Δεσποινίς, μία μπύρα παρακαλώ - μέρος τέταρτο!!!!

Τηρώντας τις ωραίες παραδόσεις των γερμανικών μπυροφεστιβάλ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Θυμηθείτε τα προηγούμενα ποστ που έχουμε αφιερώσει στις αγαπημένες μπυρο-δεσποινίδες εδώ, εδώ κι εδώ

Καλοκαιρινές ευχές

Καλοκαιράκι του θάουζαντ θερτίν. Φτάσαμε στη μέση του Ιούλη και βρίσκομαι στο αγγλονήσι... Δεν έχω ιδιαίτερα παράπονα, απολαμβάνω ωραίο ζεστό καιρό χωρίς βροχή εδώ και μέρες, τρώγω ωραίο φαγητό, παίζω ωραίο μπάσκετ δύο φορές τη βδομάδα, κάνω ωραίες βόλτες αλλά θα γούσταρα περισσότερο εαν...

... τα καρπούζια που βρίσκω έμοιαζαν στα ελληνικά - έστω και λίγο. Γελάω κάθε φορά που βλέπω το μεγαλύτερο καρπούζι στη λαική να έχει το μέγεθος ενος μεγάλου ελληνικού πεπονιού... Άστε που τα πλείστα σουπερ μαρκετ το πουλάνε κομμένο στη μέση και τυλιγμένο σε διαφανή μεμβράνη! Στη γεύση δεν κάνω αναφορά επειδή θα συγχυστώ! Το θέμα καρπούζι για μένα είναι πολύ ιερό!

Δεσποινίς, μία μπύρα παρακαλώ - μέρος τρίτο!!!

Οι παλαιότεροι αναγνώστες του Στύλου ίσως θυμούνται τα ποστ-αφιερώματα στις σερβιτόρες των γερμανικών μπυροφεστιβάλ με τα παραδοσιακά φορέματα dirndl, στα οποία ως λάτρεις των πραδοσιακών ενδυμασιών (και μόνο!) έχουμε μία κάποια αδυναμία! Μετά τα ''Δεσποινίς, μία μπύρα παρακαλώ!'' και ''Δεσποινίς, μία μπύρα παρακαλώ - μέρος δεύτερο!!'' ερχόμαστε σήμερα, μετά από τεσσεράμιση χρόνια (αδικαιολόγητης απουσίας), να συνεχίσουμε την παράδοση με ένα τρίτο σχετικό μινι-αφιέρωμα!

 

 

 

 

 

 

Μεγάλη προσοχή λοιπόν στο συνδυασμό μπύρας και αμαρτωλού γυναικείου φύλου, να έχετε το νου σας! Θα ακολουθήσει και τέταρτο μέρος, και αυτό είναι δέσμευση!!!

Αποκλειστικό: η μεγάλη μετακόμιση

Breaking news! Συνδεόμαστε ζωντανά με το Νησί και τα West Midlands για να σας μεταφέρουμε την επιβεβαιωμένη από έγκυρες πηγές είδηση ότι ο Δόκιμος μετακόμισε σε νέο σπίτι! Ναι, είναι επίσημο λοιπόν, ο λαοφιλέστατος αυτός μοναχός που απεχθάνεται τα φώτα της δημοσιότητας και διατηρεί ένα χαμηλό προφίλ, ο γκουρου της μετριοφροσύνης και ταπεινότητας, πλέον θα επικοινωνεί με τους εκατομμύρια πιστούς του Στύλου μεσω wi-fi από τη νέα του κατοικία. Ας πάμε όμως να ακούσουμε τον ίδιο τον περιχαρή πρωταγωνιστή.

Δημοσιογραφίσκος: Hi Δόκιμε, πώς νιώθεις για αυτή τη μετακόμιση;
Aυτού Tαπεινότις Dokimos: Υγεία υμίν bro. Στην ουσία μόλις χθες μπήκα στο νέο σπίτι και νιώθω πολύ όμορφα! Όλα είναι τέλεια. Ο χώρος έχει χαρακτήρα και μεγάλη θετική ενέργεια που θα ενισχύσει την καλή λειτουργία των τσάκρα μου.

Δημοσιογραφίσκος: Εεεε... Οκ. Πώς είναι το νέο σου σπίτι; Είσαι ευχαριστημένος με την επιλογή σου;
A.T.D: Ναι, το σπίτι είναι σουπερ! Μεγάλο, ευρύχωρο και λειτουργικό. Είναι δίπατο, με πολλά παράθυρα, τεράστια κουζίνα και σαλόνι-βιβλιοθήκη. Έχει μικρό κελάρι (!) για τις μπύρες και τα κρασιά μου, κήπο με πλακόστρωτο στο πίσω μέρος για να αράζω όταν βγαίνει ο ήλιος, και σοφίτα την οποία θα μετατρέψω σε ησυχαστήριο.

Atenistas: Φέρε το παλιό αδιάβροχo!

Στους Atenistas έχουμε αναφερθεί αρκετές φορές εδώ μέσα αλλά ακόμη κι αν δεν διαβάζετε Στύλο (ουαί κι αλίμονο έτσι και σε πετύχω πουθενά αμαρτωλέ αναγνώστη!), θα πρέπει μέσα από τις ποικίλες δράσεις που οργανώνουν κατά καιρούς στην Αθήνα να τους ξέρετε. Aν δεν τους ξέρετε, σημαίνει ότι δεν ενημερώνεστε. Γι' αυτό και εμείς σας πρήζουμε κατά καιρούς... Όπως και να'χει, τα παιδιά έτοιμα είναι και πάλι να βάλουν σε εφαρμογή το επόμενό τους σχέδιο:

''Άνοιξε την ντουλάπα σου και φέρε ότι δεν χρειάζεσαι τo Σάββατο 22 Ιανουαρίου στις 12.00 στην πλατεία Κοτζιά. Εκεί θα μαζέψουμε sleeping bag, κουβέρτες, γάντια, κάλτσες, σκουφιά, κασκόλ, αδιάβροχα, νιτσεράδες, οτιδήποτε μπορεί να φανεί χρήσιμο και πρακτικό. Επίσης πρέπει οπωσδήποτε να ‘ναι καθαρά και σιδερωμένα. Ό,τι συγκεντρωθεί, η ομάδα Atenistas.Care θα το δώσει σε ανθρώπους που τα έχουν περισσότερο ανάγκη (αστέγους, άπορες οικογένειες) στην πόλη μας''

Απλά πράγματα. Ο έχων 2 χιτωνάκια πάει και δίνει το 1. Όσοι πιστεύετε στη δύναμη της πράξης, οσο ιδεαλιστικό κι αν ακούγεται στην εποχή μας, σπεύσατε. Με τις ευλογίες μας.

Δεσποινίς, μία μπύρα παρακαλώ - μέρος δεύτερο!!

Το γυναικείο - αμαρτωλό πάντοτε - φύλο αποκτά μία άλλη χάρη όταν συνδυάζεται με τη μπύρα, πως να το κάνουμε! Ειδικά στα ευρωπαικά μπυρο-πανηγύρια-φεστιβάλ, όπως δείξαμε και σε προηγούμενο ποστ, η ποικιλία των γυναικείων πειρασμών που σερβίρουν το ζύθο είναι ακαταμάχητη! Τί προσευχές κάναμε, τί δεήσεις στον Κύριο, όλα εις μάτην! Έτσι λοιπόν, υποκύψαμε και πάλι... Δεσποινίς, μία μπύρα παρακαλώ - μέρος δεύτερο!!!

Ξεκινάμε σεμνά και ταπεινά...

Και συνεχίζουμε έτσι...

Ωπ! Νομίζω ήρθε η ώρα να καθίσουμε και εμείς στο τραπέζι ;))
Να παραγγείλουμε και κάτι...

Με μέτρο αμαρτωλές!! Άντε γιατί μετά...

...υπάρχει κίνδυνος να ξεφύγουν τα πράγματα και να μετατραπεί το φεστιβάλ σε... ''πάρτυ''! Θου Κύριε!

Το ''εορταστικό'' βίντεο της Diesel

Βρωμερό, ελεεινό και τρισάθλιο, ανήθικο, σαδιστικό και πορνοδιαστροφικό γενικότερα βιντεάκι της γνωστής εταιρίας ένδυσης Diesel για την επέτειο 30 χρόνων αρμέγματος της παγκόσμιας αγοράς... Τί σκέφτονται και αυτοί οι υπεύθυνοι στα τμήματα marketing βρε παιδί μου...
Ο Στύλος φυσικά το καταδικάζει μετά πολλών αφορισμών (γι' αυτό άλλωστε το μοιράζεται μαζί σας ;-pppppp)
Αίσχος!!!

Δεσποινίς, μία μπύρα παρακαλώ!!!

Τα μπυροφεστιβάλ είναι ίσως η καλύτερη ευκαιρία για τους πιστούς της μπύρας να βρεθούν και να γνωριστούν, να τραγουδήσουν, να δοκιμάσουν ασφαλώς νέες γεύσεις ζύθου και κάποιες φορές, να τεστάρουν και τα όρια τους! Η μπύρα ωστόσο δεν είναι ο μοναδικός λόγος για να είστε παρόντες... Η αμαρτία βρίσκεται και εκεί, όλα τα γούστα πληρούσα... Ρίξτε μία ματιά στις παρακάτω φωτογραφίες και θα καταλάβετε τί εννοώ!
Όσοι θέλουν να ζήσουν τη ''μαγεία'' (κυριολεκτικά!) ενός μπυροφεστιβάλ, μπορούν να ψάξουν ανάλογα με τα γούστα, καθώς υπάρχουν διάφορα ανα την υφήλιο. Όσοι όμως θέλουν να ζήσουν από κοντά τον παλμό του υπέρτατου Ευρωπαικού μπυροφεστιβάλ, ας ρίξουν μία ματιά στο http://www.oktoberfest.de/en/
Λοιπόν Δάσκαλε, τί λες? Ψήνεσαι φέτος για μία βόλτα μέχρι το Μόναχο???!

Ροζ

Τελευταία έχουν αυξηθεί τα κρούσματα του ροζ στον ανδρικό πληθυσμό.
Εντάξει να δεχτώ οτι πρόκειται για μόδα αλλά ρε παιδί μου μεγάλη δύναμη η άτιμη. Βέβαια επιδημία ιδίου χώματος είχε παρατηρηθεί και γύρω στα μέσα του 80, στη χρυσή ντισκοεποχή. Η ρετσινιά όμως εκείνης της εποχής ακόμα δεν έχει φύγει... Για του λόγου το αληθές συχνά πυκνά διάφορα κλαμπ διοργανώνουν κιτς-ντισκο βραδιές υπονοώντας καρναβάλια. Για να μην ξεχάσω, μια ολόκληρη γενιά μέταλ συγκροτημάτων εισπράττει αιώνια ειρωνία για την ατυχία της να ανθίσει κατα τη συγκεκριμένη ποικιλόχρωμη εποχή...
Πάνω λοιπόν που βάλαμε μυαλό από τα κραξίματα και τις φονικές ενδυματολογικές επιλογές, έρχεται το πλατινέ τερατόμορφο κεφάλι της μόδας να μας αποδείξει πόσο μαλάκες γινόμαστε όταν το κάτι το επιβάλλει το ρεύμα.
Όχι δεν είμαι ρατσιστής των χρωμάτων απλά πιστεύω οτι ακόμα και στην κακογουστιά υπάρχουν όρια. Πόσο μάλλον όταν δεν πρόκειται απλώς για κακογουστιά αλλά για τρελή μεταμφίεση. Δεν έχει να κάνει τόσο με τις γκέι προεκτάσεις του χρώματος (να μην τα ξαναλέμε καθένας μπορεί να φοράει ότι γουστάρει) όσο με το έξαλλο και την υποκρισία του πράγματος όταν στα καφενία και στις φραπεδιέρες οι παππούδες και οι τυπάδες παίζουν τάβλι με τα ροζ πουκαμισάκια. Μιλάμε για τους ίδιους που ακούνε πούστης και γίνονται Τούρκοι (το πιάσατε;).
Τα ίδια και για τις κοπέλες (όλων των ηλικιών) μας. Πάνω που είχαν -ή νόμιζα πως είχαν- πειστεί οι πάντες οτι το έντονο ξανθό χρώμα -πλατινέ- ήταν καταστρεπτικό για τα μαλλιά και είχε ''επιβληθεί'' το φυσικό ελληνικό καστανό, μια ξανθιά ομίχλη πλάκωσε. Το ξανθό που βλέπαμε στο Μπέιγουοτς και σε παρακμιακά κέντρα διασκεδάσεως έγινε η απόλυτη μόδα.
Ο Θεός να μας φωτίσει...

καλοκαιράκι, να βγάλουμε κανα ρουχαλάκι;

Διανοητικά αυτές τις μέρες βρίσκομαι στις παραλίες. Διαλέγω δημοφιλείς παραλίες γα να έχω τον πειρασμό από κοντά... Ξεκινώντας θα ήθελα να ευχαριστήσω την μεγάλη πλειοψηφία των γυναικών που επιτέλους έβαλαν στο χρονοντούλαπο μια από τις μάστιγες του καλοκαιριού- το ολόσωμο μαγιό(εντάξει υπάρχουν και οι γιαγιάδες που το προτιμούν αλλά όχι για πολύ ακόμα-δείτε τις τουρίστριες). Δεν μου τη βάρεσε, το ξέρω οτι είναι χρήσιμο και για κάλυψη φούρνων...
Μία απο τις αρχές μου είναι οτι στη θάλασσα όλοι πρέπει να ευχαριστιούνται με αυτά που βλέπουν ακόμα και οι πιο βιτσιόζοι ( ναι ναι για την συμπαθή κατηγορία των "φαλαινοθήρων" μιλάω...) οι υπόλοιποι ας μην κοιτάνε, έχει για όλους. Τώρα για τις κοπέλες (όλων των ηλικιών) είναι αλήθεια οτι το μπικίνι τις κάνει να αισθάνονται -πώς να το πω... σέξι -ζηλεύουν και αυτές οι καημένες! Άσχετο το τι σκέψεις βγαίνουν στον καθένα-που καλό είναι να μένουν σκέψεις. Για τις πιο καλλίγραμμες φαίνεται οτι ο συγκεκριμένος τύπος μαγιό δεν αρκεί γι'αυτο υπάρχουν και παραλλαγές- στρίνγκ, βραζιλιάνικα κτλ. Πιστός στις αρχες μου τα εγκρίνω και αυτά.
Βέβαια μπορείνα συναντήσει κανείς και το αντίθετο με διάφορους περίεργους με στρίνγκ και σλιπάκια... Το μόνο που θα πω είναι οτι αν έχουν και αυτοί κοινό καλώς να ορίσουν. Όμως επειδή κάτι τέτοιο το θεωρώ απίθανο-->ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΝΤΕ ΛΙΓΟ ΚΡΑΤΕΙ, ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ...
Μεγάλο πράγμα οι ατομικές ελευθερίες... ο καθένας να βάζει ό,τι γουστάρει (ανάλογα με το πόσο σκληρόπετσος μπορεί να είναι - φαντάζεσαι μια παραλία ολόκληρη να σε κοιτάει και να γελάει και συ εκεί...). Θυμάται κανείς κάτι παπάδες μαζί με θιγμένους οικογενειάρχες(αυτοί μάλλον για μάτι πήγαιναν) που πετάγαν πέτρες μαζί με κατάρες στους γυμνιστές στα κατσάβραχα -που ούτε κατσίκι δεν πήγαινε- πριν καμιά δεκαριά χρόνια...; Aφού δε σου αρέσει μην πας! Πήγαινε κάπου που θα βρεις ομοιούς σου, να ησυχάσεις εσύ να ησυχάσουν και όλοι οι άλλοι. Άμα τύχει και καμιά στραβή κάνε τον ανεκτικό-και ας μην είσαι! Όλοι να ηρεμήσουν θέλουν. Σκάσε και κολύμπα!