Νομοτελειακό

Τελικά σ'αυτή τη ζωή όλα γίνονται εκεί που δεν το περιμένεις. Μου το λέγανε και δεν το πολυπίστευα (ή μπορεί και να μην ήθελα να το πιστέψω). Και μετά από δύσκολους καιρούς, με άγχος, τρέξιμο και πολυυύ δουλειά, ήρθε η στιγμή να πειστώ. Και η διάψευσή μου ήταν τόσο γλυκιά που με έκανε να θέλω να βγαίνω λάθος πολύ συχνότερα...

Πολλές φορές κυνηγάμε κάτι αλλά δεν το φτάνουμε. Και προσπαθούμε ξανά και ξανά, άλλοι με επιμονή και αμείωτο πάθος, άλλοι περισσότερο απογοητευμένοι. Τις περισσότερες φορές, εκεί που έχουμε αρχίσει να πιστεύουμε ότι δεν θα το φτάσουμε ποτέ, έρχεται η ίδια η ζωή και μας ξαφνιάζει. Εκεί που δεν το περιμένουμε, μας ανοίγει τη χούφτα και μας το δίνει. Και το σταματάω εδώ προτού αρχίσω να ακούγομαι ωσαν κλώνος του Paulo Coelho.

Ελληνική χειροποίητη σοκολάτα γάλακτος, νοστιμότατη. Τη βρήκα σε ελληνικό deli που άνοιξε πρόσφατα στην ''πρωτεύουσα'' των West Midlands

Όπως καταλάβατε, η χρονιά που φεύγει σε λίγες μέρες κλείνει με τον καλύτερο τρόπο για τον Δόκιμο. Μετά από περιπέτειες κάθε λογής, πάρτυ, πολύ κούραση στη δουλειά, νοστιμότατα μαμ, δροσερές μπύρες, μετακομίσεις, μπασκετάκι, ταινίες, βιβλιοαναγνώσεις και μερικά ταξίδια (όχι οσα θα ήθελε), ήρθε το καλύτερο για το τέλος. Γλυκό ωσαν τη σοκολάτα που βλέπετε. Ένα χριστουγεννιάτικο δώρο που πήρε ο Δόκιμος πρίν καν ξεκινήσει να τα βάζει στο σακί του για να τα μοιράσει μετά από μέρες ο Αη Βήτας ;-)


Το δικό μας δώρο δια εσάς είναι το χριστουγεννιάτικο special επεισόδιο της καλύτερης ελληνικής σειράς. Θανατηφόρες ατάκες από μία παρέα χαρισματικότατων ηθοποιών και ο Πουλικάκος να τζαμάρει στο ''Υπάρχω'' (από το 42'08)!
 
Κλείνουμε με το σημερινό ποστ ακόμη ένα κύκλο ποσταρίσματος στο Στύλο και σας ευχόμαστε καλή ξεκούραση τις γιορτές! Σας ασπάζομαι στοργικά!

Συνταγές από το Στύλο: φασολάκια λαδερά

Καλό μήνα! Καλά πώς πέρασε έτσι γρήγορα ο Οκτώβριος, χαμπάρι δεν πήρα! Ο Νοέμβριος αναμένεται γιορτινός τα μάλα, με χριστουγεννιάτικες χορωδίες, στολισμένες βιτρίνες και υπαίθριες αγορές (με γλυκά, λουκάνικους και μπύρα!), και μετά το Δεκέμβριο μετράμε αντίστροφα για τα Χριστούγεννα! Πάει, σύντομα φεύγει και το 2013, πλησιάζουμε ακόμη πιο κοντά στο τέλος του κόσμου ;-)



Γεγονός που μας κάνει να κοιτάμε τις λίστες μας με τα πράγματα που θέλουμε πρέπει να κάνουμε και να μας πιάνει... ταραχή (enter ΛεΠα)! Πότε θα προλάβουμε να τα κάνουμε όλα αυτά;!! *σηκώνεται από το γραφείο - παίρνει μικρές κοφτές ανάσες - κάνει βόλτα μέχρι την κουζίνα - επιστρέφει μετά από 20'* Ξεπερνάμε το σοκ τρώγωντας δεύτερο πρωινό (ωσαν τα χόμπιτ), προσπαθούμε να το παίξουμε cool και άξαφνα θυμόμαστε εσάς, τους εκατομμύρια αναγνώστες του βλογ. Τί θα απογίνετε ορφανά αν έρθει το τέλος του κόσμου και εξαφανιστεί το κρέας (κυρίως το μπέικον); Τί θα τρώτε για να επιβιώσετε, βελανίδια; Με έντονο λοιπόν το αίσθημα ευθύνης που μας χαρακτηρίζει, μοιραζόμαστε μαζί σας λίγη από τη σοφία μας... δηλαδή ακόμη μία ''Συνταγή από το Στύλο''!

Ντρεπόμαστε που το γράφουμε αλλά έχουμε να ανεβάσουμε στυλιτική συνταγή εδώ και μήνες! Το τελευταίο σχετικό ποστ αφορούσε τούτο δω το θεικό κέικ με καφέ - το οποίο απλά γ@μησε κι έσπειρε! Σήμερα έχουμε για σας λαχταριστά, υγιεινά φασολάκια λαδερά, με μούρλια γεύση!

Stylos operating system online

Μετά από ένα (απαραίτητο) διάλειμμα διαρκείας στο Νησί, ο Στύλος ξαναστήθηκε με υπερηφάνια! Τί να κάνουμε, είναι βλέπετε που σας έχουμε αδυναμία! Βρε, μπορούμε εμείς χωρίς εσάς; Μπορείτε εσείς χωρίς εμάς; Καλά, στο τελευταίο μην απαντήσετε... ;-)

Ο Δόκιμος σας καλωσορίζει εκ νέου στο φτωχικό του και σερβίρει το menu του πρώτου ποστ της μπλογκικής χρονιάς 2013-14.



Πρώτο πιάτο

Είδαμε πρόσφατα το The Marriage of Maria Braun (1979) του R. W. Fassbinder και πολύ μας άρεσε. Δυνατή ταινία για τη Γερμανία μετά τον Β' ΠΠ μέσα από τη ζωή μίας Γερμανίδας που είχε παντρευτεί τις τελευταίες μέρες του πολέμου.

Με το στρατιώτη άντρα της να αγνοείται, η Μαρία Μπράουν θα προσπαθήσει να κερδίσει μία άνετη ζωή - με κάθε μέσο. Μία πρωταγωνίστρια για φίλημα θα σας πάει βόλτα, μέσα από τα κάδρα ενός μεγάλου σκηνοθέτη, σε μία Γερμανία που μαζεύει τα κομμάτια της και αλλάζοντας σελίδα, αλλάζει τους ίδιους τους ανθρώπους της. Ακολουθήστε την εδώ.

Καλοκαιρινές ευχές

Καλοκαιράκι του θάουζαντ θερτίν. Φτάσαμε στη μέση του Ιούλη και βρίσκομαι στο αγγλονήσι... Δεν έχω ιδιαίτερα παράπονα, απολαμβάνω ωραίο ζεστό καιρό χωρίς βροχή εδώ και μέρες, τρώγω ωραίο φαγητό, παίζω ωραίο μπάσκετ δύο φορές τη βδομάδα, κάνω ωραίες βόλτες αλλά θα γούσταρα περισσότερο εαν...

... τα καρπούζια που βρίσκω έμοιαζαν στα ελληνικά - έστω και λίγο. Γελάω κάθε φορά που βλέπω το μεγαλύτερο καρπούζι στη λαική να έχει το μέγεθος ενος μεγάλου ελληνικού πεπονιού... Άστε που τα πλείστα σουπερ μαρκετ το πουλάνε κομμένο στη μέση και τυλιγμένο σε διαφανή μεμβράνη! Στη γεύση δεν κάνω αναφορά επειδή θα συγχυστώ! Το θέμα καρπούζι για μένα είναι πολύ ιερό!

Μαμ για την όρεξη

Η αμαρτωλά κοιλιόδουλη φύση του Δόκιμου αργά ή γρήγορα επιστρέφει και εκδικείται για όλες εκείνες τις μέρες που ο δούλος του Κυρίου τρεφόταν με σαλάτες, σούπες και όσπρια... Ακολουθεί ακόμη ένα ποστ με παραδείγματα μαμ (όσοι δεν γνωρίζετε την ορολογία δείτε αυτό το παλαιότερο ποστ) από ταξίδια του παρελθόντος.

Το μπεργκέρι το καλό, πέρα από το ζουμερό handmade μπιφτέκι,έχει μέσα σαλάτα, μπέικον και αβοκάντο! Σερβίρεται με τηγανητές πατάτες για ένα πλήρες και θρεπτικό τα μάλα γεύμα. Από επίσκεψη στο πανέμορφο Bath.

Beef carbonnade να γλείφεις τα δάχτυλά σου! Είδος βελγικού στιφάδου με μοσχαρίσιο κρέας που ψήνεται (συνήθως) με μπύρα, κρεμμύδια και μυρωδικά. Τρώγεται αυστηρά συνοδεία μπύρας! Από επίσκεψη στη μαγευτική Brugge.

Σπιτική μπουγάτσα με έτοιμο μεν φύλλο αλλά πολύ φροντίδα - και πολύ κανέλα και ζάχαρη! Η νοστιμότατη κρέμα τρώγεται και μόνη της, απλά κάντε επάλειψη σε μία φέτα ψωμιού! Από επίσκεψη σε σπίτι φίλων στη ζεστή Λευκωσία.

Φρεσκοκομμένος εσπρέσσο (κάθε γουλιά και 2 ώρες ξενύχτι) και τρούφες σοκολάτας (τύφλα να'χει ο Παρλιάρος) από το περίφημο Monmouth Coffee. Υπολογίστε ανα μέσο όρο 15' αναμονής. Από επίσκεψη στο λατρεμένο Λονδίνο.

Αποκλειστικό: η μεγάλη μετακόμιση

Breaking news! Συνδεόμαστε ζωντανά με το Νησί και τα West Midlands για να σας μεταφέρουμε την επιβεβαιωμένη από έγκυρες πηγές είδηση ότι ο Δόκιμος μετακόμισε σε νέο σπίτι! Ναι, είναι επίσημο λοιπόν, ο λαοφιλέστατος αυτός μοναχός που απεχθάνεται τα φώτα της δημοσιότητας και διατηρεί ένα χαμηλό προφίλ, ο γκουρου της μετριοφροσύνης και ταπεινότητας, πλέον θα επικοινωνεί με τους εκατομμύρια πιστούς του Στύλου μεσω wi-fi από τη νέα του κατοικία. Ας πάμε όμως να ακούσουμε τον ίδιο τον περιχαρή πρωταγωνιστή.

Δημοσιογραφίσκος: Hi Δόκιμε, πώς νιώθεις για αυτή τη μετακόμιση;
Aυτού Tαπεινότις Dokimos: Υγεία υμίν bro. Στην ουσία μόλις χθες μπήκα στο νέο σπίτι και νιώθω πολύ όμορφα! Όλα είναι τέλεια. Ο χώρος έχει χαρακτήρα και μεγάλη θετική ενέργεια που θα ενισχύσει την καλή λειτουργία των τσάκρα μου.

Δημοσιογραφίσκος: Εεεε... Οκ. Πώς είναι το νέο σου σπίτι; Είσαι ευχαριστημένος με την επιλογή σου;
A.T.D: Ναι, το σπίτι είναι σουπερ! Μεγάλο, ευρύχωρο και λειτουργικό. Είναι δίπατο, με πολλά παράθυρα, τεράστια κουζίνα και σαλόνι-βιβλιοθήκη. Έχει μικρό κελάρι (!) για τις μπύρες και τα κρασιά μου, κήπο με πλακόστρωτο στο πίσω μέρος για να αράζω όταν βγαίνει ο ήλιος, και σοφίτα την οποία θα μετατρέψω σε ησυχαστήριο.

Και στη Βούδα και στην Πέστη - μέρος β': τα φαγητά

Στο πρώτο μέρος της ιεραποστολής στη Βουδαπέστη επικεντρωθήκαμε στα αξιοθέατα της όμορφης πρωτεύουσας της Ουγγαρίας. Το σημερινό δεύτερο μέρος είναι αφιερωμένο αποκλειστικά στα φαγητά και τις διάφορες λιχουδιές που δοκιμάσαμε κατά τη διάρκεια της παραμονής μας στην πόλη.

Σαλαμάκια στη σκεπαστή αγορά της Βουδαπέστης 

Β. Τα φαγητά (aka η χαρά του κρεατοφάγου και το πανηγύρι της πάπρικας)

Εισαγωγή: τα βασικότερα χαρακτηριστικά της κουζίνας της Ουγγαρίας είναι το κρέας, τα λαχανικά εποχής και τα μπαχαρικά, κυρίως η πάπρικα. Οι Ούγγροι γενικά τρώνε πολλά λουκάνικα, σαλάμια και κρεατικά σχάρας, σούπες (με κρέας, ψάρι, λαχανικά ή φρούτα), πολλά γλυκά κάθε λογής (κέικ όπως το Dobos, τηγανίτες (palacsinta), στρουντελ-οειδή, κ.α.), τυριά και πολύ ψωμί.

Πρωινό: για οικονομία τρώγαμε πρωινό (σαλαμοτυροσάντουιτς, καφέ/ γάλα και φρούτα) στο σπίτι. Δοκιμάσαμε επίσης φουρνιστά καλούδια όπως το παρακάτω σφολιατοειδές με γέμιση φρούτων (συνοδεία ουγγρικού Μίλκο που ήταν αρκετά καλό).

Τα βρίσκετε σε φούρνους ή μικρά μπακάλικα που υπάρχουν σε κάθε γωνιά της Βουδαπέστης. Πάμφθηνα και νόστιμα = η ιδανική λύση για ένα γρήγορο και χορταστικό πρώτο γεύμα της μέρας.

Συνταγές από το Στύλο: coffee cake

Ήρθα πάλι με ταπεινότητα να μοιραστώ μαζί σας το νέο μου φαγητο-δημιούργημα. Και ολίγες από τις τύψεις μου. Τον τελευταίο (;) καιρό με κυριεύει μία ακόρεστη πείνα που δεν συνάδει με την ιδιότητα μου ως δόκιμος μοναχός, με αποτέλεσμα να δοκιμάζω διάφορα γευστικά πειράματα στην κουζίνα της μονής. Εντάξει, φταίει λίγο κι ετούτη η ευλογημένη που δεν μας αφήνει σε ησυχία με τις συνταγές της αλλά πειρασμοί σαν τους δικούς της αποτελούν την αφορμή για να δημιουργήσουμε ωραιότατα μαμ τα οποία κατόπιν θα εξαφανίσουμε μετά βουλιμίας...

Αποφάσισα να φτιάξω για πρώτη φορά ένα κέικ με μπόλικο καφέ, με περισσή αγάπη και φροντίδα, για να συνοδεύω τον γκαιφέ μου τα πρωινά και το τσάι μου τα απογεύματα. Το ότι το κέικ δεν επιβίωσε πάνω από μιάμιση μέρα είναι
α. παντελώς άσχετο αφού η αρχική σκέψη μετράει (yeah, right! πες απλά ότι είσαι κοιλιόδουλος!)
β. φυσικά ενδεικτικό της ποιότητάς του (βλόγησε τα γένια σου Δόκιμε, βλόγηστα αγόρι μου!)
γ. αιτία να ξαναφτιάξω κέικ σύντομα (το τραβάει το άτιμο το κλίμα του Νησιού!)

Ο Δόκιμος έφαγε στο langar

Τί είναι το langar; Πρόκειται στην ουσία για ένα ομαδικό τραπέζωμα, το οποίο απαντάται σε μερικές θρησκείες της Ασίας και κυρίως στην Ινδία. Υπάρχουν διάφορα είδη langar, όμως τα δύο πιο διαδεδομένα είναι αυτά που διοργανώνουν οι Sufi και οι Sikh. Το δεύτερο, το οποίο επισκέφθηκε ο Δόκιμος, κανονικά λαμβάνει χώρα σε Sikh ναούς (gurdwara) στην Ινδία καθημερινά. Ωστόσο στη Δύση (και ειδικά στο Νησί, που είναι γεμάτο με Sikh Ινδούς), το langar δεν γίνεται μόνο σε ναούς αλλά και σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους. Η αντίστοιχη χριστιανική παράδοση πάει πίσω στις πρωτοχριστιανικές ''αγάπες'', τις κοινές εστιάσεις των χριστιανών του 1ου αιώνα μ.Χ., και φτάνει στο παρόν με τα συσσίτια της Εκκλησίας και το φαγητό που μοιράζουν πολλά μοναστήρια σε θρησκευτικούς εορτασμούς.



Τί συμβολίζει το langar; Την ισότητα όλων των ανθρώπων, το καθήκον να βοηθάς τους άλλους, και την πίστη στις αξίες της κοινότητας. Για τους λόγους αυτούς, οι Sikh ανοίγουν τις πόρτες του langar όχι μόνο στους πιστούς αλλά σε επισκέπτες, περαστικούς, φτωχούς και σε οποιονδήποτε θέλει να συμμετάσχει, ανεξαρτήτως φύλου, χρώματος, θρησκευτικών πεποιθήσεων ή καταγωγής. Εξαιτίας δε του συμβολισμού και του θρησκευτικού υποβάθρου που έχει το γεύμα (η παράδοση του langar ξεκίνησε από τον Guru Nanak, ιδρυτή του Sikh-ισμού και συνεχίστηκε από τον Guru Amar Das, θρησκευτικό ηγέτη του 16ου αιώνα), οι Sikh θεωρούν μεγάλη τιμή να μαγειρέψεις ή να σερβίρεις το φαγητό στο langar, και όλα τα μέλη της κοινότητάς τους βοηθούν με τη σειρά με όποιο τρόπο μπορούν, από την προετοιμασία του φαγητού και το σερβίρισμα μέχρι την καθαριότητα του χώρου.

Ποιό το εθιμοτυπικό ενός langar; Ο συμμετέχων στο γεύμα πρέπει να βγάλει τα παπούτσια του στην είσοδο. Κατόπιν κάθεται σε καρέκλα και του καλύπτουν το κεφάλι με ύφασμα, τα χρώματα του οποίου ποικίλουν. Στη φωτογραφία που βλέπετε είναι λευκό, στην περίπτωση του Δόκιμου ήταν πορτοκαλί. Έπειτα, ο συμμετέχων πρέπει να πλύνει τα χέρια του και να περιμένει να τον οδηγήσουν στη σάλα του φαγητού. Θα καθίσει στο πάτωμα ανάμεσα στους υπόλοιπους langar-ίτες και θα περιμένει να τον σερβίρουν. Τα φαγητά περνούν ανα τακτά διαστήματα, με τους ''σερβιτόρους'' να οργώνουν τη σάλα αδιάκοπα και να σε ρωτάνε μόλις δουν άδειο πιάτο εαν επιθυμείς κι άλλη μερίδα. Needless to say, ο Δόκιμος τίμησε δεόντως το ινδικό φαγητό...

photo credits

Τί φαγητό θα βρείτε στο langar; Χορτοφαγικό. Συνήθως φακές σούπα (όχι κόκκινες αλλά κίτρινες και μαγειρεμένες σε στυλ φάβας), curry λαχανικών (καρότο, φασολάκι, αρακά, καλαμπόκι) και άφθονες ψημένες πίτες chapatis. Άλλοτε ρύζι και /ή ρεβύθια. Ενίοτε σερβίρονται και ζαχαρώδη επιδόρπια. Δεν υπάρχει κρέας για να μην κακοκαρδιστούν άτομα άλλων θρησκευτικών πιστεύω. Πεντανόστιμα όλα και (δυστυχώς) όχι πολύ καυτερά για να μπορούν όλοι να φάνε χωρίς να ανησυχούν μήπως καεί ο ουρανίσκος τους. Το φαγητό συνοδεύεται από χυμούς αραιωμένους σε νερό ή αν είστε τυχεροί lassi, λιμπιστικό ινδικό ρόφημα τύπου milkshake με βάση το γιαούρτι, ολίγα μπαχάρια και χυμούς φρούτων - αυτό που φτιάχνεται με μάνγκο απλά γ@μει!

Ελληνικό τσιμπούσι στην ξενιτιά

Όπως έχουμε επαναλάβει σε παλαιότερα ποστάκια, ο καλύτερος τρόπος για να ξορκίσουμε το δαίμονα της ξενιτιάς είναι οι μασαμπουκο-μαζώξεις με ομοιοπαθείς. Όταν δε αυτές οι μαζώξεις περιλαμβάνουν ελληνικά φαγητά που έφτασαν στο Νησί ''λαθραία'' (τυλιγμένα σε σακούλες και εφημερίδες, μέσα σε βαλίτσες ρούχων), το happening έχει περισσότερο γέλιο και το φαγητό αποκτά νοστιμότερη γεύση! Μία τέτοια μάζωξη λοιπόν έλαβε χώρα πρίν λίγο καιρό... και δείτε τί έγινε!

(κάντε κλικ στην εικόνα για απόλαυση μεγαλύτερων διαστάσεων)

Ακολουθεί σύντομη περιγραφή των εδεσμάτων (από αριστερά προς τα δεξιά, με τη φορά του δείκτη ρολογιού):

- νοστιμότατο λουκάνικο Βόλου με πορτοκάλι (!), το οποίο τηγανίστηκε σε ελάχιστο ελαιόλαδο και πασπαλίστηκε με άνηθο (υποτίθεται ότι θα χρησίμευε ως ορεκτικό, τελικά σερβιρίστηκε ως ''συνοδευτικό'' στο τραπέζι :o)
- parsnips (ριζώδες λαχανικό λευκού-ελαφρώς κίτρινου χρώματος, το οποίο μοιάζει με το καρότο στο σχήμα αλλά έχει πιο γλυκιά γεύση) ψημένα στο φούρνο με μέλι, σπεσιαλιτέ του φίλου Ιωάννη. Μελώσανε οι ρίζες, μούρλια!
- τραγανή σαλάτα ''all in the bowl'' με μαρούλι, ντοματίνια, ραπανάκια, κόκκινη πιπεριά, αγγούρι, πατάτες και ελιές. Σερβιρισμένη μόνο με αλάτι, ελαιόλαδο και μπόλικο λεμόνι. Όχι, για να μην λέτε ότι δεν τρώμε τα 5 a day μας!
- κοψιδοπιατέλα με κρεατικά (χωριάτικα λουκάνικα δύο ειδών στο φούρνο και μπριζολάκια ψημένα στη γκριλιέρα) σερβιρισμένα πάνω από ελληνικές πίτες. Αληθινά ντρέπομαι να σας περιγράψω τί έγινε με το που ξεκινήσαμε τη μάσα! Αν και μπορείτε να φανταστείτε...

Για να συνοδεύσουμε το φαγητό μας είχαμε μπυρίτσες και cider. Ξεκινήσαμε με την ωραιότατη βελγίδα Hoegaarden Rosée (σε μπουκάλα των 750ml), μία βερσιόν της γνωστής λευκής μπύρας με σμέουρα (περιεκτικότητα 6%) και έντονη φρουτώδη γεύση. Στη συνέχεια ανοίξαμε ένα μπουκάλι Bulmers Vintage Reserve cider. Ειδικός στον μηλίτη οίνο δεν είμαι αλλά βρήκα τον συγκεκριμένο αρκετά απολαυστικό, και γευστικά πιο ενδιαφέρον από αντίστοιχους βιομηχανικούς, τύπου Magners ή Gaymers. Ολοκληρώσαμε το δείπνο με μία Innis & Gunn Rum Finish, την οποία είχαμε μεν δοκιμάσει παλαιότερα αλλά είπαμε να της δώσουμε άλλη μία ευκαιρία - την οποία δεν άδραξε... 

Φυσικά, θ' ακολουθήσουν κι άλλες τέτοιες μαζώξεις, καλά να 'μαστε κι όρεξη να 'χουμε. Μέχρι το επόμενο τσιμπούσι στην ξενιτιά, θυμηθείτε κι αυτό.

Τα πρώτα μαμ του 2013

Για να κυλήσει γκουρμέδικα και γαστριμαργικά και η νέα χρονιά, μαγειρέψαμε τρείς συνεχόμενες μέρες τρία διαφορετικά μαμ (γιατί τρία? Μα για να ευλογήσει το εγχείρημα η αγία τριάδα). Εαν η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, τότε από άποψη φαγητού βρισκόμαστε σε πολύ καλή θέση...

Σπανακοτυρόπιτα. Φτιαγμένη μεν με έτοιμο φύλλο αλλά πολύ αγάπη και δύο είδη τυριών (φέτα και μαλακή μυζήθρα). Η πίτα είναι μεγάλη υπόθεση τελικά - και μέσο κοινωνικοποίησης. Δεν αποτελεί απλά ένα νόστιμο και υγιεινό παραδοσιακό έδεσμα αλλά μία αφορμή για να έρθουν φίλοι στο σπίτι. Κανείς δεν μπορεί να φάει μία πίτα μόνος του οπότε οφείλει να τη μοιραστεί!

Χοιρινό με παντζάρια. Μπορεί σε κάποιους αυτός ο συνδυασμός να φαίνεται περίεργος αλλά σας διαβεβαιώ ότι πρόκειται για νοστιμότατο φαγητό. Αφού μισοψήσετε κομμάτια χοιρινού κρέατος με λίγο ελαιόλαδο σε μία κατσαρόλα, προσθέτετε τα παντζάρια (και αν θέλετε κομμάτια σέλινου) για κανα τέταρτο, σκεπάζετε με νερό και αφήνετε μέχρι να ψηθεί. Yummy!

Μπριζολάκια στη σχάρα. Αλατοπιπερωμένα και πασπαλισμένα με φρέσκια βουνίσια ρίγανη, τα μπριζολάκια ψήθηκαν στην εντέλεια καθώς ο Δόκιμος ευλογούσε την όλη διαδικασία. Μόλις σερβιρίστηκαν και έπεσε πάνω τους φρεσκοστυμμένο λεμόνι, δεν υπήρχαν περιθώρια για φωτογραφίες και χαριτωμενιές - to put it simply, όποιος πρόλαβε τον Κύριο είδε...

Μανιτάρια στη σχάρα. Ψήθηκαν μετά τα μπριζολάκια για συνοδευτικό (και καλά). Η αλήθεια όμως είναι ότι δεν πρόλαβαν να σερβιριστούν στο τραπέζι αφού καταναλώθηκαν πάνω από τη σχάρα στο όρθιο, πασπαλισμένα με λίγο αλάτι και ψιλοκομμένο μαιντανό. Απλοί μα πεντανόστιμοι οι μύκητες!

Καλό σ/κ και καλές μάσες!

Γλυκά μαμ

Μαμ, το. Είναι πιο μίνιμαλ και εύηχο από το κοινότυπο ''φαγητό'', λιγότερο ακατέργαστο από το αληταμπούρικο ''μάσα'', πιο παιχνιδιάρικο από το κλασικό ''φαί''. Το μαμ είναι μία εξυπνότατη ηχητική περιγραφή μίας από τις μεγαλύτερες χαρές της ζωής (του φαγητού ντε!) την οποία αναγνωρίζουν όλοι. Γιατί; Πολύ απλά επειδή δανείζεται ορολογία μικρών παιδιών (μαμ, κακά, νάνι, πιπί, κτλ) για να εκφράσει την αρχέγονη λατρεία μας για την (απαραίτητη για την επιβίωσή) τροφή. Ως ορολογία, το μαμ καλύπτει τα πάντα: αλμυρά, γλυκά και ο,τιδήποτε υπάρχει ενδιάμεσα. Σήμερα θα δούμε 3 παραδείγματα γλυκών μαμ από παλαιότερα ταξίδια του Δόκιμου.

1. Macarons Ladurée@Paris

Παραδέχομαι ότι σε κάποια στενά του Παρισίου μπορείτε να βρείτε εξίσου γευστικά macarons (γλυκό για το οποίο τρέφω μεγαααάλη αγάπη) σε οικογενειακά μαγαζάκια. Όπως και να το κάνουμε όμως, εαν πάτε Παρίσι οφείλετε να επισκεφτείτε το διάσημο για τα macarons του Ladurée κι ας μην αγοράσετε τίποτα. Υπάρχουν 4 μαγαζιά τους όπου μπορείτε να βρείτε αυτές τις γλυκές αμαρτίες (η φώτο είναι από το κατάστημα στη Champs-Elysées), διαλέγοντας από μία μεγάλη ποικιλία. Ο συνδυασμός της φρέσκιας ganache με τη ψημένη μαρένγκα αμυγδάλου είναι από άλλο πλανήτη!

2. Turrón de Alicante Artisania@Granada

Στο απίστευτα λιμπιστικό Turrón είχα αναφερθεί φευγαλέα σε παλαιότερο ποστ που περιέγραφε την ιεραποστολή μου στη Μπαρθελόνα. Ειλικρινά μιλάμε για ένα γλυκό που του αξίζει δοκίμιο. Νουγκάτ που φτιάχνεται με μέλι, με ξηρούς καρπούς (συνήθως αμύγδαλα) ή χωρίς, το turrón συχνά τρώγεται ως χριστουγεννιάτικο επιδόρπιο. Έχει πολλές παραλλαγές αλλά μόνο δύο είδη: το σκληρό (Alicante) και το μαλακό (Xixona). Και τα δύο έχουν πλούσια βουτυράτη γεύση, μπουκιά και συγχώριο! Αυτό που βλέπετε στη φώτο αγοράστηκε και φαγώθηκε στη Γρανάδα - μέσα σε λίγα λεπτά!

3. Milk chocolate ΙΟΝ@London

Ένα από τα λίγα πράγματα που μου λείπουν στο Νησί είναι οι σοκολάτες γάλακτος ΙΟΝ. Χωρίς πλάκα. Το έχω δηλώσει άλλωστε και εγγράφως. Επειδή λοιπόν δεν μπορώ να τις βρω στη βάση μου, πρίν κανα μήνα που πήγα Λονδίνο δύο φίλοι που ξέρουν την αρρώστια μου είχαν φροντίσει να μου φυλάξουν δύο γάλακτος ΙΟΝ από το τελευταίο ταξίδι τους στην Αθήνα, οι οποίες με περίμεναν υπομονετικά για να τις κατασπαράξω. Λιώνει στο στόμα η σοκολάτα και εσύ, πέρα από τη μαγική απόλαυση του μαμ, τηλεμεταφέρεσαι στα παιδικά σου χρόνια... Κορυφαία κι ας είναι τυποποιημένη.


Υ.Γ: Δόξα και τιμή στα ταχυφαγεία Μαμ τα οποία με έθρεψαν πολλάκις κατά τη διάρκεια των φοιτητικών μου χρόνων στην Αθήνα.
Υ.Γ.2: Καλό μήνα. Έρχεται.

Προσοχή στα ληγμένα!

Όχι μεταφορικά αλλά κυριολεκτικά! Προσοχή στα ληγμένα τρόφιμα που σύντομα θα βρουν τη δικιά τους θέση στα ράφια των υπεραγορών! Έτσι, μετά από τα ληγμένα φάρμακα, τις ληγμένες καπότες και τα ληγμένα χημικά, τα ληγμένα τρόφιμα θα γίνουν η νέα μόδα! Διαβάστε τί διαβάσαμε στο tvxs:


Τη δυνατότητα πώλησης ληγμένων τροφίμων σε τιμή προσφοράς θεσμοθετούν τα υπουργεία Ανάπτυξης και Υγείας. Σύμφωνα με το 5^ο Άρθρο της νέας αγορανομικής νομοθεσίας, επιτρέπεται η διάθεση τροφίμων περασμένης χρονολογίας ελάχιστης διατηρησιμότητας, πλην όσων προσδιορίζονται από την κείμενη νομοθεσία ως «ευαλλοίωτα», με τον όρο ότι αυτά θα πωλούνται σαφώς διαχωρισμένα από τα άλλα τρόφιμα και με ταμπέλα που θα αναρτάται σε αυτά, στην οποία θα αναγράφεται με κεφαλαία γράμματα η φράση ''ΤΡΟΦΙΜΑ ΠΕΡΑΣΜΕΝΗΣ ΔΙΑΤΗΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑΣ''.

Τα ως άνω προϊόντα πρέπει να πωλούνται σε χαμηλότερη τιμή, ενώ προβλέπεται ότι την αποκλειστική ευθύνη για την καλή υγιεινή κατάσταση των προϊόντων στις περιπτώσεις αυτές φέρει ο πωλητής. Πρόκειται όχι για προϊόντα που έχουν αυστηρή ημερομηνία λήξης, όπως τα ευαλλοίωτα (γάλα, γιαούρτι), αλλά για εκείνα πάνω στα οποία αναγράφεται «ανάλωση κατά προτίμηση» (για παράδειγμα όσπρια, ρύζια, ζυμαρικά, κονσέρβες, αναψυκτικά, μέλια, μαρμελάδες, χυμοί ραφιού, λάδια κ.λπ.). Έτσι, αντί να επιστρέφονται στις εταιρείες, όπως γινόταν μέχρι σήμερα, ή κατά περίπτωση να πετιούνται στα σκουπίδια, θα αποκτήσουν τη δική τους θέση στα ράφια των λιανεμπορικών αλυσίδων, αποδίδοντας κέρδος, τόσο στη βιομηχανία όσο και στους λιανεμπόρους. Όπως αναφέρεται στο ακριβές κείμενο της διάταξης, ο χρόνος διάθεσης των προϊόντων δεν μπορεί να υπερβαίνει κατά περίπτωση:

- Τη μία εβδομάδα, στην περίπτωση προϊόντων των οποίων η ελάχιστη διατηρησιμότητα δηλώνεται με την αναγραφή ημέρας και μήνα.
- Τον ένα μήνα, στην περίπτωση των προϊόντων των οποίων η ελάχιστη διατηρησιμότητα δηλώνεται με την αναγραφή μήνα και έτους.
- Τους τρείς μήνες, στην περίπτωση των προϊόντων των οποίων η ελάχιστη διατηρησιμότητα δηλώνεται με την αναγραφή μόνο του έτους.

Σύμφωνα με τον ανανεωμένο αγορανομικό κώδικα της χώρας μας, προϊόντα περασμένης διατηρησιμότητας απαγορεύεται να διατίθενται σε χώρους ομαδικής εστίασης. Επίσης, απαγορεύεται η αντικατάσταση ή η τροποποίηση της χρονολογίας ελάχιστης διατηρησιμότητας με οποιονδήποτε τρόπο και από οποιονδήποτε.

Πηγή


Και τώρα πείτε μου, δεν είναι καίριες οι παρεμβάσεις τις κυβέρνησης για να χτυπήσει τις τιμές και να χορτάσει φτηνό φαγητάκι ο κοσμάκης;; Όχι παίζουμε!

''Μεζέδες'' για ουζάκι

Τί κι αν στο Νησί που βρίσκομαι δεν έχει ήλιο, με τη συχνή συννεφιά και τη βρόχα (που άλλοτε πέφτει σιγανά και ύπουλα, κι άλλοτε straight through) να τον κρύβουν, ορισμένες φορές για μέρες ολόκληρες; Τί κι αν η θάλασσα βρίσκεται μίλια μακριά, και η θύμηση του φετινού καλοκαιριού αρχίζει κιόλας να ξεθωριάζει; Με τη σωστή παρέα (και ουζάκι), όλα τα παραπάνω αποκτούν μηδαμινή σημασία, και θαρρείς ότι τηλεμεταφέρεσαι σε ένα μικρό ταβερνείο-μεζεδοπωλείο, πλάι στο κύμα μιας ελληνικής παραλίας!

Photo credits

Μαζευτήκαμε που λέτε μερικοί πιστοί της ξενιτιάς για να ξορκίσουμε το δαίμονα της νοσταλγίας της πατρίδας! Ακόμα καλα-καλα δεν ξεκίνησε η νέα εργασιακή χρονιά και οργανώσαμε μάζωξη, έτσι για να πάνε καλά τα πράγματα για όλους! Εντάξει, ίσως και για να πείσουμε τους εαυτούς μας ότι οι διακοπές σύντομα θα ξανάρθουν... Καλή διάθεση λοιπόν, μουσική, μία μπουκάλα από το καλύτερο ίσως ούζο του εμπορίου και, όπως μπορείτε να δείτε, μπόλικο νόστιμο φαγητό για να συνοδέψουμε το νάμα:

Από αριστερά προς τα δεξιά, έχουμε και λέμε:

1. Μπακαλιάρος ξαρμυρισμένος και ξεψαχνισμένος, κουρκουτιασμένος και τηγανισμένος σε μπουκιές
2. Φασόλια μαυρομάτικα με φρέσκο κρεμμύδι και μαιντανό, αλατισμένα και λουσμένα με ελληνικό ελαιόλαδο (τούτο δω) και χυμό φρεσκοστυμμένου λεμονιού
3. Σαλάτα με μαρούλι, ντομάτα, αγγούρι, πιπεριά και ελιές τύπου καλαμών, με μπόλικο από το προαναφερθέν ελαιόλαδο, αλάτι και ξύδι
4. Κινέζικα ψευτο-σνακ που ψήθηκαν στο φούρνο (ξέρω, δεν ταιριάζουν καθόλου με τα υπόλοιπα εδέσματα αλλά δεν μπορούσαμε να κακοκαρδίσουμε εκείνον που τα έφερε)
5. Σπανακοτυρόπιτα (με φέτα) με έτοιμο φύλλο
6. Τηγανιτά καλαμαράκια, ένα απλό πλην μπελαλίδικο πιάτο - και κυρίως γαμηστερό οσο δεν πάει

Τα φάγαμε, τα ήπιαμε, τα τραγουδίσαμε, και ξεγελάσαμε τη νοσταλγία, τους εαυτούς και τα προβλήματά μας! Άντε και στα επόμενα!

The boys are back in town

Κυριακάτικο χαρατατζάν και καλό μήνα σε όλους και όλες! Καλό Σεπτέμβριο δηλαδή, και καλά ξυπνητούρια σε όσους ακόμα ονειρεύονται νοσταλγικά το καλοκαίρι που πέρασε...

Η καλόγρια που σερφάρει είναι μία ευγενική προσφορά της Dark Chef

Να προειδοποιήσουμε επίσης μερικους-μερικους που ακόμα κωλοβαράνε σε παραλίες / λίμνες / ποτάμια / οροπέδια / κοιλάδες / βουνά να γυρίσουν οσο το δυνατό γρηγορότερα επειδή οσο περισσότερο αργούν, τόσο περισσότερο ζηλεύουμε και μας σπάνε τα νεύρα θα δυσκολευτούν να προσαρμοστούν στην καθημερινότητά τους. Εμείς για σας τα γράφουμε, όχι για να μη λέτε μετά. Εντάξει, και για να πείσουμε τη Bar να σταματήσει τα parties και να ξεκινήσει δουλειά...

Ο Dokimos επέστρεψε στις επάλξεις του καθήκοντος μετά από ένα ξεκούραστο και απολαυστικό τα μάλα Αύγουστo - και ο Στύλος ξαναστέκεται περήφανος, ωσαν άλλος φάρος ηθικής επαγρύπνησης πάνω από το χαώδες και αμαρτωλό ιντερνέτι. Οι καιροί είναι χαλεποί, να προσέχετε.



Μας περιμένει μία ενδιαφέρουσα - από κάθε άποψη - σεζόν, γι' αυτό δεν χρονοτριβούμε και ξεκινάμε με μία επιγραφή ταμπέλας στην επαρχία που μας έστειλε ανώνυμος φίλος του Στύλου:

Οδηγοί μην τρέχετε, μόνον ο Χριστός αναστήθηκε!!!

Ωραιότατη και έξυπνη η επιγραφή, παρά το πρόχειρο του συλλογισμού (το Λάζαρο τον θυμάστε;). Πέραν του μηνύματος σωστής οδηγικής συμπεριφοράς, φέρνει στο μυαλό μου εκείνες τις γραφικές ταμπέλες που συναντούμε σε επαρχιακούς δρόμους με χριστιανικό περιεχόμενο, π.χ. ''Ομόνοια και αγάπη Χριστιανοί'', ''Πιστεύετε στο Θεό και θα βρείτε την πόρτα του Παραδείσου ανοιχτή'', ''Ο Κύριος σε αγαπάει. Εσύ;'' και άλλα παρόμοια. Αν έχετε κάτι παρόμοιο, στείλτε το! Τα λατρεύουμε κάτι τέτοια.

Intermission: ακολουθεί φωτογραφία-μαρτυριάρα από τις διακοπές του Δόκιμου. Σωστά μαντέψατε, είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου... Και σταματάω το θέμα φαγητό εδώ επειδή οι σιελογόνοι αδένες μου ξεγελάστηκαν και ξεκίνησαν να δουλεύουν.

Σε σοβαρότερα θέματα, διάβασα ότι καταργούνται τα δωρεάν συγγράμματα στα φοιτητόνια την Άνοιξη. Πάνε οι λαμπρές εποχές που οι φοιτητές λάμβαναν 1-2 βιβλία ανα μάθημα (αρκετοί δεν τα άνοιγαν καν αλλά αυτό είναι άλλο θέμα) και γραφόντουσαν σε μαθήματα επιλογής μόνο και μόνο για να καβαντζώσουν ενδιαφέροντα συγγράμματα (να τα λέμε όλα). Πλέον, η ''δωρεάν πανεπιστημιακή παιδεία'' θα περιλαμβάνει μόνο σημειώσεις ενω εξετάζεται και η λύση των ηλεκτρονικών συγγραμμάτων. Φυσικά, οι φοιτητές με κάποια οικονομική άνεση θα μπορούν να αγοράζουν τα βιβλία, καινούργια ή μεταχειρισμένα... Με γνωστές προχειρότητες και χωρίς οργανωμένο σχέδιο, το κράτος μάλλον θα τα φάει τα μούτρα του αφού εκτός των δυσαρεστημένων φοιτητών που θα γεμίσουν τους δρόμους, θα έχει να ξεδιαλύνει το μπέρδεμα των πνευματικών δικαιωμάτων αλλά  κυρίως να τα βάλει με τους εκδότες πανεπιστημιακών συγγραμμάτων, οι οποίοι θορυβήθηκαν μόλις διαπίστωσαν ότι θα χάσουν την κότα με τα χρυσά αυγά! Η συνέχεια αναμένεται φαιδρή.

Για την ώρα, καλή Κυριακή και καλώς σας ξαναβρήκαμε!

Χουρμάδες εξωτικοί x2

Ορίστε η διπλή αφορμή για το προηγούμενο ποστ - αφιέρωμα στο χουρμά: οι εξωτικοί (κυριολεκτικά) χουρμάδες που μου είχε στείλει ο φίλος μου ο Παναγιώτης που δουλεύει χρόνια στα Εμιράτα - καλά να'ναι ο άνθρωπος εκεί στις ζέστες.

Στο κουτί κρύβονται χουρμάδες Taher, ημίξηροι και μπαμπάτσικοι, με μία χαρακτηριστική μυρωδιά η οποία μάλλον οφείλεται στη συγκεκριμένη ποικιλία. Στο δε πλαστικό ταψάκι βρίσκονται κλεισμένοι αεροστεγώς χουρμάδες Sillaj (άλλως Sellaj), μία ποικιλία που απ' ότι με πληροφόρησαν απαντάται κυρίως στα Εμιράτα και τη Σαουδική Αραβία. Μικρότεροι, γλυκότεροι και μαλακότεροι από τους Taher, οι Sillaj συνοδεύονταν από αμύγδαλα - τα οποία τους έχωσα αφού αφαίρεσα το κουκούτσι και τους έκανα γεμιστούς!

Παναγιώτη, ευχαριστώ! Στείλε τέτοια πακετάκια στο Στύλο και θρέψε τη χουρμαδο-μανία του Δόκιμου!

Χουρμάς ο εξωτικός

Ο χουρμάς (''χουρμάς ο δακτυλοφόρος'') είναι ο καρπός της χουρμαδιάς που ευδοκιμεί κυρίως στη Μέση Ανατολή, την Αφρική και σε μέρη της Ασίας. Πρόκειται για ένα μικρό φρούτο, οβάλ-κυλινδρικού σχήματος και μήκους μεταξύ 3 και 7 εκατοστών. Ωριμάζει σε 4 στάδια (ωμός-τραγανός-μαλακός-αποξηραμένος), είναι συνήθως καφετιάς-μαύρης απόχρωσης και έχει γλυκιά, ζαχαρώδη γεύση. Είναι πολύ θρεπτικός και πλούσιος σε φυτικές ίνες ενω ο φρέσκος καρπός περιέχει μεγάλη ποσότητα βιταμίνης C.

Οι χώρες με τη μεγαλύτερη παραγωγή χουρμάδων παγκοσμίως είναι η Αίγυπτος, το Ιράν και η Σαουδική Αραβία. Παρα το γεγονός ότι υπάρχουν πάμπολλες ποικιλίες (π.χ. Ajwah, Medjool, Iteema, Deglet Noor, Thoory, Kenta, Halawy, Saidy, κ.α.), οι βασικοί τύποι του χουρμά είναι τρεις: οι μαλακοί, οι ημίξηροι και οι ξηροί.

Πωλητής χουρμάδων στο Κουβέιτ

Η ιστορία του χουρμά έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Η πιθανή καταγωγή του τοποθετείται στην περιοχή του Περσικού Κόλπου πριν παρα-παρα-παρα πολλά χρόνια. Ενδεικτικά αναφέρω το παράδειγμα αρχαιολογικής αποστολής που βρήκε κουκούτσια άγριων χουρμάδων ηλικίας σχεδόν 50.000 ετών (!) στη σπηλιά Shanidar στο Ιράκ. Οσον αφορά την καλλιέργεια χουρμάδων από τον άνθρωπο, αυτή πάει πίσω τουλάχιστον 6.000 χρόνια με βάση ευρήματα από την Αίγυπτο, τη Μεσοποταμία και την ανατολική Αραβία - περιοχές όπου ο χουρμάς καταναλωνόταν ευρέως ως φαγητό εκείνη την περίοδο.

Συνταγές από το Στύλο: του ριζότου

Μαγειρική. Δεν είναι απλά μία λέξη που δηλώνει την προετοιμασία και το ψήσιμο του φαγητού που θα γεμίσει την κοιλία σας. Είναι αγάπη για το ψάξιμο φρέσκων υλικών και νέων γεύσεων, είναι μεράκι πειραματισμού και δοκιμή ''τρελιάρικων'' συνταγών, είναι φυγή από τις έγνοιες της καθημερινότητας και θεραπεία αγχολυτική, είναι και αφορμή για ξεμονάχιασμα / ραντεβού του μωρού που ζαχαρώνετε τόσο καιρό... Είναι επίσης καλός τρόπος για να εξοικονομήσετε χρήματα, κάτι που μοιάζει ιδιαίτερα επίκαιρο αφού η συστηματική αγορά φαγητού απ' έξω στις μέρες μας έχει γίνει απαγορευτική.

Όταν ο Δόκιμος έγραψε για ''μωρό'' πιο πάνω, δεν εννοούσε εμένα!

Στο Στύλο δεν είμαστε σεφ (όπως κάποια άλλη), το ξέρουμε και το ξέρετε. Ξέρετε όμως επίσης πόσο αγαπάμε το (καλό μαγειρευτό) φαγητό! Γι' αυτό οι ''Συνταγές από το Στύλο'' έχουν πάντοτε εύκολες προτάσεις συνταγών, με σκοπό να σας παρακινήσουν να κάνετε ακριβώς αυτό που λέει ο πρόλογος του σημερινού ποστ: να μαγειρέψετε και να δοκιμάσετε πράγματα στην κουζίνα. Θα κάνετε την πλάκα σας, θα ευχαριστηθείτε το φαγητό που εσείς οι ίδιοι θα ετοιμάσετε και στο τέλος του μήνα θα βρείτε και κανα εξτρα πενηντάευρω στο πορτοφόλι σας... για να χαλάσετε σε μπύρες!!

Σήμερα λοιπόν θα σας πούμε πώς να φτιάξετε την παρακάτω νοστιμιά:

Ριζότο ζαβολιάρικο του Δόκιμου

Αντίθετα με ότι πιστεύει ο περισσότερος κόσμος, το ριζότο δεν είναι δύσκολο φαγητό ούτε χρονοβόρο. Εντάξει, έχει 3-4 μυστικά (π.χ. σωστή ποικιλία ρυζιού, ζωμό κρέατος / κρασί, κ.α.) εαν θέλετε να έχετε αποτέλεσμα εστιατορίου αλλά επειδή εμείς όπως προείπαμε δεν είμεθα σεφ, σκαρφιστήκαμε το ριζότο ''της ζαβολιάς'' που βγαίνει και όμορφο και νόστιμο!

Η συνταγή πάει ως εξής: μετρήστε μία κούπα ρύζι και τσιγαρίστε το σε λίγο λάδι (ή βούτυρο) για 3-4 λεπτά σε μέτρια φωτιά - προσοχή να μην πάρει χρώμα το ρύζι. Χαμηλώστε λίγο τη φωτιά και μαζί σοτάρετε μία σκελίδα σκόρδο (την οποία μετά θα αφαιρέσετε) και ψιλοκομμένο κρεμμύδι (στο ριζότο της φωτο δεν έβαλα επειδή δεν είχα). Ανακατέψτε και αφήστε για 1 λεπτό, κατόπιν προσθέστε μία κούπα ζεστό νερό - και αν έχετε μισό κύβο Maggi / Knorr διαλυμένο στο νερό. Ανακατεύετε κάθε 2 λεπτά, και κάθε φορά που το ρύζι απορροφά τα υγρά προσθέτετε 1/3 της κούπας ζεστό νερό. Αυτή η διαδικασία θα σας πάρει περίπου μισή ώρα. Θυμηθείτε η φωτιά να είναι χαμηλή και να τσεκάρετε συχνά. Για να βεβαιωθείτε ότι είναι έτοιμο, δοκιμάστε. Το ρύζι πρέπει να είναι κρεμώδες αλλά όχι πολύ μαλακό. Τέλος, το τελευταίο βήμα που θα απογειώσει το πιάτο: προσθέστε κομματάκια μπέικον (ή σαλάμι), μία κουταλιά βούτυρο και μπόλικη τριμμένη παρμεζάνα (ή Kerrygold). Ανακατέψτε μία γρήγορη, σερβίρετε σε γαβάθες δημητριακών, πασπαλίστε με λίγο μαύρο πιπέρι και γαρνίρετε με τριμμένο μαιντανό. Καλή όρεξη!

Ανθυγιεινά σνακ της Τρίτης

Μου αρέσει η υγιεινή διατροφή, αλήθεια σας λέω. Το ψυγείο της μονής (πέρα από μπύρα) έχει μέσα πάντοτε 2-3 είδη φρούτων και λαχανικά. Τρώω δημητριακά ολικής αλέσεως με ξηρούς καρπούς σχεδόν κάθε μέρα, γιαούρτι με μέλι, ζυμαρικά με μέτρο (όχι ''με το μέτρο''), ελάχιστο κόκκινο κρέας, όσπρια, μπρόκολο και ψάρι τουλάχιστον μία φορά τη βδομάδα. Ωστόσο, ακόμη και ένας εγκρατής δόκιμος ωσαν του λόγου μου, χρειάζεται να κάνει και καμια διατροφική παρασπονδία που και που, για να υπάρχει ποικιλία και ισορροπία - και να μην μένουν απωθημένα! Όταν έρχεται αυτή η στιγμή αδυναμίας όμως, του δίνω και καταλαβαίνει!

Σήμερα Τρίτη, ήταν μία τέτοια στιγμή. Και New York style (και καλά) hot dog χτυπήσα...

και ψευτο-πατατάκια με γεύση μπέικον (ότι κοντινότερο στα αγαπημένα Πιτσίνια μπορούσα να βρω) κρατσάνισα...

και γεμιστή σοκολάτα πολυτελείας με γεύση Baileys (πολύ καλή!) δοκίμασα. Ευτυχώς σταμάτησα εδώ...

και με γεμάτη την κοιλία ήρθα να μοιραστώ τις διατροφικές μου κρεπάλες μαζί σας! Φυσικά, δεν θα αρκεστώ στην κλάψα αλλά σε κανα μισάωρο θα βάλω φόρμες και θα πάω για τρέξιμο μπας και μαζί με τις τύψεις κάψω και καμια θερμίδα...

Φράουλες για γλυκές διακοπές

Η φράουλα είναι πολυετές, έρπον κυρίως αλλά και αναρριχώμενο ποώδες φυτό, το οποίο ανήκει στην οικογένεια των Ροδοειδών (Rosaceae), με περισσότερα από 20 είδη. Ιδιαίτερα γνωστή στην Ελλάδα είναι η ευρωπαϊκή φράουλα που βρίσκεται και αυτοφυής σε λοφώδεις, δασώδεις και ημιδασώδεις περιοχές. Ο καρπός της άγριας αυτής φράουλας (την ταινία την ξέρουμε, ναι;) είναι μικρός, εξαιρετικά γλυκός και νόστιμος.Οι σύγχρονες καλλιέργειες οδήγησαν στο να δημιουργηθεί μία ποικιλία με μεγάλους καρπούς, γνωστή με την ονομασία ''φράουλα ανανάσα''.

Οι πρώτες φράουλες του Δόκιμου για το 2012, χωρίς ζάχαρες και λοιπά συνοδευτικά

Κατά πάσα πιθανότητα η καταγωγή της φράουλας είναι από τη Χιλή, αν και ήταν γνωστή από την αρχαιότητα στην Ευρώπη. Για παράδειγμα, οι Ρωμαίοι συνήθιζαν να καταναλώνουν φράουλες στα συμπόσιά τους ενω στο Μεσαίωνα ήταν περιζήτητες για τις ιατρικές ιδιότητές τους (περιέχουν πολλές βιταμίνες, ασβέστιο, φυτικές ίνες και άλλα καλά). Το 18ο αιώνα, νέες ποικιλίες με βελτιωμένη γεύση και όψη κέρδισαν ευρεία αποδοχή, και πλέον η φράουλα θεωρείται ως ένα πολύ νόστιμο και θρεπτικό φρούτο. Έχει επίσης απαθανατιστεί σε ουκ ολίγους πίνακες ζωγραφικής. Εδώ την βλέπουμε να ποζάρει σε πρώτο πλάνο σε ολλανδικό πίνακα του 17ου αιώνα.

Adriaen Coorte, Strawberries (1696)

Τέλος, επειδή με τρώνε τα νύχια μου να γράψω μετά από τόσα σοβαρά και την παπαριά μου, έχω να δηλώσω ότι διαφωνώ (όχι πλήρως αλλά μερικώς) με την κρατούσα άποψη που θέλει τις φράουλες να είναι και καλά ερωτικό / χαμούρικο φρούτο, να τις χαρίζει το αγόρι στο κορίτσι που λιώνει, το επίσημο φρούτο του Αγίου Βαλεντίνου και αρχ&δ*@ μέντολες. Ε, όχι! Εαν θέλετε να ξέρετε, το αμιγώς ερωτικό φρούτο είναι ο ώριμος λωτός! Όσοι αμφισβητείτε τη σοφία του Δόκιμου, δοκιμάστε...

Το σημερινό φρουτο-ποστ ήταν το τελευταίο πρίν από την έλευση του Πάσχα (των Ελλήνων, γηγενών και αποδήμων). Το κατάστημα θα παραμείνει κλειστό για λίγο καιρό οπότε δραττόμεθα της ευκαιρίας για να σας ευχηθούμε καλή Πασχαλιά και καλή ξεκούραση! Θα επανέλθουμε με ταξιδιωτικές αναμνήσεις, νέες μπύρες, ταινιάκια, εκκλησιαστικά δρώμενα, και διάφορα άλλα καλούδια. Μέχρι τότε, γειά χαραντάν!