Hell explained by a chemistry student

Καλό μήνα αγαπητοί πιστοί, υγεία και ό,τι καλό και άγιο δι' εσάς. Ακολουθεί ανέκδοτo. 

HELL EXPLAINED BY A CHEMISTRY STUDENT

University of Washington chemistry mid-term exam. The answer by one student was so "profound" that the professor shared it with colleagues, via the Internet, which is, of course, why we now have the pleasure of enjoying it as well:

Bonus Question: Is Hell exothermic (gives off heat) or endothermic (absorbs heat)?

Most of the students wrote proofs of their beliefs using Boyle's Law (gas cools when it expands and heats when it is compressed) or some variant. One student, however, wrote the following:

''First, we need to know how the mass of Hell is changing in time. So we need to know the rate at which souls are moving into Hell and the rate at which they are leaving. I think that we can safely assume that once a soul gets to Hell, it will not leave. Therefore, no souls are leaving.

As for how many souls are entering Hell, let's look at the different religions which state that if you are not a member of their religion, you will go to Hell. Since there are more than one of these religions and since people do not belong to more than one religion, we can project that all souls go to Hell.

With birth and death rates as they are, we can expect the number of souls in Hell to increase exponentially. Now, we look at the rate of change of the volume in Hell because Boyle's Law states that in order for the temperature and pressure in Hell to stay the same, the volume of Hell has to expand proportionately as souls are added.

This gives two possibilities:


1. If Hell is expanding at a slower rate than the rate at which souls enter Hell, then the temperature and pressure in Hell will increase until all Hell breaks loose.

2. If Hell is expanding at a rate faster than the increase of souls in Hell, then the temperature and pressure will drop until Hell freezes over.

So which is it? If we accept the postulate given to me by Teresa during my Freshman year that, "It will be a cold day in Hell before I sleep with you", and take into account the fact that I slept with her last night, then number two must be true, and thus I am sure that Hell is exothermic and has already frozen over.

The corollary of this theory is that since Hell has frozen over, it follows that it is not accepting any more souls and is therefore, extinct... leaving only Heaven, thereby proving the existence of a divine being which explains why,  last night, Teresa kept shouting "Oh my God".

This student received the only ''A'' grade.

Δεν το αντέχεις; Μην το πίνεις!

Καλό μήνα σε όλους και όλες! Προτείνουμε οκτωβριανό κομμάτι πολύ ωραίο και χαλαρό του Bert Jansch, φολκ κιθαρίστα που επηρέασε πολλούς - και τον Jimmy Page. Αξίζει τα μάλα, να τον ψάξετε λίγο αν δεν τον γνωρίζετε. Ο Στύλος έχει μπόλικο τρέξιμο αυτή την περίοδο αλλά πιστός στις αρχές του, κρατά τη σημαία ψηλά και εμμένει στη θεάρεστη αποστολή του: την ηθική διαπαιδαγώγηση της άμαθης, αμαρτωλής νεολαίας.

Έχουμε αναφερθεί σε παλαιότερο ποστ στα ''ωραία'' σκηνικά που συμβαίνουν συχνά σε νυχτερινές εξόδους στο Νησί. Ένα σχετικό βίντεο που κυκλοφόρησε πρίν από λίγους μήνες από το πανεπιστήμιο του Cambridge θίγει μερικές πτυχές του κοινωνικού αυτού φαινομένου, κάνοντας αναφορά, ανάμεσα σε άλλα, στο πιοτό και την κατάχρησή του.



Το πιοτό. Όταν μιλάμε για ποτό που συνδέεται με ''ωραία'' σκηνικά στο Νησί, συνήθως μιλάμε για μπύρα (εμφιαλωμένη και μη), cider, φτηνό κρασί, κοκτέιλ τύπου ρούμι&Coke&λάιμ, Gordon Space, βότκα&RedBull, και λοιπά κατασκευάσματα που βγαίνουν συχνά σε τιμές προσφοράς ώστε να προσελκύουν ορδές φοιτητών και λοιπούς νυχτόβιους που θέλουν να γίνουν ντίρλα οικονομικά. Ουίσκι, τζίν, βότκα κτλ straight, καθώς και ακριβότερα κοκτέιλ τύπου Mojito δεν προτιμούνται, καθώς οι υψηλές τιμές τους δεν επιτρέπουν την κατανάλωση λίτρων που θα βοηθήσουν τον επίδοξο ταραξία να γίνει κομμάτια - και να κάνει έτσι το κομμάτι του ελεύθερος από αναστολές.

Ειδική αναφορά πρέπει να γίνει στη χαμηλής ποιότητας μπύρα, μέγα χορηγό θαυμαστών σκηνών που λαμβάνουν χώρα στους νυχτερινούς δρόμους του Νησιού, συνήθως τις Παρασκευές και τα Σάββατα. Μάρκες όπως Carling, Beck's, Foster's, Budweiser, Tennent’'s, Heineken, Carlsberg και Amstel φροντίζουν (άθελά τους) γι' αυτό, με τα (συχνά ξεθυμασμένα) νεροζούμια τους να ρέουν άφθονα από τις κάνουλες και να γεμίζουν τα pints. Θα μου πείτε τώρα ''καλά ρε Δόκιμε, πλάκα μας κάνεις; Δηλαδή αν ο κόσμος έπινε μόνο ποιοτική μπύρα δεν θα μεθούσε;'' και θα σας απαντήσω ''ασφαλώς και θα μεθούσε αλλά ΠΕΡΙΕΡΓΩΣ ελαχιστότατα σκηνικά καυγάδων και σπασμένων κεφαλιών έχουν ξεκινήσει από ένα ποτήρι Fuller's London Pride ή ένα μπουκάλι Sierra Nevada Pale Ale... Τουλάχιστον στο Νησί, that's a fact.

Εν τούτοις, η ''ενοχοποίηση'' της φθηνής μπύρας είναι μία κουβέντα για τους αφελείς. Η ουσία του θέματος βρίσκεται αλλού. Η κατάχρηση του ποτού είναι τις περισσότερες φορές ο λόγος που οδηγεί στο να ξεφύγουν τα πράγματα σε μία βραδινή έξοδο. Για ποιούς λόγους όμως μπορεί κάποιος να ξεπεράσει τα όριά του, πίνοντας πολλές φορές μέχρι το μεγαλειώδες σημείο να πέφτει αναίσθητος στο πεζοδρόμιο και να τον μαζεύουν οι paramedics;

Ένας λόγος είναι ο μιμητισμός. Ο φιλόδοξος πότης κάνει ό,τι κάνουν και οι υπόλοιποι της παρέας, δλδ πίνουν σαν να μην υπάρχει αύριο, σε μία προσπάθεια να φανεί αντάξιο μέλος της. Θα πιεί για να αποδείξει ότι δεν είναι κακομοίρης φλώρος βουτυρομπεμπές, λες και το να πίνεις ωσαν φίδι είναι κάτι που προσδίδει κοινωνικό στάτους. Συνήθως, τέτοιες παρέες αγοράζουν τα ποτά ανα γύρους οπότε η νύχτα προβλέπεται αρκετά... οινοπνευματώδης! Ο καβγάς με τους δίπλα είναι κοντά...

Άλλος λόγος είναι η καψούρα. Παρατημένοι από το αμόρε τους, οι προσφάτως χωρισμένοι σέρνουν τον καημό τους μέχρι ένα μαγαζί και πίνουν τ' άντερά τους, σε μία προσπάθεια να ξεχάσουν για λίγο τον πόνο τους... Με παρέα ή χωρίς, δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Τα ποτάκια τους θα τα χτυπήσουν, θα πάρουν μάτι τα ημίγυμνα κοριτσάκια στο club, θα τους την πέσουν για να ξεχάσουν την πρώην, θα φάνε χυλόπιτα, θα νευριάσουν, και με τον πρώτο που θα παρεξηγηθούν θα φύγουν μπουκέτα...

Ένας τρίτος λόγος είναι η υπέρβαση των ορίων. Σε πολλούς αρέσει να διαπιστώσουν μέχρι ποιό σημείο μπορούν να φτάσουν, ποιές είναι οι δυνάμεις τους στο πιώμα - και αν μπορούν να τις βελτιώσουν με σωστή ''προπόνηση''. Πολλοί το έχουμε δοκιμάσει άλλωστε. Σε μία χώρα όμως που η εν λόγω προπόνηση ξεκινά νωρίς το απόγευμα και συνεχίζεται το βράδυ, είναι αναπόφευκτο να υπάρξουν παρενέργειες. Πόσο αλκοόλ πια να αντέξει ένας άνθρωπος;! Αν δεν μπορείς, άστο!

The boys are back in town

Κυριακάτικο χαρατατζάν και καλό μήνα σε όλους και όλες! Καλό Σεπτέμβριο δηλαδή, και καλά ξυπνητούρια σε όσους ακόμα ονειρεύονται νοσταλγικά το καλοκαίρι που πέρασε...

Η καλόγρια που σερφάρει είναι μία ευγενική προσφορά της Dark Chef

Να προειδοποιήσουμε επίσης μερικους-μερικους που ακόμα κωλοβαράνε σε παραλίες / λίμνες / ποτάμια / οροπέδια / κοιλάδες / βουνά να γυρίσουν οσο το δυνατό γρηγορότερα επειδή οσο περισσότερο αργούν, τόσο περισσότερο ζηλεύουμε και μας σπάνε τα νεύρα θα δυσκολευτούν να προσαρμοστούν στην καθημερινότητά τους. Εμείς για σας τα γράφουμε, όχι για να μη λέτε μετά. Εντάξει, και για να πείσουμε τη Bar να σταματήσει τα parties και να ξεκινήσει δουλειά...

Ο Dokimos επέστρεψε στις επάλξεις του καθήκοντος μετά από ένα ξεκούραστο και απολαυστικό τα μάλα Αύγουστo - και ο Στύλος ξαναστέκεται περήφανος, ωσαν άλλος φάρος ηθικής επαγρύπνησης πάνω από το χαώδες και αμαρτωλό ιντερνέτι. Οι καιροί είναι χαλεποί, να προσέχετε.



Μας περιμένει μία ενδιαφέρουσα - από κάθε άποψη - σεζόν, γι' αυτό δεν χρονοτριβούμε και ξεκινάμε με μία επιγραφή ταμπέλας στην επαρχία που μας έστειλε ανώνυμος φίλος του Στύλου:

Οδηγοί μην τρέχετε, μόνον ο Χριστός αναστήθηκε!!!

Ωραιότατη και έξυπνη η επιγραφή, παρά το πρόχειρο του συλλογισμού (το Λάζαρο τον θυμάστε;). Πέραν του μηνύματος σωστής οδηγικής συμπεριφοράς, φέρνει στο μυαλό μου εκείνες τις γραφικές ταμπέλες που συναντούμε σε επαρχιακούς δρόμους με χριστιανικό περιεχόμενο, π.χ. ''Ομόνοια και αγάπη Χριστιανοί'', ''Πιστεύετε στο Θεό και θα βρείτε την πόρτα του Παραδείσου ανοιχτή'', ''Ο Κύριος σε αγαπάει. Εσύ;'' και άλλα παρόμοια. Αν έχετε κάτι παρόμοιο, στείλτε το! Τα λατρεύουμε κάτι τέτοια.

Intermission: ακολουθεί φωτογραφία-μαρτυριάρα από τις διακοπές του Δόκιμου. Σωστά μαντέψατε, είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου... Και σταματάω το θέμα φαγητό εδώ επειδή οι σιελογόνοι αδένες μου ξεγελάστηκαν και ξεκίνησαν να δουλεύουν.

Σε σοβαρότερα θέματα, διάβασα ότι καταργούνται τα δωρεάν συγγράμματα στα φοιτητόνια την Άνοιξη. Πάνε οι λαμπρές εποχές που οι φοιτητές λάμβαναν 1-2 βιβλία ανα μάθημα (αρκετοί δεν τα άνοιγαν καν αλλά αυτό είναι άλλο θέμα) και γραφόντουσαν σε μαθήματα επιλογής μόνο και μόνο για να καβαντζώσουν ενδιαφέροντα συγγράμματα (να τα λέμε όλα). Πλέον, η ''δωρεάν πανεπιστημιακή παιδεία'' θα περιλαμβάνει μόνο σημειώσεις ενω εξετάζεται και η λύση των ηλεκτρονικών συγγραμμάτων. Φυσικά, οι φοιτητές με κάποια οικονομική άνεση θα μπορούν να αγοράζουν τα βιβλία, καινούργια ή μεταχειρισμένα... Με γνωστές προχειρότητες και χωρίς οργανωμένο σχέδιο, το κράτος μάλλον θα τα φάει τα μούτρα του αφού εκτός των δυσαρεστημένων φοιτητών που θα γεμίσουν τους δρόμους, θα έχει να ξεδιαλύνει το μπέρδεμα των πνευματικών δικαιωμάτων αλλά  κυρίως να τα βάλει με τους εκδότες πανεπιστημιακών συγγραμμάτων, οι οποίοι θορυβήθηκαν μόλις διαπίστωσαν ότι θα χάσουν την κότα με τα χρυσά αυγά! Η συνέχεια αναμένεται φαιδρή.

Για την ώρα, καλή Κυριακή και καλώς σας ξαναβρήκαμε!

Ο νόμος του Μέρφι για την εξεταστική: όταν όλα πάνε στραβά κι ανάποδα

Παλαιότερα είχαμε ασχοληθεί με το νόμο του Μέρφι, σήμερα θα δούμε την εφαρμογή του στις φοιτητικές εξετάσεις μια που κάποιοι ξεκίνησαν ενω άλλοι ετοιμάζονται να ξεκινήσουν σύντομα την εξεταστική του Ιουνίου. Η ισχύς των νόμων είναι διαρκής και φυσικά πιάνει όλες τις σχολές, γι΄ αυτό καλά θα κάνετε να ανοίξετε κανένα βιβλίο - και απεθυνόμαστε πρωτίστως στους πρωτοετείς!

ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ
1. Ποτέ μη κρίνεις ένα εξώφυλλο από το βιβλίο.
2. Το περιεχόμενο ενός συγγράμματος είναι αντιστρόφως ανάλογo του πάχους του.
3. Το να κλέβεις ιδέες ενός είναι 'λογοκλοπή', το να κλέβεις τις ιδέες πολλών είναι 'επιστημονική έρευνα'..
Συνακόλουθο: ότι δεν μπορείς να γράψεις , μετάφρασέ το!!

ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
1. Αν τακτοποιήσεις τις σημειώσεις σου , θα ξέρεις που βρίσκονται , αλλά δεν θα τις χρειαστείς ποτέ.
2. Αν δεν τις τακτοποιήσεις , θα τις χρειαστείς αλλά δεν θα ξέρεις ποτέ που βρίσκονται.
3. Αν κάτι είναι απολύτως απαραίτητο , θα ξεχαστεί στο φωτοτυπικό μηχάνημα.

Ο ΝΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΤΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ
Τα πράγματα πηγαίνουν καλά , μόνο και μόνο για να πάνε στραβά.
Συνακόλουθο: Στο μάθημα που έχετε διαβάσει καλά, έχετε λάθος ημερομηνία για την εξέταση.

Ο ΝΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΛΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ
Όσο μεγαλύτερη η ύλη του μαθήματος , τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες οι ερωτήσεις να πέσουν από το συμπληρωματικό φυλλάδιο.
Συνακόλουθο 1:Αφού έχετε τελειώσει όλη την ύλη , θυμάστε ότι δεν έχετε το συμπληρωματικό φυλλάδιο.
Συνακόλουθο 2:Μερικές φορές , όμως , τις ερωτήσεις τις βάζουν οι βοηθοί που δεν επιλέγουν πάντα το συμπληρωματικό φυλλάδιο.

ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΥΣΚΟΛΙΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ
1. Στα μαθήματα που δεν θα δώσεις , θα πέσουν τα ευκολότερα θέματα.
2. Στα μαθήματα που αποφασίζεις να δώσεις , θα πέσουν τα δυσκολότερα θέματα.
3. Στα μαθήματα που θα πας αδιάβαστος , ούτως ή αλλιώς , δεν θα ξέρεις αν τα θέματα είναι εύκολα ή δύσκολα.

ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΠΡΟΣ ΦΟΙΤΗΤΗ ΣΕ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ
Πάντα να κάνεις μουτζούρες στο περιθώριο. Σου δείχνει μέχρι που έχεις διαβάσει.

ΤΟ ΘΕΩΡΗΜΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΣΤΙΓΜΗΣ
Εάν δεν υπήρχε το τελευταίο λεπτό, δεν θα είχε επιτευχθεί τίποτα.
Παρενέργειες: Τα κεφάλαια που δεν θα διαβάσεις την τελευταία στιγμή , θα είναι αυτά που θα πέσουν.

ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΟΥ ΧΑΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
1. Αν έχεις σπαταλήσει μια ώρα για να διαβάσεις μια παράγραφο , θα ανακαλύψεις ότι είναι εκτός ύλης .
2. Αν έχεις σπαταλήσει μια ώρα για να διορθώσεις μια πρόταση στο γραπτό σου, στο τέλος θα ανακαλύψεις ότι η παράγραφος είναι άχρηστη.

Ο ΝΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗΣ
Τα πιο απλά θέματα είναι αυτά για τα οποία δεν γνωρίζεις τίποτα.

ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΘΕΩΡΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΤΥΧΙΟ
Όσο πιο μακριά βρίσκεται το πτυχίο, τόσο καλύτερο φαίνεται.

ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΛΗΨΗ ΤΟΥ ΠΤΥΧΙΟΥ
1. Τα 3 τελευταία μαθήματα που θα δίνεις για να πάρεις πτυχίο , θα πέσουν σε συνεχόμενες ημερομηνίες.
2. Αν δεν πέσουν σε συνεχόμενες ημερομηνίες, θα αλλάξει το πρόγραμμα της εξεταστικής και θα πέσουν την ίδια μέρα, ή θα χαθεί όλη η εξεταστική.
3. Αν κατά εξαίρεσιν , πάνε όλα καλά , κάποιος θα πάρει τηλέφωνο για βόμβα.
4. Μην απελπίζεστε όμως! Ακόμη κι αν όλα πάνε στραβά , πάλι κάποιος θα πάρει τηλέφωνο για βόμβα.

ΤΟ ΑΞΙΩΜΑ ΤΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ
Είναι απίστευτο πόσα εξάμηνα σου παίρνει να περάσεις ένα μάθημα που δεν έχεις δώσει ποτέ...

ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΑΓΝΩΣΤΑ ΘΕΜΑΤΑ
1. Αν το θέμα σου είναι άγνωστο, αμφισβήτησε την εκφώνηση.
2. Αν η εκφώνηση σου είναι άγνωστη, αμφισβήτησε το θέμα.
3. Αν και η εκφώνηση και το θέμα σου είναι άγνωστα , ούρλιαξε!!

ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΘΕΩΡΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗΣ
Η πιθανότητα να μπορείς να δεις το γραπτό του μπροστινού σου είναι αντιστρόφως ανάλογη με το μέγεθος των γραμμάτων του.
Συνακόλουθο:Αν μπορείς να δεις το γραπτό του μπροστινού σου και τα γράμματά του είναι αρκετά μεγάλα, τότε είναι σίγουρο ότι θα απαντάει λάθος στην ερώτηση.

ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΟΝΑΚΙΑ
1. Αν έχεις σε σκονάκι το μισό βιβλίο, τα θέματα θα πέσουν από το άλλο μισό.
2. Αν έχεις σε σκονάκια όλο το βιβλίο, δεν θα θυμάσαι σε ποια τσέπη είναι το σωστό σκονάκι.
3. Αν δεν έχεις καθόλου σκονάκια, ο επιτηρητής σίγουρα θα σε τσεκάρει για αντιγραφή.

ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΠΡΟΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΙΣ
Αν δεν υπήρχαν οι επιτηρητές, η αντιγραφή δεν θα είχε τόση πλάκα.

ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΠΡΟΣ ΕΠΙΤΗΡΗΤΗ
Ό,τι κι αν κάνεις πάλι θα αντιγράψουν...

Πρυτάνεις- ο καρκίνος των ελληνικών πανεπιστημίων

Πραγματικά έχω βαρεθεί να ασχολούμαι με την κατάντια των ελληνικών πανεπιστημίων. Αλλα δε με αφήνουν ν'αγιάσω.

Αντιγράφω από καθημερινή:

Τέσσερις βασικές αλλαγές στο νόμο-πλαίσιο προτείνουν οι πρυτάνεις των πανεπιστημίων. Στη Σύνοδό τους, που αρχίζει αύριο στην Κομοτηνή, αναμένεται να προτείνουν μία νέα, περιορισμένη εκδοχή του νόμου-πλαισίου, η οποία πλήττει τη βασική φιλοσοφία του, ακυρώνοντας ουσιαστικά την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση.

Οι πρυτάνεις ζητούν να μην εφαρμοσθεί η διάταξη για καθολική συμμετοχή των φοιτητών στις πρυτανικές εκλογές, αίτημα στο οποίο συγκλίνουν όλες οι φοιτητικές παρατάξεις, τα προνόμια των οποίων «ψαλιδίζονται» από την καθολική συμμετοχή των φοιτητών. Ζητούν, από την άλλη, να προβλεφθούν κυρώσεις για όσους -κυρίως μειοψηφικές ομάδες φοιτητών- βίαια διακόπτουν συνεδριάσεις ακαδημαϊκών οργάνων με μη... επιθυμητή ατζέντα.

Τα πολύ αργά βήματα στην αξιολόγηση των πανεπιστημίων -από τις 475 σχολές και τμήματα μόλις τα 104 έχουν προχωρήσει- προβληματίζει τους πρυτάνεις, πολλοί εκ των οποίων προκρίνουν αποσύνδεση της αξιολόγησης από τον τετραετή προγραμματισμό.

Η τέταρτη αλλαγή αφορά τη συμμετοχή εξωτερικών αξιολογητών στα εκλεκτορικά σώματα για την εκλογή ή την εξέλιξη των πανεπιστημιακών. Μία διάταξη που θεωρείται «δύσχρηστη», με αποτέλεσμα να προτείνεται η μείωση του αριθμού των εξωτερικών κριτών.

Το ψάρι βρωμάει απ'το κεφάλι. Ποιός γίνεται πρύτανης; Ο πιο βισματωμένος. Όπως σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες. Οι καθηγητές πανεπιστημίου όμως είναι μια φάρα πιο επικίνδυνη από τις υπόλοιπες. Γιατί οι προσβάσεις τους στην πολιτική εξουσία είναι απεριόριστες. Αναρίθμητοι οι βουλευτές που έχουν διατελέσει καθηγητές πανεπιστημίου. Όχι τυχαία άλλωστε, η ιδιότητα του καθηγητή παν. αποτελεί εξαίρεση στα ασυμβίβαστα του άρθρου 56 παρ. 2 του Συντάγματος.
Ποιός περίμενε οι κομματικά εξαρτώμενοι πρυτάνεις να εκδιώξουν από τη ''συνδιοίκηση'' τις παρατάξεις. Αυτούς ξέρουν αυτούς εμπιστεύονται. Από την ίδια πάστα είναι φτιαγμένοι.
Εδώ ακριβώς θα φανεί η αποτελεσματικότητα της εκτελεστικής εξουσίας. Κατα πόσο δηλ. οι ''καθηγητές της Βουλής'' θα πάρουν το μέρος των πολιτών που τους εξέλεξαν ή των κολλητών τους.

Μεταπτυχιακά στην Ελλάδα

Σήμερα όποιος προτιμά να κάνει μεταπτυχιακό στην Ελλάδα απλά δεν έχει τίποτα καλύτερο να κάνει δηλ δεν έχει άμεση ανάγκη από εργασία/χρήματα και έχει άφθονο χρόνο να διαθέσει. Φυσικά υπάρχουν και οι πλανημένοι, οι μη έχοντες κτλ αλλά αυτοί αποτελούν εξαίρεση της εξαίρεσης.
Δεν είναι δυνατόν σε μια αγορά εργασίας όπως η ελληνική όπου κανένα πτυχίο δεν είναι αρκετό να απαιτείς κινέζικα βασανιστήρια από τους φοιτητές λες και η επιτυχία τους τους εξασφαλίζει την αιώνια ευδαιμονία. Δεν είναι δυνατόν για ένα ελληνικό master να χρειάζονται minimum δύο χρόνια παπαγαλίας και γλειψίματος όταν μπορείς να επιλέξεις ένα από τα εκατοντάδες προγράμματα του εξωτερικού -στους δημοφιλείς προορισμούς- που καλύπτει τις ανάγκες σου από όλες τις πλευρές χωρίς τις παραπάνω ελληνικές μπούρδες.
Καιρός να χωνέψουν και οι σχεδιαστές των ελληνικών προγραμμάτων οτι δυστυχώς τα ελληνικά πανεπιστήμια ΔΕΝ είναι σε πλεονεκτική θέση σε σχέση με τα άλλα Ευρωπαϊκά για να έχουν αυτές τις ανεξήγητες απαιτήσεις. Στην παγκοσμιοποιημένη κοινωνία που ζούμε, τα ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα βρίσκονται στον δικό τους παράλληλο κόσμο.
Τί φταίει λοιπόν; Εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις μπλα μπλα...
Αυτό που φταίει είναι η βαθιά πεποίθηση της πλειοψηφίας των ελλήνων πανεπιστημιακών οτι εργάζονται σε ένα αποστειρωμένο περιβάλλον. Το τέρας του δημοσίου βρίσκεται πάντα έτοιμο να κατασπαράξει οποιονδήποτε πάει απειλήσει την ασυδοσία τους. Τα λέμε και τα ξαναλέμε. Μονοπώλιο και άγιος ο Θεός. Όσο ποιο ''δυσκοίλια'' είναι τα προγράμματα τόσο ποιο μεγάλο είναι το περιθώριο για να πουλάμε ''διευκολύνσεις'' στους άτυχους που έπεσαν στα δίχτυα μας. Τί και αν οι περισσότεροι προτιμούν το εξωτερικό; Η Ελλάδα είναι το τσιφλίκι μας και όσο βγάζουμε κέρδος... εμείς στην τελική θα σώσουμε τον κόσμο;

Ελεύθερες σπουδές

Τώρα είναι η εποχή, μετά τις πανελλήνιες, που σκάνε όλες οι διαφημίσεις από ιδιωτικά εκπαιδευτικά κέντρα. Ελπίζουν οι επιχειρηματίες του κλάδου να αγγίξουν όλους του προσφάτως απογοητευμένους από τον τρόπο που παρέχεται η ελληνική παιδεία. Έξυπνο και λογικό. Όπου το κρατικό σύστημα, που θέλει να τα έχει όλα υπο τον έλεγχο του ''μένει'' από δυνάμεις έρχεται η ελεύθερη αγορά να καλύψει το κενό.
Η αλήθεια είναι οτι τα περισσότερα από αυτά τα κέντρα παρέχουν αξιοπρεπείς σπουδές στα αντικείμενα που συνήθως εξειδικεύονται-οικονομικά και άλλα παρεμφερή. Δε θα μπορούσε να γίνει και διαφορετικά μιας και σε παγκοσμιοποιημένη δυτική κοινωνία βρισκόμαστε και τα νέα κυκλοφορούν και ο ανεπαρκής χάνεται. Πόσο μάλλον τώρα που οι ιδιώτες της εκπαίδευσης στην Ελλάδα έχουν ως κύριο ανταγωνιστή τους τα κρατικά αγγλικά, ιταλικά και γερμανικά πανεπιστήμια. Ο Έλληνας επιχειρηματίας σε αυτή την περίπτωση βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση απέναντι στους ξένους όσον αφορά το κόστος αλλά πρέπει να αγωνιστεί σκληρά για να τον πλησιάσει και στην ποιότητα. Τον τρόπο λοιπόν που έχει βρεί για να δώσει αυτή την εντύπωση της ''ποιότητας'' του τον παρέχουν τα ίδια τα ξένα πανεπιστήμια που του δανείζουν το brand. Ένα brand όμως που περισσότερο αποβλέπει στην άγνοια του Έλληνα σπουδαστή που εντυπωσιάζεται από τους λατινικούς χαρακτήρες του ονόματος του πανεπιστημίου. Τα αγγλικά πανεπιστήμια που εκπροσωπούνται στη χώρα μας βρίσκονται στις χαμηλότερες θέσεις του αγγλικού ranking ενώ τα αμερικάνικα, που έγιναν μόδα τελευταία, είναι στις περισσότερες περιπτώσεις state universities δηλ κρατικά πανεπιστήμια (εδώ θα τα λέγαμε δημοτικές σχολές).
Υπάρχουν και εξαιρέσεις βέβαια με σχολές που τόλμησαν την παροχή τίτλων με δικό τους αποκλειστικά όνομα, όπως πχ το ALBA και δικαιώθηκαν.
Με τα δικά μας τα κρατικά δεν αχολούμαι. Τα ξέρουμε, τα είδαμε, κουραστήκαμε.

Περί Ιατρικής

Με αφορμή την Αμαλία ξέσπασε για άλλη μια φορά αυτό το θέμα με τους λαδιάρηδες και άσχετους γιατρούς. Είπαμε προσοδοθηρία και άγιος ο Θεός στην Ελλαδάρα. Για τους γιατρούς πάλι... Γέμισε και ο κόσμος απο πτυχιούχους εκ Βαλκανίων και απογίναμε. Κάπου άκουσα οτι και ο Τσαλίκης και ο Sarb(d)el είναι λέει γιατροί... Αυτούς τουλάχιστον τους κέρδισε το τραγούδι:)))))) για φαντάσου πόσους όμοιους τους τους κέρδισε η ιατρική...

Αλλά εντάξει ας παραβλέψουμε τις μαϊμούδες και ας το πάρουμε λίγο επιστημονικά.
Έχω την αίσθηση οτι η ιατρική γενικά σαν επιστήμη είναι ''τόσα ξέρουμε τόσα κάνουμε''.
Τι μαθαίνει ένας φοιτητής του κλάδου; Λίγο φυσική, λίγο χημεία, λίγο περισσότερο βιολογία και αρκετή ανατομία. Μετά τους πετάνε στην κοπτορραπτική ανθρωπίνων υφασμάτων.
Που βασίζεται κάθε επιστήμη; Στην αναζήτηση αιτίων και αιτιατών. Τι γίνεται όμως με την ιατρική που για τα περισσότερα που συμβαίνουν στο ανθρώπινο σώμα έχουμε μαύρα μεσάνυχτα...;
Από ό,τι έχω καταλάβει εγώ, ο συνδυασμός είναι να διδάσκουμε μια ποικιλία θετικών επιστημών για να υπάρχει μια βάση + οτι έχουμε μάθει για τον τρόπο λειτοργίας του σώματος και απο κει και πέρα εμπειρία και καθημερινή κατάρτιση. Κλασικό παράδειγμα αυτό που γίνεται με τις στατιστικές. Τελικά είναι καλή ή κακιά η σοκολάτα;
Για πολλές θεραπείες από αυτές που επιβάλλει η ιατρική δεν υπάρχει κοινά αποδεκτή άποψη για το πότε είναι σωστές και πότε όχι.
Ο Θεός λοιπόν να μας έχει καλά γιατί...

Εξετάσεις

Το υπουργείο διάβασα έβγαλε μια ανακοίνωση για την ημερομηνία έναρξης των εξετάσεων στα λύκεια, κάπου στα μέσα του Μάη. Την ίδια εποχή δεν άρχιζαν και τα προηγούμενα χρόνια; Φέτος όμως, αν θυμάμαι καλά στις αρχές του χρόνου έγινε ολόκληρο τζέρτζελο με τις απεργίες των καθηγητών. Τι ακούστηκε..... οτι για να αναπληρώσουν θα κάνουν μάθημα Χριστούγεννα και Πάσχα, οτι θα κάνουν μαθήματα μέχρι τον Ιούλιο, οτι θα γίνονται μαθήματα μέχρι το απόγευμα και άλλα όμορφα που μας έκαναν να θαυμάσουμε το ήθος, την εργατικότητα και την αυταπάρνηση του εκπαιδευτικού προσωπικού στην Ελλάδα, που έχει τη διάθεση και το θάρρος να δεχτεί το τίμημα των αγώνων του. Το υπουργείο από την άλλη κρατώντας μια μάλλον ουδέτερη στάση άφηνε τα πράγματα να εξελιχτούν.
Τελικά εξελίχθηκαν. Μετά από μερικούς μήνες, κάποια φρέσκα σκάνδαλα και νέα επικαιρότητα, όλα βαίνουν καλώς και τα πάντα έχουν ξεχαστεί. Άλλη μια ευτυχισμένη σχολική χρονιά έφτασε στο τέλος. Κανένας δε νοιάζεται.
Όταν δε νοιάζονται βέβαια οι ίδιοι οι εμπλεκόμενοι πως περιμένεις να νοιαστούν οι εκδότες.
Δεν έχω καμία σχέση με το χώρο αλλά παρατηρώ ένα γενικότερο εφησυχασμό. ''Και να γινόταν κανονική αναπλήρωση τι;'' Το υποβόσκων ερώτημα όλων των μετεχόντων. Από το σχολείο θα περάσεις στις πανελλήνιες; Φροντιστήρια και ιδιαίτερα λέγονται οι νέες ελληνικές μέθοδοι διδασκαλίας. Εκεί ο νέος πραγματικά διδάσκεται. Το σχολείο δεν είναι τίποα άλλο παρά ενας χώρος συγκέντρωσης, κουβεντούλας και θεατρινισμού-μάθημα. Όλοι το ξέρουν και το αποδέχονται υπουργείο-καθηγητές-μαθητές.
Αν όμως το φταίξιμο των ελληνικών κυβερνήσεων βρίσκεται στο να πληρώνουν τους μισθούς και μετά να κλείνουν τα μάτια, οι καθηγητές είναι αυτοί που κάνουν τη βρώμικη δουλειά καταδικάζοντας στην αμάθεια αυτόν που δε θα πάει στο φροντιστήριο μετά το μάθημα.

Ελληνική Παιδεία

Αφού διαβάσουμε όλοι αυτό,
πάμε, όλοι μαζί, με το τρία

1

2

3 μπεεεεεεεεεεεεεεε

Άκουσον μεν...

Διάλογος σημαίνει να ακούς την άποψη του άλλου. Τι γίνεται όμως όταν η ‘’άλλη’’ άποψη είναι παράλογη έως γελοία και ο υποστηρικτής της επιμένει… Αν δεν είναι συγγενής ή κολλητός θα μπούμε στον πειρασμό… Επειδή λοιπόν για να καταλήξω στην παραπάνω σοφή σκέψη ακολούθησα την πανάρχαια διανοητική μέθοδο του κρίνειν εξ ιδίων, ορίστε και η παραβολή:
Προχθές πήγα για μια μικροεπεμβασούλα σε κοντινή κλινική μου (ναι δίπλα στο στύλο) ‘’Γνωστός’’ μου ο γιατρός –για καλύτερη οικονομική και Θεού θέλοντος ιατρική αντιμετώπιση- διαβασμένος για το τι θα ακολουθήσει εγώ, περίμενα μια διαδικασία μισής ώρας και το μεσημεράκι θα άραζα στο στύλο μου. Αμ δε…
Μπουκάρω στο χειρουργείο έτοιμος μια και η επέμβαση θα γινόταν με τοπική αναισθησία ξαπλώνω σχετικά κοψοχολιασμένος και αναμένω. Σε λίγο μπαίνει και ο δόκτορας (καμία σχέση) με αναισθησιολόγο και λοιπούς. Μετά τους πρώτους ιατρικού περιεχομένου διαλόγους, είπε ο ‘’δόκτορας’’ να πιάσει και τα κοινωνικοπολιτικά θέματα για να με κάνει να ξεχαστώ… Εκεί λοιπόν πέφτει η ερώτηση παγίδα. ‘’Είσαι υπέρ ή κατά των ιδιωτικών πανεπιστημίων?’’ , εγώ όντας διαβασμένος (θα δείτε…) ρίχνω ένα ‘’φυσικά’’. Τι τάθελα. Αρχίζει εκεί λοιπόν ένας κακαουνάκειος μονόλογος πρωτότυπων επιχειρημάτων της μορφής ‘’θα σου αρέσει να σου πάρουν τη δουλειά τύποι που θα αγοράζουν πτυχία ενώ εσύ έφαγες τα νιάτα σου στα έδρανα’’. Λόγια γνωστά και χιλιοειπωμένα από συνήθεις ύποπτους.
Έλα όμως που ο ‘’δόκτορας’’ μόνο συνήθης ύποπτος δεν ήταν… Με πτυχίο ιατρικής από Ν. Ιταλία μετά από τρεις αποτυχημένες προσπάθειες για πρόσβαση στον ντόπιο τριτοβάθμιο ‘’παράδεισο’’, δεν πίστευα στα αυτιά μου με αυτά που άκουγα. Την ίδια ώρα ένας άλλος τύπος προσπαθούσε να βρει φλέβα ο δικός μου ψαχούλευε νυστέρια και εγώ μισοζαλισμένος προτίμησα να κάνω τον αποστομωμένο.
Τι να του πεις λοιπόν στα ατράνταχτα επιχειρήματα που πέταξε για να με ρίξει αναίσθητο με φυσικό τρόπο. Ρε ‘’δόκτορα’’ αυτό το ρημαδοσύστημα του ‘’πληρώνω και παίρνω ότι εκπαίδευση θέλω’’ δεν εκμεταλλεύτηκες και συ? Τους ρώτησες τους χιλιάδες καλύτερους από εσένα απόφοιτους ελληνικών πανεπιστημίων πώς αισθάνονται που εσύ χωρίς πανελλήνιες, πήρες ένα ισότιμο με το δικό τους πτυχίο λίγο χιλιόμετρα δυτικά? Ή μήπως προβληματίζεσαι γιατί θα αποκτήσουν και λιγότερο ευκατάστατοι από εσένα τη δυνατότητα για ένα παρόμοιο πτυχίο… Οι πράξεις σου ‘’δόκτορα’’ σκιάζουν τους λόγους σου…
Προσωπικά δεν πιστεύω ότι είναι τίποτα από τα δύο. Πιθανότατα νομίζεις ότι ξεπληρώνεις το κόμμα που σε έβαλε στο ΕΣΥ (γιατί είσαι και εκεί) κάνοντας την προπαγάνδα σου.
Όσο και αν διαφωνώ συνήθως δεν παίρνω βαρέως τέτοιες αντιδράσεις γιατί τις ακούω συχνά. Λίγο η καθυστέρηση, λίγο το περιβάλλον, με τσίτωσε λίγο πριν το σφάξιμο.
Και για να επανέλθω στην εισαγωγή, συμπληρώνω: αν ο άλλος κρατά νυστέρια κτλ καλύτερα να μείνεις μακριά από τον πειρασμό…

Επιστροφή

Καλά φάγαμε καλά ήπιαμε στις γιορτές αλλά οι εξελίξεις δεν μας αφήνουν να ησυχάσουμε. Ούτε καν εμένα τον ερημίτη.
Αρχίζει συζήτηση στις 10 για την Παιδεία και τα αγαπημένα μου ΜΜΕ έχουν βρεί θέμα για βαβούρα. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι που έγκριτες (κατά τα λεγόμενα των ιδίων των απασχολουμένων εκεί) εφημερίδες προτάσσουν επί του θέματος τις απόψεις αποκλειστικά πανεπιστημιακών και ιδιαίτερα των πρυτάνεων. Είναι σαν να ρωτάς τους αρτοποιούς-συμβολαιογράφους κτλ την άποψη τους για την απελευθέρωση του κλάδου τους. Υπάρχει καμιά περίπτωση να πουν ''τι καλά θα ανοίξεις κι άλλος ανταγωνιστής δίπλα και δεν θα το έχω μονοπώλιο''; Με λίγα λόγια δεν υπάρχει αξιοπιστία σε τέτοιου είδους δηλώσεις. Ας μην ξεχνάμε βέβαια ότι κάποιοι πανεπιστημιακοί μας κυβερνάνε.

Καθηγηταριό...

Άκουγα τις προάλλες κάμποσους που είχαν μαζευτεί και συζητούσαν για την κατάντια των ελληνικών πανεπιστημίων. Όλοι τους καθηγητές και πρυτάνεις!!
Πριν καμιά βδομάδα πάλι ρωτάγανε γιατί τα παιδιά κάνουν φροντιστήρια και τις απαντήσεις έδιναν οι συνδικαλιστές των δασκάλων, ΟΛΜΕ και σία...

Μα καλα ρε παιδιά, εσείς που κάνετε αυτά τα υποτιθέμενα ρεπορτάζ, δε σας έχει περάσει καθόλου από το μυαλό για τα θέματα που ρωτάτε, οτι αυτοί οι δασκαλοκαθηγητάδες ίσως είναι το μεγαλύτερο μέρος του προβλήματος!! Ρωτώντας μόνο αυτούς είναι δυνατόν να κατηγορήσουν ποτέ τον κλάδο τους, ιδίως όταν είναι και εν ενεργεία;; Αυτοί είναι έτοιμοι να κατηγορήσουν τους πάντες και τα πάντα (ένας δάσκαλος είπε οτι κυρίως φταίνε οι τοίχοι που μπάζουνε...) για να μην πουν τίποτα για το χειρότερο είδος δημοσιουπαλληλικής νοοτροπίας. Αυτή που κατέχει άριστα το συνάφι τους.
Εντάξει θα πω το κλασικό- δεν είναι όλοι ίδιοι και μη γενικεύουμε αόριστα.
ΟΜΩΣ, όταν αυτά που λέω καλύπτουν αποδεδειγμένα το 98% του κλάδου (των πανεπιστημιακών) δεν νομίζω να σφάλλω γιατί δεν τονίζω τη συμβολή του 2% στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα (μπρρρρρρρρρρ).
Και για να επανέλθω άκουγα τον αρχιερέα των πρυτανοκαθηγητάδων (ονοματάκι απο Βερ...) και τι ξεφουρνίζει ο αθεόφοβος;; Για όλα φταίνε οι αιώνιοι φοιτητές γιατί αντιγράφουνε και γεμίζουν τα αμφιθέατρα στις εξεταστικές... (μετά από αυτό που μόλις πληκτρολόγησα δε θαναι καθόλου παράξενο να ξαναπέσει ο server του blogger και άντε να ξαναγράφω...).
Οι ‘’αιώνιοι’’ θα είναι οι τελευταίοι που θα αντιγράψουν γιατι μετά από τόσες φορές που έχουν δώσει το μάθημα ξέρουν κάθε σελίδα νεράκι... Η λογική λέει οτι άμα πας να δώσεις για έκτη φορά δε ρισκάρεις σκονάκι και δε σου χρειάζεται. Από την άλλη άμα είσαι πρωτοετό θες να κάνεις τη ‘’μαγκιά’’ σου.
Και κάτι ακόμα. Τις αίθουσες τις γεμίζουν κάτι απίθανοι βυσματίες με μεταγραφές από Ρουμανία κτλ και κάτι περίεργοι καθηγητάδες (οι περισσότεροι) που αποφασίζουν πόσοι θα περάσουν με ποσοστά. Ένας γνωστός μου το έλεγε βαθμολογική πολιτική...

Ας διαλογιστώ τώρα για να ηρεμίσω λίγο. Μμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμ..............................

Μη κρατικά-ιδιωτικά...

Πολύ κουβέντα για μη κρατικά – ιδιωτικά πανεπιστήμια γίνεται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Μετά και τις τελευταίες εξελίξεις στην Ε.Ε. δεν φαίνεται να το γλιτώνουμε αυτό το καινούργιο φρούτο. Με την συνήθη ταχύτητα που κινούνται γενικά ιδιωτικός και δημόσιος τομέας στην Ελλάδα δεν βλέπω άμεσα κανένα κοινωνικό σεισμό στην Ελλάδα ακόμα και αν το αρ. 16 Σ. αλλάξει αύριο. Ας μην ξεγελιόμαστε από τους ενθουσιώδεις λόγους. Κατά κάποιον τρόπο ιδιωτικά πανεπιστήμια λειτουργούν εδώ και κάμποσα χρόνια – όλοι ξέρουμε ότι οι καλύτερες σχολές λογιστικής είναι ιδιωτικές όπως και ότι αρκετές ειδικότητες ιδίως τεχνικού περιεχομένου μέχρι προσφάτως προσφέρονταν αποκλειστικά από τέτοιου είδους «επιχειρήσεις»(γραφίστες κτλ). Όσον αφορά τώρα τις περιζήτητες πανεπιστημιακές σχολές θα πρέπει να σκεφτούμε γιατί είναι περιζήτητες. Είναι στην πλειοψηφία τους γιατί εξασφαλίζουν επαγγελματική αποκατάσταση ή -για να το πούμε διαφορετικά- οι εργοδότες προτιμούν τους απόφοιτους τους. Μια ιδιωτική, νέα σχολή που ξεκινάει τη στελέχωση της από το μηδέν σε όλα τα επίπεδα ( από γραμματείς μέχρι καθηγητές) θα πρέπει να διαθέσει αρκετά αλλά πρώτα απ’όλα χρόνο μέχρι να πραγματοποιηθεί η μεταστροφή ικανού αριθμού εργοδοτών στους δικούς της αποφοίτους.
Η αλλαγή έτσι στον τρόπο αντιμετώπισης των δημοσίων πανεπιστημίων από την κοινή γνώμη δεν θα συμβεί άμεσα αλλά μετά από αρκετά χρόνια. Επειδή όμως και αυτό ίσως κάποτε συμβεί, αν συμπέσει και με την κατακόρυφη άνοδο του βιωτικού επιπέδου του μέσου Έλληνα τότε μόνο δεν θα έχουμε κοινωνικές εντάσεις. Άλλωστε αυτή δεν είναι και η πολυπόθητη «σύγκληση» και σ'αυτήν δεν σκοπεύει έμμεσα και η ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων; Μακάρι να ζούμε να τα δούμε στην πράξη…
Όσο για το «μη κερδοσκοπικά», ωραία ακούγεται αλλά τι σημαίνει; Aυτή την απάντηση προσπαθούν να δώσουν αρκετό καιρό τώρα δικαστήρια που ασχολούνται με το ίδρυμα Ωνάση αφού καθένας δίνει και τη δική του ερμηνεία.
Σε μια εταιρεία- κερδοσκοπική- ένα ποσοστό των κερδών εναποθέτεται στα κάθε είδους αποθεματικά που θα τις εξασφαλίσουν μια συνέχεια και το υπόλοιπο διατίθεται στους μετόχους ως μέρισμα. Εάν λοιπόν η συγκεκριμένη εταιρία γίνει «μη κερδοσκοπική» το μέρισμα θα προσαρτηθεί στα αποθεματικά. Όμως στην ουσία κέρδος σημαίνει τσέπωμα και για να μην κοροϊδευόμαστε χωρίς τσέπωμα από τους μετόχους-ιδιοκτήτες επιχείρηση γιοκ! Οπότε ποιος θα εμποδίσει την καθιέρωση διανομής κερδών με τη μορφή όμως της «αύξησης» και του «μπόνους» στους μάνατζερ, τους διοικητές και τους κάθε εμπλεκομένους με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.
Όμως το «μη κερδοσκοπικά» ακούγεται ωραία στο αριστερό κοινό και θα το κατευνάσει, άλλωστε προτιμήθηκε το «μη κρατικά» από το ξεκάθαρο «ιδιωτικά». Η κατάσταση είναι για γέλια. Αν όμως θέλαμε το Σύνταγμα να διαβάζεται ευχάριστα θα ψηφίζαμε τον Νταν Μπράουν και όχι τον Προκόπη.