Φόρος ανύπαρκτης περιουσίας

Αντιγράφω το εύστοχο κείμενο του Μάνου Χωριανόπουλου σχετικά με την ειδική μεταχείριση της εκκλησιαστικής περιουσίας.

''Η Εκκλησία της Ελλάδος, θα συγκροτήσει μια επιτροπή, ώστε να διαπραγματευτεί για τη φορολόγησή της από το κράτος, το οποίο φορολόγησε τους πολίτες δίχως επιτροπή. Είναι γνωστή η λειτουργία των επιτροπών στη χώρα. Αν θες να μη γίνει κάτι, φτιάχνεις μια επιτροπή. Δεν θα έπρεπε πάντως καν να συσταθεί, καθώς η πολιτεία πήρε πίσω τις διακηρύξεις για γενναία επιβολή φόρου στην εκκλησία. Ενδεικτικά αναφέρω, ότι οι συντελεστές φόρου για τις δωρεές διαμορφώνονται στο 0,1% για χρηματικά ποσά και 0,5% για περιουσιακά στοιχεία από.... 10% και 5% που προβλεπόταν αρχικά. Περίπου όσο και η περιεκτικότητα νικοτίνης στα τσιγάρα δηλαδή.

Πρόκειται για σοφή απόφαση, εφόσον η εκκλησιαστική περιουσία είναι ένας μύθος και όποιος ισχυριστεί το αντίθετο θα βράζει αιωνίως στα καζάνια της κολάσεως μαζί με τον Αλ Καπόνε, ο οποίος είχε συλληφθεί και φυλακιστεί για φοροδιαφυγή, διότι κατά τα άλλα ήταν καλό παιδί. Ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, θέλοντας να δείξει ότι το μέγεθος της εκκλησιαστικής περιουσίας δεν είναι αυτό που όλοι νομίζουμε, δήλωσε ότι προσπαθεί να βρει ένα οικόπεδο για να φτιάξει ένα γηροκομείο και δεν τα καταφέρνει. Ίσως επειδή η εκκλησία δεν ξέρει τι έχει, θα έλεγε κάποιος κακεντρεχής.

Μέρες που είναι όμως, οφείλουμε να πιστέψουμε την εκκλησία και τους μητροπολίτες. Γι' αυτό ας ξεχάσουμε τα ακίνητα και τις μετοχές. Τα ποσά του σκανδάλου της μονής Βατοπαιδίου και τις ανίερες συναλλαγές του Αγίου επενδυτή Εφραίμ. Ας ξεχάσουμε τα εκατομμύρια που είχε συγκεντρώσει ο τέως μητροπολίτης Αττικής Παντελεήμονας για τα γεράματα και τα εκατοντάδες χρυσά μανικετόκουμπα, τις πανάκριβες τσάντες και τα αμέτρητα πολύτιμα αντικείμενα που βρέθηκαν στην οικία του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, όταν εκοιμήθη. Θα πούμε απλώς ότι η εκκλησία έχασε μια μεγάλη ευκαρία, να σταθεί δίπλα στον λαό την ώρα που αυτός δοκιμάζεται. Δεν άκουσε τον κόσμο, που κατά συντριπτική πλειοψηφία τάσσεται υπέρ της φορολόγησης και είναι πεπεισμένος ότι η εκκλησιαστική περιουσία είναι τεράστια και μόνο ένα μικρό μέρος της αξιοποιείται υπέρ αυτών που έχουν ανάγκη. Δεν έδειξε αλληλεγγύη προς αυτούς, που σε τελική ανάλυση, συνέβαλαν επί χρόνια στη συγκέντρωση αυτής της περιουσίας, προσφέροντας από το υστέρημά τους.

Όταν η κρίση περάσει, αφήνοντας πίσω της πολλές ζωές κατεστραμμένες, δύσκολα θα ξεχαστεί η στάση που κράτησε ο καθένας. Η ηγεσία της εκκλησίας επιλέγει την προστασία της περιουσίας της, από το να στηρίξει τους ανθρώπους. Δεν πληρώνει τώρα, αλλά θα πληρώσει στο μέλλον, με την απομάκρυνση ακόμα περισσότερων -κυρίως νέων- από τους κόλπους της. Θυσία ο λαός στο θεό του χρήματος''.

Bonus link για αλλαγή διάθεσης: http://www.axriastos.gr/

Ο Κύριος μεθ΄ υμών,
Δόκιμος

Εκδρομή στο αμαρτωλό Shrewsbury

Μία μικρή μα αξιολάτρευτη πόλη επισκέφτηκα πρίν λίγο καιρό, το Shrewsbury. Είναι η πρωτεύουσα της περιοχής του Shropsire, στο γεωγραφικό διαμέρισμα των West Midlands, και έχει γύρω στους 70.000 κατοίκους. Είναι η τελευταία μεγάλη αγγλική πόλη πριν την Ουαλία στα δυτικά. Σκοπός του ταξιδίου ήταν βασικά κάτι δουλειές της μονής αλλά έγινε και η σχετική επιμόρφωση των δύο φίλτατων αδελφών Βασίλειου και Νικόλαου που έκαναν το ταξίδι μαζί μου...

Το Shrewsbury έχει μία μακρά ιστορία που πάει πίσω στον 8ο αιώνα, αν και η πόλη απέκτησε φήμη και σπουδαιότητα το 15ο και 16ο αιώνα κυρίως εξαιτίας του εμπορίου μαλλιού που γινόταν μέσω του ποταμού Severn που περνά κυκλικά από την πόλη. Αξίζει να σημειώσουμε ότι εκτός της μεσαιωνικής και πρώιμης νεότερης αρχιτεκτονικής για την οποία είναι ξακουστή η πόλη (και η οποία παραδόξως έμεινε ανέπαφη παρά τον βομβαρδισμό κατά το Β' ΠΠ), είναι επίσης η γενέτειρα του Κάρολου του Δαρβίνου (του γνωστού, που έγραψε την Εξέλιξη των Ειδών). Στο Shrewsbury θα βρείτε πολλές εκκλησιές (ανάμεσά τους και μία Ορθόδοξη ανω των 1.000 χρόνων) και παμπ, μουσείο, ποδοσφαιρική ομάδα με φοβερό γηπεδάκι και γεφύρια για όλα τα γούστα!

Ελάτε να σας δείξω μερικές εικόνες να πάρετε μία γεύση από αυτό το γραφικότατο μέρος...

Ένας από τους κεντρικούς εμπορικούς δρόμους - στο βάθος αριστερά ξεκουράσαμε τα κουρασμένα μας κορμιά με (απαράδεκτο) φαγητό και βαρελίσια μπύρα

Χαρακτηριστικό παράδειγμα συμβίωσης δύο διαφορετικών στυλ αρχιτεκτονικής - αριστερά το κτίριο έχει ανακαινιστεί μεν αλλά χρονολογείται από το 1600!

Το διάσημο κάστρο της πόλης, ανεγέρθηκε το 1074 από τον Ουίλιαμ τον Κατακτητή και είναι χτισμένο με κόκκινη πέτρα της περιοχής. Βρίσκεται σε λόφο πάνω από το σταθμό του τρένου. Ήταν κλειστό δυστυχώς και δεν είχαμε πάρει τα σωστά μποτάκια για σκαρφάλωμα στα τείχη...
Η κεντρική πλατεία στη Market Street που παλιά γινόταν χαμός με το εμπόριο μαλλιού. Τώρα γίνεται χαμός από τα πιτσιρίκια...

Άποψη από το μουσείο: βλέπετε σωζόμενη μικρή βάρκα / μονόξυλο από την εποχή των Σαξόνων! Περττό να πω ότι ο κυρ Δαρβίνος είχε την τιμητική του, από αντίδραση όμως δεν βάζω τπτ δικό του!

Περνώντας τον ποταμό από την κεντρική γέφυρα στη νοτιοανατολική πλευρά της πόλης, χαζέψαμε τις πανέμορφες εικόνες των χιονισμένων παραδοσιακών και μη κτισμάτων στα νερά...

Το περίφημο αββαείο των Αγ. Πέτρου και Πάυλου (άλλως Shrewsbury Abbey) που χτίστηκε το 1083, και υπήρξε παλιό μοναστήρι Βενεδικτίνων μοναχών! Ο Δόκιμος στο στοιχείο του! Το αββαείο έχει μείνει αθάνατο και από τη σειρά μυθιστορημάτων με τις ιστορίες του αδελφού Cadfael στο μεσαιωνικό Shrewsbury - που φέρνουν κάπως σε πλοκή στο Όνομα του Ρόδου.

Μέσα στα σοκάκια και της εκκλησίες της πάνω πόλης που είναι σχεδόν όλη πλακόστρωτη, διατηρώντας τον ιστορικότατο χαρακτήρα! Όπως πρέπει δηλαδή!

Σας αφήνω με ένα όμορφο γεφύρι από το τεράστιο πάρκο έξω από το κέντρο το οποίο ήταν ο καλύτερος επίλογος του ταξιδιού προτού αναχωρήσουμε.

Γενικές εντυπώσεις από το Shrewsbury: άριστες!

Για τους λάτρεις του Metal Slug

Κορυφαίο παιχνιδάκι τύπου run and gun το οποίο πρωτοκυκλοφόρησε το 1996 και από τότε έχει αποκτήσει φανατικούς σε όλο τον κόσμο. Έχει βγει σε διάφορες εκδόσεις για όλες σχεδόν τις γνωστές κονσόλες που κυκλοφορούν, οι παλαιότεροι θα θυμούνται και το εθιστικότατο video-game του κατοστάρικου που δημιουργούσε κάθε απόγευμα ουρές πιτσιρικάδων που περίμεναν τη σειρά τους για να παίξουν...
Η υπόθεση είναι απλή: μία ομάδα από καταδρομείς πολεμούν τα στρατεύματα ενός διεφθαρμένου στρατηγού και προσπαθούν να τον εμποδίσουν να κάνει πραξικόπημα και να επιβάλει μία νέα παγκόσμια τάξη. Μετέπειτα εκδόσεις του παιχνιδιού παρουσίασαν νέους χαρακτήρες από άλλες ομάδες καταδρομών και διαφορετικούς εχθρούς, όπως μούμιες, ζόμπι, εξωγήινους, κ.α. Tο game-play είναι επίσης πολύ εύκολο, αφού ο έλεγχος του παίκτη απαιτεί μόνο 3 κουμπιά (πυρ, άλμα, χειροβομβίδα) και χειρισμό κατεύθυνσης. Ξεκινάτε πάντοτε με ένα πιστόλι αλλά καθώς το παιχνίδι προχωρά, υπάρχει η δυνατότητα αναβάθμισης σε πιο ''ενισχυμένα'' όπλα (συνήθως όταν ελευθερώνετε αιχμάλωτους) όπως αυτόματα, φλογοβόλα, μπαζούκα, λέηζερ και δε συμμαζεύεται. Επίσης υπάρχει η δυνατότητα να οδηγήσετε τανκ, μαχητικό, υποβρύχιο και ρομπότ! Μπορείτε να συλλέξετε έξτρα μπόνους πόντων και έξτρα ζωές. Για να περάσετε πίστες υπάρχουν διάφορα στάδια που πρέπει να ολοκληρώσετε με επιτυχία και στο τέλος να νικήσετε τον αρχηγό κάθε πίστας, πράγμα που γίνεται ολο και πιο δύσκολο ενω προχωράτε. Τα γραφικά είναι προσεγμένα οσο χρειάζεται για ένα τέτοιο παιχνίδι, ενω οι ατάκες των χαρακτήρων και οι μουσικές επιλογές αποτελούν πολύ ευχάριστες προσθήκες!

Όσοι λοιπόν αγαπάτε το Metal Slug ή γενικά το αιμοβόρικο τούτο είδος παιχνιδιών, μπορείτε να δοκιμάσετε τις δυνάμεις σας! Πατήστε play, οπλίστε και καλή τύχη!

Εκκλησία και τσόντα πάνε πακέτο!!

Έχουμε ακούσει και στο παρελθόν ''πικάντικες'' ιστορίες από το χώρο της Εκκλησίας σε Ανατολή και Δύση, αλλά το παρακάτω περιστατικό ξεπερνά κάθε προσδοκία! Και μάλιστα δράστης δεν είναι ένας μοναχός-μοναχή-κληρικός-μητροπολίτης αλλά ένας κοινός αμαρτωλός. Ένας αμερικανός τυπάς λοιπόν με προφανώς τρελές κάψες, μπήκε κρυφά σε μία εκκλησία με ηλεκτρονικό εξοπλισμό για να δει... τσόντα!! Διαβάστε και φρίξτε!


Η καλή ταινία με υπόθεση και σαμπάνια, χρειάζεται και τον κατάλληλο εξοπλισμό για να την απολαύσει κανείς σε όλο της το μεγαλείο! Αυτό πρέπει να είχε στο μυαλό του ένας 55χρονος μερακλής στην Αϊόβα των ΗΠΑ, ο οποίος παρατήρησε ότι η εκκλησία πρωτοχριστιανών της πόλης Ames, είχε πολύ καλό ηλεκτρονικό εξοπλισμό για την προβολή ταινιών...

Έτσι, χθες διέρρηξε την εκκλησία και αφού βρήκε τα απαραίτητα (οθόνη, DVD player κ.α.) πέρασε τη νύχτα του στο υπόγειο, βλέποντας ταινίες πορνό! Σύμφωνα με το abcnews, όταν η αστυνομία έφτασε στην εκκλησία, μετά από τηλεφώνημα του προσωπικού, βρήκε τον άνδρα να προσπαθεί να απομακρυνθεί σέρνοντας μαζί του ένα μεταλλικό κάδο σκουπιδιών. Μέσα στον κάδο, υπήρχαν φαγητά, ρούχα, κατσαρόλες, συσκευές και μια επίπεδη οθόνη.

Σύμφωνα με την αστυνομία ο άνδρας χρησιμοποίησε τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό για να παρακολουθήσει μέσα στο ναό ταινίες πορνό, οι οποίες βρέθηκαν πάνω του. Ο 55χρονος συνελήφθη και κρατείται με εγγύηση 10.000 δολαρίων, την ώρα που το προσωπικό της εκκλησίας δηλώνει σοκαρισμένο και από τη διάρρηξη και από το είδος των ταινιών που... προβλήθηκαν μέσα στον οίκο του Θεού.

Πηγή: News 24/7

Παταγονία ώρα μηδέν!

Απλά αφιερώστε 7 λεπτά από το χρόνο σας και δείτε το Κ-Α-Τ-Α-Π-Λ-Η-Κ-Τ-Ι-Κ-Ο βιντεάκι του Alessandro Beltrame από την τελευταία αποστολή του ιταλικού ερευνητικού προγράμματος La Venta που έγινε το Φεβράρη 2010 για τους παγετώνες του Hielo Continental Sur. Μαγικές εικόνες από ένα κόσμο που σβήνει γρήγορα...

Patagonia Ice Caves Project 2010 from Alessandro Beltrame on Vimeo.

Kαι για όσους δεν γνωρίζουν, η μακρινή και μυστήρια Παταγονία είναι μία τεράστια γεωγραφική περιοχή που απλώνεται στα εδάφη της Αργεντινής και της Χιλής. Έχει μάλιστα τους μεγαλύτερους παγετώνες στο νότιο ημισφαίριο μετά την Ανταρκτική.

Συνταγές από το Στύλο: φακές σούπα

Πολλοί αδελφοί μόλις ακούνε για όσπρια λένε ''άστο καλύτερα, θα παραγγείλω κανα πιτσόνι!'' Για κάτσε ρε φίλε, ξέρεις τί υγιεινό που είναι τ' όσπριο? Θρεπτικό, γεμάτο καλά πράγματα που δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή και ειδικά οι φακές είναι τίγκα στο σίδηρο, να σε κάνουν Ποπάυ the sailorman! Θες την Όλιβ ή όχι, λοιπόν, αποφάσισε! Άσε που με τις ταπεινές μα ευεργετικότατες φακές κάνεις και αποτοξίνωση από κρεατικά και λοιπά λιπαρά που όσο να'ναι τιγκάρουν το στομάχι σου ανελέητα τουλάχιστον 5 φορές την εβδομάδα...

Λοιπόν, το δηλώνω για ακόμη μία φορά: ΔΕΝ είναι δύσκολο να ετοιμάσετε νόστιμες φακές, μπορεί να μην έχουν την ίδια γεύση με αυτές της μαμάς/γιαγιάς/θείας αλλά θα φέρουν τη σφραγίδα σας, θα τις ετοιμάσετε με φροντίδα και θα γευτείτε τη χαρά των κόπων σας - αν οι κόποι σας βγουν εύγευστοι ωσάν φαγητό από την κουζίνα του Στύλου, φωνάξτε με! Πάμε λοιπόν μαζί βημα-βημα για το αποτέλεσμα που βλέπετε στη φωτο - κλικ για λαχταριστό κοντινό!

Για τις φακές σούπα ξεκινάτε βάζοντας τις φακές (περί τα 500γρ.) μαζί με 5 κούπες νερό σε μία κατσαρόλα. Βράστε τις φακές σε δυνατή φωτιά για περίπου πέντε λεπτά και κατόπιν στραγγίξτε το νερό με ένα σουρωτήρι όπου θα κρατήσετε τις φακές. Τώρα που κάνατε το λεγόμενο ''καθαρισμό'', είστε έτοιμοι να ξεκινήσετε το κυρίως μαγείρεμα. Ζεστάνετε λίγο ελαιόλαδο στην κατσαρόλα σε μέτρια φωτιά, τσιγαρίστε ελαφρώς ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι για 2-3 λεπτά, αν δεν θα βγείτε ραντεβού το βράδυ ρίξτε και λίγο σκόρδο (1 ή 2 σκελίδες καθαρισμένες και κομμένες κομματάκια). Κατόπιν πετάτε μέσα τις φακές και ανακατεύετε καλά για να καλυφθούν όλες με το λάδι. Ρίχνετε μέσα πάστα ντομάτας ή αν δεν έχετε, δύο ώριμες ψιλοκομμένες ντομάτες, οι παραδοσιακοί θα σας πουν να βάλετε και από τα δύο αλλά εγώ δεν το θέλω τίγκα στη ντοματίλα... Προσθέστε 4 κούπες νερό, ένα φύλο δάφνης και ελαχιστότατη ζάχαρη, και τέλος αλάτι-πιπέρι κατά βούληση. Σιγοβράστε ανακατευόντας κατά διαστήματα για περίπου 50 λεπτά με μία ώρα μέχρι να ψηθούν εντελώς οι φακές. Το επιθυμητό αποτέλεσμα δεν είναι να βγουν πουρές αλλά μαλακές και καλοψημένες, οπότε ρίχνετε καμιά ματιά για να προσθέσετε νερό αν χρειάζεται - τα όσπρια γενικά τείνουν να τραβάνε νερό - και μην φοβάστε να δοκιμάσετε. Αφού όλα είναι οκ, αφαιρέστε το φύλλο δάφνης και σερβίρετε σε βαθύ πιάτο με λίγο ξύδι. Μπορείτε να συνοδέψετε ιδανικά με τουρσί, σαλάτα εποχής, τυρί φέτα, ελιές, ντοματοσαλάτα, παστά, σαρδέλα μαρινάτη ή αν δεν έχετε τίποτα από όλα αυτά, μία κονσέρβα.

Άντε με τις ευχές του Κυρίου και αν έχετε τυχόν απορίες, εδώ είμαστε!

Της έκλεισε το σπίτι! Allez les Lyonnais!

Αθλητικά σχόλια δεν κάνουμε συχνά. Το ξέρετε. Το ξέρουμε. Σήμερα θα κάνουμε μία εξαίρεση για τους ποδοσφαιρόφιλους.

Σοβαρά τώρα, ποιά Ρεάλ ρε παιδιά??! Αυτό είναι ένα από τα φαβορί που θα τα σάρωνε όλα φέτος?

Ποιά εκατομμύρια ευρω, ποιοί ''γκαλάκτικος'' και τρίχες κατσαρές? Η Λυών ''έκλεισε το σπίτι'' της πολυδιαφημισμένης Ρεάλ και την ανάγκασε από τώρα να πιάσει θέση σε καναπέ για να δει τον τελικό που θα γίνει στο Σαντιάγο Μπερναμπέου το Μάη από... την τηλεόραση!

Αμ πώς?! Έτσι φτιάχνεις ομάδα, μόνο με τα λεφτά? Ούτε στους 8 του Τσου Λου για ακόμη μία φορά... Απόσβεση με τί θα κάνετε πρόεδρε? Με το ισπανικό πρωτάθλημα που μάλλον θα σας το πάρει πάλι η Μπάρτσα? Δάσκαλε, this is for you ;-)

Κρίμα το νιόφερτο πιτσιρίκο που παίζει αμέριμνα στο χορτάρι...










Αν και πολλοί θα πείτε ότι...

ΔΕΝ ΤΟΝ ΧΑΛΑΣΕ!!!

Edelweiss Hefetrüb Weissbier: Το λουλούδι των Άλπεων

Η Edelweiss weiss μας έρχεται από το μικρό χωριό Kaltenhausen στο μέσο της οροσειράς των Άλπεων, όχι μακριά από τη διάσημη γενέτειρα του Μοζαρτ, Salzburg. Στο χωριό αυτό λοιπόν, ο δήμαρχος και ένας δικαστής ίδρυσαν το δεύτερο μισό του 15ου αιώνα (1475) τη ζυθοποιεία Kalte Bräuhaus. Μετά το θάνατο του δικαστή, η ζυθοποιεία περιήλθε στην κυριότητα του αρχιεπισκόπου του Salzburg για τρεις αιώνες προτού αγοραστεί από τη Deutsche Bank το 1898. Το 1921 η ζυθοποιεία που πλέον έχει μετονομαστεί σε Hofbräu Kaltenhausen θα προσχωρήσει στην ένωση που είναι σήμερα γνωστή ως BRAU UNION ÖSTERREICH AG.

Συνεχίζοντας λοιπόν μία παράδοση αιώνων, η εταιρεία παραμένει από τις γνωστότερες στην αγορά της Αυστρίας και με όνομα στις weiss που επιτρέπει την εξαγωγή σε πολλές ευρωπαικές χώρες (και στο Νησί). Η Hofbräu Kaltenhausen διατηρεί επίσης τον τίτλο της παλαιότερης ζυθοποιείας στο Salzburg, καθώς και της πρώτης που παρήγαγε weissbier στην Αυστρία. Καθώς η συγκεκριμένη παράδοση πάει πίσω 350 χρόνια, την κάνει παλαιότερη στο χώρο από την πλειοψηφία των βαυαρέζικων ζυθοποιείων weiss! Περισσότερα μπορείτε να δείτε εδώ.

Η συγκεκριμένη σταρόμπυρα πρωτοκυκλοφόρησε το 1986 και όπως μπορείτε να διαπιστώσετε στην παραπάνω φωτο, το μπουκάλι της στολίζει μία όμορφη, απέριττη ετικέτα.

Το όνομά της Edelweiss προέρχεται από το ομώνυμο μικρό λευκολούλουδο που φυτρώνει μόνο στις Άλπεις και συμβολίζει την αγνότητα καθώς και την επιθυμία να το αποκτήσεις – όπως ακριβώς νιώθεις για την καλή μπύρα ένα πράμα... Υπήρχε στην Αυστρία και η παράδοση τα αγόρια να κόβουν τα edelweiss και να τα προσφέρουν στην αγαπημένη τους, εγχείρημα κοπιαστικό και αρκετά επικίνδυνο καθώς τα λουλούδια τούτα φυτρώνουν στα πιο απίθανα μέρη. Έτσι πιστοποιούσαν τα αισθήματά τους. Από τότε ωστόσο τα χρόνια πέρασαν και αφού τα edelweiss λιγόστεψαν επικίνδυνα, το κόψιμό τους απαγορεύτηκε δια νόμου. Πλέον λοιπόν η αστική παράδοση στην Αυστρία λέει ότι αν κάποιος θέλει να προσφέρει το σπάνιο λουλούδι, μπορεί αντ’ αυτού να αγοράσει ένα γεμάτο ποτήρι Edelweiss weiss στην κοπέλα του!

Τα συστατικά αυτής της πολύ συμπαθούς σταρένιας είναι ειδικές καλλιέργειες μαγιάς, λυκίσκος, βύνη κριθαριού και σιταριού και το φημισμένο κρυστάλλινο νερό των Άλπεων που υποθέτω αποτελεί το κρυφό συαστατικό!

Το χρώμα της είναι τυπικό της κατηγορίας της, θολό κίτρινο ανοιχτό χωρίς αποκλίσεις. Συνοδεύεται από ένα πολύ καλό λευκό αφρό που διαρκεί μέχρι το τέλος και δημιουργεί ένα δελεαστικό θέαμα στο ποτήρι μας. Το πλούσιο φρουτένιο άρωμά της είναι έντονο από τη στιγμή που ανοίγουμε το μπουκάλι και δεν ξεφεύγει από τα κλασικά στοιχεία μαγιάς, μπανάνας και εσπεριδοειδών. Μία φρεσκάδα καθώς πλησιάζουμε στο στόμιο του ποτηριού μας υπόσχεται μία ανάλογη γευστική εμπειρία... Πραγματικά, η μαγιά και τα φρούτα είναι κυρίαρχα στη γεύση της. Κι εδώ λεμόνι και λίγη βανίλια (ίσως και μέλι?), σε μία πολύ καλή ισορροπία! Σταδιακά αναπτύσσεται μία αίσθηση αρκετής μαγιάς στο στόμα και το αλκοόλ του 5.5% ανα φιάλη σχεδόν εξαφανίζεται. Η μπύρα μας έχει μέτριο σώμα με υψηλή ενθράκωση και είναι σαφώς ευκολόπιοτη. Τελείωμα μακράς διαρκείας και σχετικά ξηρό.

Συμπερασματικά, η δεσποινίς Edelweiss μου έκανε πολύ καλή εντύπωση! Δεν πρόκειται για κάτι καινούργιο μεν στην κατηγορία της, αλλά έχουμε να κάνουμε με μία αξιόλογη weiss η οποία μπορεί να σταθεί μόνη της χωρίς φαγητό αν θέλετε κάτι γρήγορο και ξεδιψαστικό. Ελαφριά, χωρίς ιδιαίτερα έντονη γεύση και συνδυάζοντας όλα εκείνα τα τυπικά χαρακτηριστικά που κάνουν αυτό το είδος μπύρας τόσο δημοφιλές, θα μπορούσα να τη χαρακτηρίσω ως μία έντιμη weiss. Πολύ θα ήθελα να τη δοκιμάσω από βαρέλι! Ίσως κάποτε στην Αυστρία...

Βαθμός: 7/10

H Σιωπή Των Αυγών 0

Ένα διαμάντι της εγχώριας κινηματογραφικής παραγωγής γεννιέται...


Η καλτ εταιρεία [sic] Το Αυγό Προντάκσιονς, μετά το πρώτο δείγμα δουλειάς της με τίτλο Η σιωπή των Αυγών που βγήκε το 2006, ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει μέσα στο 2010 τη συνέχεια του έπους που θα ονομάζεται H Σιωπή Των Αυγών 0!

ΕΤΟΣ 2.648: Οι Μηχανές επαναστατούν ενάντια στους Ανθρώπους και αρχίζει η ξέφρενη διαδικασία της εξόντωσής τους. Οι εναπομείναντες οργανώνουν την Αντίσταση κατά των Μηχανών και αναζητούν απεγνωσμένα τρόπους επιβίωσης. Καθώς τα περιθώρια στενεύουν, ανακαλύπουν την ύπαρξη του Σωτήρα τους, του Εκλεκτού Κοτόπουλου. Όμως υπάρχει ένα πρόβλημα: το Εκλεκτό βρίσκεται στο Παρελθόν και οι Μηχανές έχουν ήδη λάβει μέτρα για την εξόντωσή του. Οι Άνθρωποι συγκρούονται με αδιέξοδα και πρέπει να δράσουν άμεσα. Η Προφήτης έχει τη λύση, όμως ποιος θα τολμήσει να εισχωρήσει στον πυρήνα των Μηχανών, για να κλέψει τις απαντήσεις;
Η συνέχεια της υπερπαραγωγής Η σιωπή των Αυγών εξηγεί πώς ξεκίνησαν όλα. Πώς οι Μηχανές ανέλαβαν τον έλεγχο και επαναστάτησαν εναντίον της Ανθρωπότητας. Η ταινία διαδραματίζεται εξ'ολοκλήρου στο μακρινό μέλλον, όπου οι Άνθρωποι συγκρούονται με τις Μηχανές σε μια μάχη επιβίωσης, όπου ο πιο δυνατός και πιο έξυπνος θα επικρατήσει.

Είναι εμφανείς οι Matrix επιρροές στο σενάριο και το επικροτούμε. Το όνομα Εκλεκτό Κοτόπουλο επίσης είναι πολύ πετυχημένο, προσθέτοντας μία γαστριμαργική νότα, και αν κρίνουμε από τα βιντεάκια το καστ είναι πολλά υποσχόμενο :-)

Δείτε το πρώτο επίσημο τρέιλερ

Λατρεύουμε τη γιαγιά!!

Και εδώ ένα δείγμα από τα πρώτα λεπτά της ταινίας με πραγματικά καταιγιστική δράση!

Μικρή απορία: Εφόσον δεν μιλάμε για όπλα λέηζερ, αυτές οι ρημάδες οι σφαίρες δεν τελειώνουν ποτέ? Αλλάξτε γεμιστήρες!

Για περισσότερες πληροφορίες και επικοινωνία με την παραγωγή κλικάρετε εδώ

Κάθε επιτυχία στα παιδιά και το αξιέπαινο έργο τους ευχόμαστε, αναμένουμε την ταινία με ενδιαφέρον!