.JPG" width="214" /></a></div><div style="text-align: center;">Ο τάφος του Ιταλού ζωγράφου και γλύπτη <a href="http://www.modigliani-foundation.org/">Amadeo Modigliani </a>(1884-1920), ο οποίος μετά το 1906 έζησε και δημιούργησε στο Παρίσι</div><br /><br />Η μάνα μου μεγάλωσε διαβάζοντας γαλλική ποίηση και λογοτεχνία, οπότε το σπίτι του μικρού -και κατόπιν έφηβου- Δόκιμου ήταν γεμάτο Hugo, Baudelaire, Colette, Rimbaud, Apollinaire, Duras, Breton και δεν συμμαζεύεται. Μεγαλώνοντας με τη σειρά μου, ξεκίνησα να διαβάζω μερικά από τα έργα τους. Με κάποια κόλλησα και συνέχισα, κάποια άλλα δεν με τράβηξαν και σταμάτησα. Τόσα χρόνια αργότερα, η επίσκεψή μου στο Père Lachaise ξύπνησε μνήμες απογευμάτων με τα βιβλία στα χέρια.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-eu10CHB7F2g/T00Qf1AYxsI/AAAAAAAABuw/jF4oAx9oobw/s1600/CIMG5901.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="214" src="http://2.bp.blogspot.com/-eu10CHB7F2g/T00Qf1AYxsI/AAAAAAAABuw/jF4oAx9oobw/s320/CIMG5901.JPG" width="320" /></a></div>Ο τάφος της <a href="http://www.centre-colette.fr/">Sidonie-Gabrielle Colette</a> (1873-1954), γνωστή κυρίως για τις νουβέλες της και τις αμφιλεγόμενες σεξουαλικές προτιμήσεις της. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα που τάφηκε δημοσία δαπάνη στη Γαλλία.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-sUn1-yKgSzQ/T00Q2HT48YI/AAAAAAAABu4/HpkvhnuKRAk/s1600/CIMG5929.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-sUn1-yKgSzQ/T00Q2HT48YI/AAAAAAAABu4/HpkvhnuKRAk/s320/CIMG5929.JPG" width="214" /></a></div>Ο τάφος και η επιτύμβια στήλη του ποιητή και νοβελίστα <a href="http://www.wiu.edu/Apollinaire/">Guillaume Apollinaire</a> (1880-1918). To ''Βρέχει'' είναι από τα γνωστότερα ποίηματά του:<br /><blockquote class="tr_bq">Il pleut des voix de femmes comme si elles étaient mortes même dans le souvenir. c’est vous aussi qu’il pleut, merveilleuses rencontres de ma vie. ô gouttelettes! et ces nuages cabrés se prennent à hennir tout un univers de villes auriculaires écoute s’il pleut tandis que le regret et le dédain pleurent une ancienne musique écoute tomber les liens qui te retiennent en haut et en bas</blockquote><br />Θα ακολουθήσει δεύτερο ποστ για το διάσημο κοιμητήριο, με περισσότερους τάφους, ολίγον από Proust και τραγούδι στο Jim. Όσοι σκέφτεστε ''Δόκιμε, άσε τα μακάβρια θέματα και γράψε τίποτα άλλο'', καλά θα κάνετε να φιλοσοφήσετε τον προορισμό του άνθρωπου.<br />Με αυτές τις χαρωπές σκέψεις, σας εύχομαι καλό βράδυ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29828948-2242642345482529503?l=stilitis.blogspot.com' alt='' /></div>Dokimoshttp://www.blogger.com/profile/11086429123042037674noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-29828948.post-4946328633869305582012-02-25T01:00:00.001+02:002012-02-25T01:15:15.916+02:00Γαλλο-δανέζικης παραγωγής, αυτή η ταινία-ποίημα είναι βασισμένη σε μία ιστορία της Δανής συγγραφέος <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Karen_Blixen">Karen Blixen</a>. Σχετικά άγνωστη στο ευρύ κοινό, ''το τσιμπούσι της Babette'' δεν είναι απλά μία ταινία για το φαγητό (το οποίο λειτουργεί ως background) αλλά μία σπουδή στη σχέση του ανθρώπου με τη θρησκεία, ρίχνοντας παράλληλα ματιές στην προτεσταντική ηθική, τις πνευματικές αναζητήσεις και την ενδοσκόπησή του ατόμου. <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://imagenes.subadictos.net/afiche/10125.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://imagenes.subadictos.net/afiche/10125.jpg" width="207" /></a></div><br />Άριστα σκηνοθετημένη από τον Gabriel Axel, <a href="http://www.imdb.com/title/tt0092603/">η ταινία</a> αφηγείται την ιστορία της <a href="http://img2-1.timeinc.net/ew/dynamic/imgs/101121/Babettes-Feast_300.jpg">Babette</a>, μίας καθολικής Παριζιάνας του 19ου αιώνα που βρίσκει καταφύγιο σε ένα μικρό παραθαλάσσιο, πάμφτωχο, ανεμοδαρμένο χωριό της Δανίας. Εκεί, οι ηλικιωμένες Μαρτίνα και Φιλίππα, κόρες του πεθαμένου προ πολλού λουθηρανού πάστορα του χωριού (ο οποίος εξακολουθεί να λατρεύεται μετά θάνατον ως ένας άγιος άνθρωπος) την δέχονται στο σπίτι τους ως υπηρέτρια / μαγείρισσα. Με αναδρομές στο παρελθόν, η ταινία ρίχνει φως στη νεότητα της Μαρτίνας και της Φιλίππας και την εξ' ολοκλήρου αφοσίωσή τους στη θρησκεία, αγνοώντας τις ευκαιρίες που τους παρουσιάστηκαν για ρομάντζο και απέχοντας από γαστριμαργικές απολαύσεις. Όταν όμως η Babette κερδίζει το λαχείο και αποφασίζει με τα χρήματα να οργανώσει ένα πλουσιοπάροχο ευχαριστήριο δείπνο προς τιμήν του πάστορα, θα τους δοθεί μία δεύτερη ευκαιρία (και μαζί στους υπόλοιπους καλεσμένους) να γνωρίσουν συναισθήματα που μέχρι τώρα καταπίεζαν και αγνοούσαν - μαζί με νέες, λαχταριστές γεύσεις. Επειδή η δύναμη του φαγητού μπορεί να είναι θεραπευτική, εως και μεταμορφωτική...<br /><br />Για όσους ενδιαφέρονται, σινεφίλ, λάτρεις του καλού φαγητού ή προτιμότερο και τα δύο μαζί, η ταινία είναι διαθέσιμη στο γιουτούμπι. Αφού παρακολουθήσετε το πρώτο μέρος, απλά επιλέξτε τα επόμενα για να δείτε και τα 10 μέρη της. <br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/tNRlgj316ZM" width="480"></iframe><br /><br />Αγαπημένη σκηνή Δόκιμου: η παρέλαση τροφίμων μέσα στο χωριό, όταν η Babette κουβάλησε τη μισή Γαλλία σε προμήθειες (μαζί και μία χελώνα!) για τις προετοιμασίες του δείπνου!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29828948-494632863386930558?l=stilitis.blogspot.com' alt='' /></div>Dokimoshttp://www.blogger.com/profile/11086429123042037674noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-29828948.post-40726433745818474712012-02-23T22:19:00.002+02:002012-02-23T22:19:35.443+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;<a href="http://kazani.gr/uploads/posts/2011-09/thumbs/1317209476_prayer-02.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://kazani.gr/uploads/posts/2011-09/thumbs/1317209476_prayer-02.jpg" width="239" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://kazani.gr/uploads/posts/2011-09/thumbs/1317209441_prayer-04.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://kazani.gr/uploads/posts/2011-09/thumbs/1317209441_prayer-04.jpg" width="239" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://kazani.gr/uploads/posts/2011-09/thumbs/1317209433_prayer-05.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://kazani.gr/uploads/posts/2011-09/thumbs/1317209433_prayer-05.jpg" width="211" /></a></div><br />Περπατάς στο δρόμο και νιώθεις ευάλωτος στους πειρασμούς που σε πολιορκούν από παντού / σε βασανίζουν τύψεις για τις διάφορες αμαρτίες που δεν σταματάς να κάνεις καθημερινά / σε πιάνει απελπισία όταν σκέφτεσαι τη σωτηρία της ψυχής σου / είσαι θεοσεβούμενος/η και έχεις ανάγκη για μία διαρκή επαφή με τα θεία; Κανένα πρόβλημα βρε κουτό! Χώσου στο θάλαμο, κατέβασε το ειδικό υποστήριγμα, γονάτισε και πες τον πόνο σου στον αρμόδιο!<br /><br />Δεν έχω άλλα λόγια, απλά δώστε στο άτομο που το σκέφτηκε ένα βραβείο, ένα συγχωροχάρτι, κάτι τέλος πάντων!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29828948-4072643374581847471?l=stilitis.blogspot.com' alt='' /></div>Dokimoshttp://www.blogger.com/profile/11086429123042037674noreply@blogger.com2