Της αρέσει να ταξιδεύει. Πολύ όμως.

Έχω μία μη Ελληνίδα φίλη που της αρέσει να ταξιδεύει. Πολύ. Πάρα πολύ. Δεν έχετε ιδέα πόσο πάρα πολύ. Βασικά, αν υπήρχε μετρητής για το πόσο αρέσουν σε κάποιον τα ταξίδια, η φίλη μου θα τον είχε τερματίσει. Χαλαρά όμως. Τα ταξίδια είναι η ζωή της ή για να είμαι πιο ακριβής, η τύπισσα ζει για να ταξιδεύει!

Είναι μόλις 26 χρονών αλλά ηδη έχει πάει σε πάνω από 50 (!) διαφορετικές χώρες σε όλο τον κόσμο και έχει πατήσει το πόδι της σε όλες τις ηπείρους! Και δεν σκοπεύει να σταματήσει το γυρολόι... Για του λόγου το αληθές, την περασμένη βδομάδα μου έστειλε e-mail με φωτογραφίες από τις τελευταίες της περιπέτειες στη μινι περιοδεία που έκανε πρίν λίγο καιρό σε... Καζακστάν και Ουζμπεκιστάν! Ξέρετε μωρε, απλούς καθημερινούς προορισμούς που πετάγεται ο καθένας μας το Σαββατοκύριακο.

Παρεούλα στην καμπίνα αεροπλάνου

Με αφορμή τα κατά καιρούς ταξίδια με αεροπλάνο για ιεραποστολές και όχι μόνο, σήμερα θα μιλήσουμε για συγκεκριμένες ομάδες ενοχλητικών συν-ταξιδιωτών! Τα δεδομένα είναι λιγο-πολυ γνωστά σε όσους έχουν ταξιδέψει με αεροπλάνο μία ή περισσότερες φορές: το εισιτήριο που έχετε πληρώσει (ενίοτε χρυσοπληρώσει) σας ''νοικιάζει'' μεν μία (όχι και τόσο άνετη) θέση για τη διάρκεια του ταξιδιού αλλά δεν σας εξασφαλίζει το κυριότερο, δλδ την ησυχία του χώρου τριγύρω από το κάθισμα - και κατά συνέπεια την ηρεμία σας! Έτσι λοιπόν, ο άμοιρος επιβάτης γίνεται έρμαιο διαφόρων περίεργων ενδημικών ''φυλών'' ταξιδιωτών που συνεχίζουν να εξαντλούν εδώ και δεκαετίες την υπομονή του και να τον κάνουν να παίρνει όρκο ότι την επόμενη φορά θα πάρει το πλοίο! Για πάμε να δούμε μερικές εξ αυτών!

Α. Ο φαφλατάς: απαντάται συνήθως μόνος του και δεν σταματά να μιλάει ποτέ! Πιάνει κουβέντα σε όλους ανεξαιρέτως, από τον αστυνομικό στα διαβατήρια και τον τεχνικό στη φυσούνα μέχρι την αεροσυνοδό και τον άτυχο επιβάτη που κάθεται δίπλα του! Το θέμα συζήτησης δεν έχει σημασία (καθώς εκτός από φαφλατάς είναι και ξερόλας), αρκεί να του δώσεις λίγο θάρρος και μπορεί να σου αναλύσει με άνεση και αυτοπεποίθηση το πραγματικό κόστος της νέας μεταγραφής του γαύρου ή την ερωτική περιπέτεια που είχε με μία Ισπανίδα που έμοιαζε με την Πενέλοπε Κρουζ στη Μάλαγα πέρισυ το καλοκαίρι! Αν του δώσεις υπερβολικό θάρρος, τότε μάλλον την πούτσισες επειδή θα αρχίσει μπαράζ προσωπικών ερωτήσεων για την οκογένειά σου, τη δουλειά σου, πόσα πλήρωσες για το εισιτήριο και αν είσαι ευχαριστημένος με τη ζωή σου! Δεν σταματά να μιλά ούτε σε περίπτωση που η πτήση σας συναντά αναταράξεις, πράγμα που τον καθιστά ενοχλητικό ακόμη και στους μετριοπαθέστερους των επιβατών - που εκείνη τη στιγμή ετοιμάζονται να βγάλουν τα σώψυχά τους! Είναι αρκετά σπάνιο αλλά υπάρχει περίπτωση ο φαφλατάς να καθίσει παρέα με έναν άλλο φαφλατά, και μία τέτοια συνάντηση μπορεί να αποβεί μοιραία για την ψυχική ηρεμία ολόκληρης της καμπίνας! Θα μιλάνε με δυνατή φωνή α-σ-τ-α-μ-ά-τ-η-τ-α, αναγκάζοντας τους πάντες να ακούνε τα κατορθώματά τους θέλοντας και μη, και την αεροσυνοδό να τους κάνει παρατήρηση προτού καν παραπονεθεί κάποιος επιβάτης!

Β. Η ψωνισμένη: Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία αν είναι όμορφη ή όχι, αν και η πρώτη έχει έξτρα αυτοπεποίθηση που την κάνει ακόμη χειρότερη. Η ψωνισμένη έχει την αίσθηση ότι ένα τέλειο χτένισμα-μακιγιάζ-ντύσιμο θα στρέψει όλα τα βλέμματα των επιβατών πάνω της και φυσικά σκοπός της είναι να μην περάσει απαρατήρητη στα 10.000 πόδια πάνω από το έδαφος! Περπατά πάντα με στυλ μοντέλο-γνωστό-στο-διεθνές-στερέωμα, μεταφέροντας μαζί της την αύρα από 10 λίτρα άρωμα που λούστηκε το πρωί. Απαραίτητο συμπλήρωμα της εικόνας της το μπλαζέ υφάκι, η σέξι ομιλία και η τελευταία πανάκριβη τσάντα-ταγάρι γνωστού οίκου. Αν είσαι αρσενικό και κάτσεις δίπλα της, δεν υπάρχει περίπτωση να σου μιλήσει με καμία κυβέρνηση (εκτός αν είσαι τραγουδιστής, γνωστό αστέρι του ποδοσφαίρου ή κάτι παρεμφερές) και έτσι και κάνεις το λάθος να της κολλήσεις, είναι ικανή να σου ζητήσει να αλλάξεις θέση! Δεν τρώει σχεδόν τίποτε από το φαγητό που προσφέρεται στο ταξίδι (σε αντίθεση με τον τζαμπατζή που θα δούμε πιο κάτω) και όλη την ώρα διαβάζει περιοδικά μόδας ή ανοίγει το laptop της για να ρίξει πασιέντζες! Θα τη βρείτε μόνη ή με την (άσχημη) φίλη της, με τη οποία κυκλοφορεί επίτηδες για να ξεχωρίζει! Το εκνευριστικό με τη συγκεκριμένη ''φυλή'' είναι τα συνεχή βλέμματα που σου ρίχνει για να δει αν την κοιτάς αλλά κυρίως οι ανούσιες συζητήσεις που έχει με τη διπλανή της (και εσύ τις ακούς) και οι οποίες συνοδεύονται από προσποιητά γελάκια για να τραβούν την προσοχή!

Γ. Ο τζαμπατζής: Συμπαθής τύπος αλλά με αρκετά μειονεκτήματα για να κάτσεις δίπλα του στο αεροπλάνο. Η φιλοσοφία ζωής του είναι ''το τζάμπα είναι πάντα πιο καλό'', η οποία για να μην παρεξηγηθώ δεν είναι κατακριτέα αυτή καθ' εαυτή αλλά η εφαρμογή της σε ένα ταξίδι με αεροπλάνο. Ξεκινά από τις δωρεάν εφημερίδες που δίνονται στους επιβάτες και πάντα παίρνει περισσότερες από μία, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν αρκετές για όσους θέλουν να διαβάσουν. Οι συζητήσεις του σχεδόν πάντα περιλαμβάνουν τις λέξεις ''δωρεάν'', ''τζάμπα'', ''free'', ''πολύ χαμηλές τιμές'', ''κόστος'', ''χρήματα'', με αποτέλεσμα να ζαλίζεσαι και να νομίζεις ότι συνομιλείς με ιδιοκτήτη μαγαζιού ρούχων σε περίοδο εκπτώσεων! Τα πράγματα ξεφεύγουν κάπως σαν έρθει το φαγητό, το οποίο καταβροχθίζει σε ελάχιστο χρόνο και μετά ζητάει από τους διπλανούς τα ψωμάκια και/ή τα βουτυράκια που νομίζει ότι δεν θα τα φάνε! Θα πάρει τσάι ΚΑΙ καφέ, καθώς ακόμη δύο μπουκαλάκια κρασί (αφού είναι τζάμπα!) άσχετα αν θα τα πιει ή όχι! Αν περάσει η αεροσυνοδός αργότερα για να προσφέρει καραμέλες, φυσικά και θα πάρει μία... χούφτα (!) για να βάλει στην τσάντα του, ενω ταυτόχρονα ρίχνει μία ματιά στο περιοδικό με τα είδη duty-free που ΔΕΝ θα αγοράσει για τυχόν έξτρα προσφορές...

Δ. Η καλάγαθη και καλοπροαίρετη ''θεία'': Ταξιδεύετε μόνος και είστε μεταξύ 20-30 χρονών? Τότε σίγουρα δεν θέλετε να καθίσετε παρέα με τη συγκεκριμένη γυναίκα! Θα σας ταράξει στις συμβουλές και τις σοφίες για ο,τιδήποτε μπορείτε να σκεφτείτε! Μιλά ακόμη και όταν της δείχνετε ότι δεν έχετε όρεξη - σχετική ομοιότητα με τη ''φυλή'' του φαφλατά - και φυσική αποστολή της είναι να πάρει τη θέση της μητέρας σας έστω για ένα δίωρο! Νουθεσίες για τα προσωπικά, τις σχέσεις και θέματα υγείας, τη μαγειρική, την επαγγελματική σας σταδιοδρομία εαν δεν δουλεύετε και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η νεολαία σήμερα, τους γιους και τις κόρες της και τί κάνουν με τη ζωή τους, τις εκπομπές και τα σήριαλ της τηλεόρασης, και το κυριότερο, τον σκοπό του ταξιδιού της! Γιατί πάει εκεί που πάει και γιατί επέλεξε αυτό το μήνα, τί σκοπεύει να κάνει, πόσο θα μείνει και πόσους θα συναντήσει πρίν και μετά! Αφού τελειώσει με τα δικά της και τα δικά σας (οσο είναι αυτό δυνατόν), θα πιάσει την επικαιρότητα και συνήθως τα τραγικά γεγονότα που συνέβησαν στον πλανήτη την τελευταία εβδομάδα. Διαθέτει πολιτική άποψη, φωτογραφική μνήμη, και σε περίπτωση που βρει κάποιον διάσημο θα πάει χύμα να του μιλήσει και να του ζητήσει αυτόγραφο!

Ε. Τα μωρά: Ίσως η πιο θανατηφόρα ομάδα συν-ταξιδιωτών που μπορείτε να συναντήσετε σε αεροπλάνο! Ικανά για τα πάντα και κάτοχοι της μεγαλύτερης διακιολογίας: ''μα είναι μωρό''! Κλαίνε, φωνάζουν, ουρλιάζουν, τα μεγαλύτερα τραγουδάνε και χαχνίζουν οσο δυνατότερα μπορούν, κάνουν εμετό ανα τακτά διαστήματα, μαλώνουν μεταξύ τους, τραβάνε μαλλιά και ρούχα άλλων και γενικά δημιουργούν μία ασύγκριτη ατμόσφαιρα πανζουρλισμού ενω εσείς θέλετε να κοιμηθείτε, να απολαύσετε την εμπειρία ''πετάω στα σύννεφα'' ή να κάνετε κατάσταση με τη διπλανή ομορφούλα! Φυσικά, για να μην μας πείτε και ρατσιστές ή ότι δεν αγαπάμε τα μωρά, υπάρχει λύση! Λέγεται ακουστικά για μουσική ή ταινία, μπορεί να μην είναι μία σουπερ λύση αλλά τουλάχιστον προσφέρει μερική ανακούφιση και την ψευδαίσθηση ενός προσωπικού χώρου...

Είμαστε βέβαιοι ότι υπάρχουν και άλλες ομάδες που αυτή τη στιγμή μας διαφεύγουν, κάντε λοιπόν ένα κόπο και γράψτε μας τις δικές σας στα σχόλια!

Τριήμερο στην Κρήτη - φωτογραφικό συμπλήρωμα

Για να συμπληρώσω τα γραφόμενα του Δάσκαλου, ανεβάζω μερικές φωτο από την πρόσφατη ιεραποστολή στην Κρήτη η οποία μας άφησε με τόσες ευχάριστες εντυπώσεις και αναμνήσεις, που στο ταξίδι της επιστροφής συζητούσαμε πότε να ξαναπάμε!

Από τα Χανιά

Πάροδος κεντρικού δρόμου με κλειστά τα πάντα! Εμ, τέτοια αχάραγη ώρα που φτάσαμε...











Άποψη από το όμορφο λιμανάκι, τα βράδια του καλοκαιριού γίνεται χαμός από ντόπιους και ξένους.


Το αρχαιολογικό μουσείο των Χανίων


Η πολύ καλή dunkel της Χάρμα, τοπικής ζυθοποιίας, την οποία απολαύσαμε μεταμεσονύχτια σε καφε-μπαρ. Είχε προηγηθεί η ξανθιά αδερφή της (lager) που συνόδευσε το βραδυνό μας. Μπράβο στη Χάρμα! Για περισσότερα δείτε εδώ
















Από το Ελαφονήσι

Στο δρόμο των ατελείωτων στροφών, μέσα από βουνά και τούνελ


Απόψεις της πανέμορφης παραλίας



Από το Ρέθυμνο

Στενά δρομάκια γεμάτα τουρίστες



Λιμανάκι - περατσάδα



Κάστρο Ρεθύμνου



Άποψη της πόλης από το λόφο του πανεπιστημίου - πολύ καλές νέες εγκαταστάσεις αλλά δυστυχώς ελληνική πραγματικότητα σε όλα τα υπόλοιπα...

Τριήμερο στην Κρήτη

Ο Στύλος μεταφέρθηκε για λίγες μέρες κυρίως για λόγους ξεκούρασης στα Χανιά.
Λίγο μαύρισμα ποτέ δεν έβλαψε την επιδερμίδα του μοναχού. Ιδίως όταν συνοδεύεται και από την τοπική lager.
Καθόλου άσχημα δεν ήταν αν και τα περιμέναμε λίγο καλύτερα.
Εξηγούμαι.
Οι τουριστικοί προορισμοί στην Ελλάδα λειτουργούν με την λογική των τελευταίων τριάντα ετών. Από τότε δηλαδή που έγιναν τουριστικοί.
Διαχωρισμός τιμών για έλληνες και ξένουν στα ίσια - και ουχί παληκαρίσια- υπερτιμημένες χωριάτικες, παλιομοδίτες κράχτες ταβερνιάρηδες και ντόπιοι απατεωνίσκοι καταστηματάρχες. Ως προς το τελευταίο λέω ντόπιοι γιατί και πολλοί ξένοι ανοιγουν γκρικ αρτ μαγαζάκια με διαφορετική νοοτροπία όμως.
Ένα νέο φρούτο που πραγματικά ήταν πέρα των αναμενομένων είναι ο τύπος του αγανακτισμένου μόνιμου κατοίκου. Τεράστιο κόλημα με τα πάρκινγκ.
Ο δήμος στα Χανιά έχει βάλλει στους κυριότερους δρόμους πινακίδες οτι το παρκάρισμα επιτρέπεται μόνο στους κατοίκους της περιοχής. Κάπως κουλό όταν μιλάμε για καθαρά εμπορικούς δρόμους αλλά τί να κάνεις... Ε λοιπόν αφού τραβιόμασταν και μάθαμε όλα τα στενά για να αφήσουμε το κατσαριδάκι είχαμε να αντιμετωπίσουμε και τα γεροντάκια από τα διπλανά καφενεία. ''Φιλικές συμβουλές'' για το πόσο μεγάλο πρόστιμο θα φάμε ακόμα και ανδεν υπήρχε πινακίδα που να απαγορεύει το πάρκινγκ. Ακόμα και η τύπισσα που μας νοίκιαζε την τρύπα μας ''συμβούλεψε'' αφού έμαθε οτι νοικιάσαμε από το αεροδρόμια και όχι από τον δίπλα, μη τυχόν και αφήσουμε το αμάξι κοντά. Δεν επιτρέπεται γιατί υπάρχουν κρυμμένες πινακίδες, επέμενε. Το ξέραμε αλλά κάναμε τους ανίδεους για να της σπάσουμε τα νεύρα... χαχα. Αλλά κι αυτή πήρε την εκδίκηση της. Για παραλία ψάχναμε μας έδωσε οδηγίες για εκδρομή στα κατσάβραχα....

Στα θετικά τώρα. Ε, λοιπόν ο ντάκος λέει. Αυτό το τυρί από πάνω, η τοπική μιτζίθρα ταιριάζει τέλεια πάνω από την ντοματούλα. Στερεό αρκετά για να κάθεται και κρεμώδες για να λιώνει γρήγορα στο στόμα αφήνωντας μια ελαφρά αλμυρούτσικη γεύση.
Επίσης οι ταβέρνες το έχουν σαν παράδοση με το που ζητάς λογαριασμό να κερνάνε ρακή και γλυκό. Είναι μπροστά σε αυτό. Μπράβο τους.
Πέρα όμως από την παράδοση στα Χανιά βρίσκεις μια μπυραρία που την ποικιλία της στις ale και στις lager δεν την βρίσκεις στην Αθήνα. Ο παράδεισος του μπυρολάτρη. Πραγματικά απίθανη συλλογή. Είμαι σίγουρος οτι ο Ρούντι έχει σιχαθεί τις μεγαλουπόλεις και κατέληξε εκεί αλλά ... Περισσότερα σε επόμενο ποστ.

Οι κάτοικοι των χωριών επίσης καλοσυνάτοι και εξυπηρετικότατοι και δε χάνουν το κουράγιο να βοηθούν άσχετους τουρίστες που ψάχνουν παραλίες ανάμεσα στα ελιόδεντρα...

Τέλος για ένα απόγευμα αράξαμε στο Ρέθυμνο. ίσως ότι περίμενα από τα Χανιά και δεν βρήκα. Μια μεσαιωνική, παραδοσιακή και καλοδιατηρημένη πόλη. Δεν τη φχαριστηθήκαμε όπως θέλαμε. We will be back.

Παραγγελιά

Μετά από απαίτηση αναγνώστη και αφού και εγώ έχω συγκεντρώσει αρκετό υλικό "σκέψης", θα ασχοληθώ (από θεωρητική πλευρά) με τα θηλυκά μέλη αυτή τη φορά της ρωσικής φυλής.
Λοιπόν η πλειοψηφία των κατοίκων του δυτικού κόσμου έχει μια ιδέα για τις επαγγελματικές κατευθύνσεις που ακολουθούν οι όμορφες Ρωσίδες μετά την κατάρρευση του σοβιετικού μπλοκ όταν μεταναστεύουν. Δε χρειάζεται να ειπωθεί τίποτα για αυτά τα στερεότυπα. Εξάλλου διαδεδομένη είναι και η πεποίθηση ότι οι Ρωσίδες αποτελούν τις πιο σνόμπ και υψηλού επιπέδου ‘’εκδιδόμενες’’. Για περισσότερες διευκρινήσεις σε αυτούς που τα λένε…
Προσωπικά δεν είχα και με τη βοήθεια του Θεού δεν θα αποκτήσω προσωπική άποψη (μακριά από μένα ο πειρασμός!).
Θα μιλήσω για τον τύπο των γυναικών από τη Ρωσία με τον οποίο έχω αποκτήσει μια εμπειρία. Τις τουρίστριες. Άνοδος βιοτικού επιπέδου, εξευρωπαϊσμός κτλ σε συνδυασμό με τον μεγάλο πληθυσμό της συγκεκριμένης χώρας μας εγγυώνται έναν σωστό ρωσικό τουριστικό κατακλυσμό τα επόμενα χρόνια. Ίδια υπόθεση με την Κίνα. Η Ευρώπη τα καλοκαίρια σφύζει από ασιατικό συνάλλαγμα.
Οι Ρωσίδες λοιπόν δεν διαφέρουν στη συμπεριφορά από τους άντρες τους αν και η φυσική τους ομορφιά σε κάνει πιο πρόθυμο να παραβλέψεις τα όποια ελαττώματα.
Είναι ψηλές, ξανθές, όμορφες και διψασμένες για δυτικό τρόπο ζωής(όπως το μεταφράζει αυτό το τελευταίο κανείς). Κάτι σαν τις Αγγλίδες στα νησιά. Το καταδιασκεδάζουν με ό,τι βλέπουν. Ωστόσο επειδή είναι ακόμα αρχάριες και ψαρωμένες στο άθλημα, είναι πιο συγκρατημένες από τις θεότρελες Βρετανοσκανδιναβές.
Σε γενικές γραμμές είναι ένας ευχάριστος τύπος τουρίστα που σπάνια γίνεται ενοχλητικός ενώ εμφανισιακά σπάνια απογοητεύουν. Τα επόμενα χρόνια οι πληροφορίες σε μουσεία και άλλα τουριστικά στέκια θα προσφέρονται και σε ρωσικά μαζί με τις άλλες δημοφιλείς ευρωπαϊκές γλώσσες αν και οι Ρώσοι γνωρίζουν στην πλειοψηφία τους αγγλικά τα οποία δε διστάζουν να χρησιμοποιήσουν. Σε αυτή την περίπτωση δίνουν το παράδειγμα σε αυτούς που θέλουν να μιμηθούν…

Ρατσισμός

Μια νέα φυλή τουριστών αρχίζει να κατακλύζει την νότια Ελλάδα συμπεριλαμβανομένων και των νησιών (στη βόρεια είναι χρόνια, όπως πληροφορούμαι, που έχουν κάνει αισθητή την παρουσία τους) και αυτή είναι η, θαυμαστή στην όψη, Ρωσική φυλή. Καθένας τους ζυγίζει κάπου 150 κιλά και έχουν αυξητικές τάσεις αφού συνηθίζουν να κατεβάζουν οποιοδήποτε αναψυκτικό βρίσκεται σε απόσταση εκατό μέτρων από τον άξονα τους. Το βάρος τους βέβαια είναι ένα προβληματάκι όταν ανεβαίνουν στα καΐκια για τις mini cruises (γνωστές και μη εξαιρετέες σε όσους έχουν ταξιδέψει στα νησάκια) όπου για να μη μπατάρει η βάρκα χωρίζουν τις παρέες τους(μισοί από δω μισοί από κει).
Στην ουσία δεν διαφέρουν πολύ από τον συφερτό της Δύσης που μαζεύεται τα καλοκαίρια εδώ αλλά θα μπορούσε να πει κανείς ότι οι Ρώσοι είναι μια πιο πρωτόγονη μορφή των Αγγλογερμανοσκανδιναβών. Σπάνια πλένονται, δεν έχουν ανακαλύψει ακόμα το αποσμητικό ενώ δεν χρειάζεται να έχουν κατεβάσει πρώτα ένα καφάσι μπύρες για να είναι αγενείς (κατάλοιπο του σοβιετικού απομονωτισμού; Ίσως…). Έχουν βέβαια και κάτι από μας, αφού ξεψαρώνουν γρήγορα και αρχίζουν τις φωνές και το χαβαλέ αμέσως μόλις ανοίξει το πρώτο κουτάκι του γνωστού αφρώδους ποτού.
Αφού φύγουν βέβαια από την Ελλάδα για την επόμενη χώρα-θύμα ας ελπίσουμε να μην είναι ο ‘Μύθος’ το μόνο πράγμα που θα θυμούνται από εδώ.