Τα hobbits και η μπύρα τους

Τα χόμπιτ (για όσους δεν γνωρίζουν αναφερόμαστε στα μικρά τριχοπόδαρα πλασματάκια του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών) έχουν μία ιδιαίτερη σχέση με το φαγητό και το ποτό, και μάλιστα με τη μπύρα!


Στα βιβλία του Τόλκιν υπάρχουν πολυάριθμες αναφορές στο ζύθο που έπιναν οι μικρόσωμοι τούτοι χαρακτήρες, τον οποίο προόριζαν για καθημερινή χρήση και όχι μόνο για ειδικές περιστάσεις. Από τα συμφραζόμενα μάλιστα, μπορούμε να υποθέσουμε ότι τα χόμπιτ έφτιαχναν τη δικιά τους μπύρα την οποία μετά αποθήκευαν σε βαρέλια στο κελάρι τους για προσωπική χρήση - όπως τα βαρέλια μπύρας του Μπίλμπο που άδειασαν οι νάνοι στο Χόμπιτ (1937). Καθώς όμως η μπύρα τους είναι πολύ αγαπητή σερβιρόταν φυσικά σε μπυραρίες και άλλα μέρη, όπως την pub Green Dragon και το πανδοχείο Prancing Pony. Στο τελευταίο βρίσκουμε και την κορυφαία κατά πολλά χομπιτ ale, την Barliman’s Best, με γεμάτη, δυνατή γεύση και υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ.

Υπάρχει δε μία ξεχωριστή σκηνή στην κινηματογραφική μεταφορά του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών όπου χόμπιτ πίνουν και χορεύουν πάνω στα τραπέζια, τραγουδώντας για τη ξακουστή μπύρα του Green Dragon:



Oh, you can search far and wide
You can drink the whole town dry
But you'll never find a beer so brown
As the one we drink in our hometown

You can keep your fancy ales
You can drink 'em by the flagon
But the only brew for the brave and true
Comes from the Green Dragon!

Ακόμη ένα χομπιτοτράγουδο που αναφέρεται στη μπύρα είναι το παρακάτω:



[chorus] Hey, ho, to the bottle I go,
To heal my heart and drown my woe!
Rain may fall and wind may blow,
But there still beeeeee many miles to go!

Sweet is the sound of the pouring rain,
And stream that falls from hill to plain!
Better than rain or rippling brook,
Is a mug of beer inside this Took!

Strange and dark is the world outside,
But in the pub we`ve naught to hide!
With lots of ale, and barley wine,
This evenin` is surpassin` fine!

Harvest`s in and cold without,
An` hobbits strong are hobbits stout!
Naught to fear, and naught to think,
For hobbits nowwww have ale to drink!

(chorus)

The Shire lays right down to sleep,
In slumber long and slumber deep!
Hushed be hobbit lass and lad,
With faces plump and faces glad!

A land of peace and a hobbit hole
And in a pouch a pipeweed roll!
Never falter, never fear,
For the Shire will always be here!

Και μια και αναφερθήκαμε στην ταινία, ορίστε και ένας διαγωνισμός (πρόκειται για σκηνή που κόπηκε στο μοντάζ) του δυνατότερου πότη μπύρας ανάμεσα σε νάνο και ξωτικό.

Love me or hate me, baby!

Δεύτερο τρόπαιο για τον Πορτογάλο που ''αγαπάμε να μισούμε'' χτες το βράδυ, και μάλιστα με χαρακτηριστική ευκολία! H Ίντερ του Μουρίνιο έγινε και πάλι (3η φορά στην ιστορία της) πρωταθλήτρια Ευρώπης νικώντας 2-0 τη Μπάγερν... και κέρασε όλο το Μόναχο τη weiss της παρηγοριάς!

Αναλύσεις επι αναλύσεων, μακροσκελή άρθρα και τεράστια πρωτοσέλιδα σε όλο τον έντυπο και ηλεκτρονικό αθλητικό τύπο είναι σήμερα αφιερωμένα στο νέο κατόρθωμα του επιτυχημένου τα μάλα τεχνικού. Ανεξαρτήτως αν συμπαθείτε τη φιλοσοφία ποδοσφαίρου του Πορτογάλου ή αν αντιπαθείτε τη μούρη και τις αλαζονικές του δηλώσεις, οφείλετε να του αναγνωρίσετε δύο βασικά πράγματα:

1. Εκτός από τα πρωταθλήματα και του λοιπούς τίτλους που έχει κατακτήσει, έχει στη συλλογή του 2 Πρωταθλητριών, ένα με την ομάδα-έκπληξη της Πορτο και ένα δεύτερο με την ηττοπαθή Ίντερ που είχε να κατακτήσει τον τίτλο από το 1965! Κανένα δλδ με κάποια από τις παραδοσιακές υπερδυνάμεις του ευρωπαικού ποδοσφαίρου, γεγονός που κάνει τα κατορθώματά του ακόμη πιο σημαντικά! Και έπεται συνέχεια...

2. Βρίσκεται πάντοτε στο επίκεντρο της διασημότητας, δίνοντας ένα ξεχωριστό ρόλο στην ιδιότητά του ως προπονητής! Το ξέρει, το λατρεύει και το απολαμβάνει! Είναι ίσως ο μοναδικός τεχνικός που τυγχάνει της ίδιας (αν όχι μεγαλύτερης) προσοχής με τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές στον κόσμο, χωρίς καν να έχει αγωνιστεί επαγγελματικά ούτε μία φορά! Ένας θεωρητικός του αθλήματος που θριαμβεύει...

Τον αγαπάτε ή τον μισείτε? Θέλετε να τον δοξάσετε ή περιμένετε πως κ πως να τον δείτε να αποχωρεί από το γήπεδο με σκυμμένο το κεφάλι? Όποια επιλογή και να προτιμήσετε, ο Μουρίνιο έχει ηδη πετύχει το στόχο του! Και αδιαφορεί παγερά ό,τι και να πείτε ;o)

Ο επίκαιρος Σουρής

Ο Γεώργιος Σουρής (1853-1919), ο μεγαλύτερος σατιρικός ποιητής της νεότερης Ελλάδας, έγραψε πρίν κανα αιώνα ένα ποίημα που είναι επίκαιρο ακόμη και στις μέρες μας, αφού περιγράφει στην εντέλεια την ευτέλεια και κατάπτωση της πολιτικής ζωής στη χώρα μας! Είναι βέβαιο πως εαν ζούσε σήμερα, η πένα του θα μας χάριζε αμέτρητα ''ανέκδοτα'' όπως το παρακάτω αφού δυστυχώς οι πολιτικοί μας συνεχίζουν να μας προμηθεύουν με άφθονο υλικό χαχάνου και λαικισμού...

Κερατολογία

Απ΄ τότε που ο Καλλιγάς επιάσθη με τα γίδια,

εξευγενίσθη στη Βουλή κι η φρασεολογία·

των κατσικιών τα κέρατα γινήκανε παιχνίδια,

και πήρε τον κατήφορο η κερατολογία.

Κι ακούς σπουδαίους ρήτορας στου λόγου των τη φούρια

να λεν και για τα κέρατα καμπόσα καλαμπούρια.

Τι πρόοδος αληθινή να βλέπεις εις το βήμα

ανθρώπους που εγήρασαν να κυβερνούν τον τόπο,

της ευγενούς σεμνότητος να λησμονούν το σχήμα,

και με τον πιο τραμπούκικο να ρητορεύουν τρόπο.

Καμμιά βουλή, μα το θεό, δεν έχει τέτοια χάρη,

οι ρήτορές της να μιλούν σαν μάγκες στο παζάρι.

Αφού του έθνους οι σοφοί και ευγενείς πατέρες

όλα τα λόγια ξόδεψαν του δρόμου τα χυδαία,

κάτι καινούριο γύρευαν στις ύστερες ημέρες,

κι ήτον ανάγκη να βρεθεί και μία ύβρις νέα.

Βαρέθηκαν να βρίζονται αισχροί και μασκαράδες,

έπρεπε τώρα να βρισθούν και λίγο κερατάδες.

Μέσα στα τόσα στέφανα της κλεφτουριάς εκείνης,

μέσα σε τόσα τρόπαια, θριάμβων πυραμίδας,

δεν λείπει άλλο προς τιμήν της νέας Ρωμηοσύνης,

παρά στεφάνι της βουλής με κέρατα της γίδας.

Να παύσουν πια οι ρήτορες με χέρια να κτυπιούνται,

και σαν θυμώνουν κάποτε μ΄ αυτά να κουτουλιούνται.

Καλύτερα με κέρατα απάνω στο κεφάλι,

παρά να κατακλέβουνε του έθνους τα Ταμεία·

αυτό τουλάχιστον, θαρρώ, το κράτος δεν προσβάλλει,

και ούτε μες στις τσέπες μας δεν φέρνει τρικυμία.

Και έπειτα το κέρατο για το συρμό αξίζει,

κι απ΄ όλα τα παράσημα βαρύτερα ζυγίζει.

Ας βασιλεύει στη βουλή το έγκλημα κι η φρίκη,

ό,τι χυδαίον ας μασούν των βουλευτών οι γλώσσες,

ας μην ακούμε τίποτα παρά κερατιλίκι,

βρισιές, γρονθοκοπήματα και μπαστουνιές καμπόσες.

Του Ρολογιού κρασοπουλιό και η Βουλή ας γίνει,

κανένα βήμα ιερό στο έθνος να μη μείνει.

Και για να μην παρεξηγιόμαστε, δεν φταίνε μόνο οι πολιτικοί μας. Αν και δεν είμαι απόλυτα σύμφωνος, υπάρχει και η θέση που λέει ότι τον κάθε λαό τον κυβερνούν αυτοί που του αξίζουν... Κάπως έτσι είναι το πράμα και με τον Έλληνα, διαβάστε μία ακόμα αθάνατη περιγραφή από το Σουρή

Ο Ρωμηός

Στὸν καφενὲ ἀπ᾿ ἔξω σὰν μπέης ξαπλωμένος,
τοῦ ἥλιου τὶς ἀκτῖνες ἀχόρταγα ρουφῶ,
καὶ στῶν ἐφημερίδων τὰ νέα βυθισμένος,
κανέναν δὲν κοιτάζω, κανέναν δὲν ψηφῶ.

Σὲ μία καρέκλα τὅνα ποδάρι μου τεντώνω,
τὸ ἄλλο σὲ μίαν ἄλλη, κι ὀλίγο παρεκεῖ
ἀφήνω τὸ καπέλο, καὶ ἀρχινῶ μὲ τόνο
τοὺς ὑπουργοὺς νὰ βρίζω καὶ τὴν πολιτική.

Ψυχή μου! τί λιακάδα! τί οὐρανὸς ! τί φύσις !
ἀχνίζει ἐμπροστά μου ὁ καϊμακλῆς καφές,
κι ἐγὼ κατεμπνευσμένος γιὰ ὅλα φέρνω κρίσεις,
καὶ μόνος μου τὶς βρίσκω μεγάλες καὶ σοφές.

Βρίζω Ἐγγλέζους, Ρώσους, καὶ ὅποιους ἄλλους θέλω,
καὶ στρίβω τὸ μουστάκι μ᾿ ἀγέρωχο πολύ,
καὶ μέσα στὸ θυμό μου κατὰ διαόλου στέλλω
τὸν ἴδιον ἑαυτό μου, καὶ γίνομαι σκυλί.

Φέρνω τὸν νοῦν στὸν Διάκο καὶ εἰς τὸν Καραΐσκο,
κατενθουσιασμένος τὰ γένια μου μαδῶ,
τὸν Ἕλληνα εἰς ὅλα ἀνώτερο τὸν βρίσκω,
κι ἀπάνω στὴν καρέκλα χαρούμενος πηδῶ.

Τὴν φίλη μας Εὐρώπη μὲ πέντε φασκελώνω,
ἀπάνω στὸ τραπέζι τὸν γρόθο μου κτυπῶ...
Ἐχύθη ὁ καφές μου, τὰ ροῦχα μου λερώνω,
κι ὅσες βλαστήμιες ξέρω ἀρχίζω νὰ τὶς πῶ.

Στὸν καφετζῆ ξεσπάω... φωτιὰ κι ἐκεῖνος παίρνει.
Ἀμέσως ἄνω κάτω τοῦ κάνω τὸν μπουφέ,
τὸν βρίζω καὶ μὲ βρίζει, τὸν δέρνω καὶ μὲ δέρνει,
καὶ τέλος... δὲν πληρώνω δεκάρα τὸν καφέ.

All's well at the midnight hour, you're ready to fly, Don't think about the darkness, or the rumbling in the sky...

Έφυγε από τη ζωή τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής ο Ronnie James Dio...

Ένας ''μεγάλος'' μας αποχαιρέτησε νωρίς, σε ηλικία μόλις 67 ετών, νικημένος από τον καρκίνο αλλά νικητής στη μάχη με τη λήθη... Μία χαρισματική φωνή που μύησε πολλούς στο χώρο της ''εκκλησιαστικής'' μουσικής, και έκανε άλλους τόσους να αποκυρήξουν το ''αμαρτωλό'' μουσικό παρελθόν τους. Με σπουδαία προσφορά σε δύο τεράστια συγκροτήματα (Rainbow, Black Sabbath) και πολυετή σόλο καριέρα, οι ερμηνείες και οι στίχοι του ''μεγάλου κοντού'' Ronnie James Dio (το πραγματικό όνομα του οποίου είναι Ronald James Padavona) έχουν αφήσει για πάντα το δικό τους στίγμα και έχουν αποτελέσει πηγές έμπνευσης για αμέτρητους μουσικούς. Σίγουρα από τους καλύτερους ερμηνευτές επί σκηνής και με μία από τις χαρακτηριστικότερες φωνές στο χώρο, να θεωρείτε τυχερούς τους εαυτούς σας αν καταφέρατε να τον δείτε ζωντανά... Είναι επίσης γνωστός για τη σχέση του με το παρεξηγημένο ''σύμβολο του Διαβόλου'' το οποίο πλέον χρησιμοποιούν σωρηδόν άπαντες σε συναυλίες, και για το φιλανθρωπικό project Hear 'n Aid.

RIP Master of the Moon...

Η ιερή κοκαίνη

Και μετά λένε γιατί βγαίνει το όνομα στους υπηρέτες του Κυρίου... Εμ, όταν συναδέλφισσες εξ Ιταλίας δεν παίρνουν χαμπάρι τί γίνεται κάτω από τη μύτη τους (για να μην γίνουμε κακοί και υποθέσουμε ότι εμπλέκεται και κάποια ηγουμένη), ορίστε τί βγαίνει στη φόρα!

Η αστυνομία της Ιταλίας εξάρθρωσε σπείρα που διακινούσε κοκαΐνη μέσω ενός γυναικείου καθολικού μοναστηριού στο Μιλάνο. Τώρα αν είναι Ουρσουλίνες, Σαλεσιανές αδερφές ή κάτι άλλο, θα σας γελάσω!

Όπως έγινε γνωστό, ο νοτιοαμερικάνος (πόσο πιο cliché μπορεί να γίνει η φάση?!) φύλακας της μονής οργάνωνε θρησκευτικές περιηγήσεις στο μοναστήρι και οι διακινητές, προσποιούμενοι τους προσκυνητές, έκρυβαν την κοκαΐνη στα ευαγγέλια που έφεραν μαζί τους ή σε άλλα θρησκευτικά βιβλία! Μπόνους πρωτοτυπίας θα μου πείτε, και θα' χετε δίκαιο! Στη συνέχεια τα ναρκωτικά μεταφέρονταν στην πόλη Πιατσένζα και εκεί σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους επεξεργάζονταν και αποστέλονταν σε διάφορες πόλεις της Ιταλίας.

Οι Ιταλικές αρχές συνέλαβαν 33 υπόπτους σε περιοχές γύρω από την Πιατσέντζα που συνδέονται με το περιστατικό. Από τους συλληφθέντες οι δύο είναι μέλη της Ντρανγκέτα, της μαφίας που δρα στη Καλαβρία. Μετά από ενδελεχή έρευνα κατασχέθηκαν τουλάχιστον 30 κιλά κοκαΐνης. Οι μοναχές πάλι, όπως μεταδίδει το ιταλικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Ansa, δεν γνώριζαν τίποτα για όσα συνέβαιναν τόσο καιρό, ενώ απέφυγαν να προβούν σε οποιεσδήποτε δηλώσεις... Χμμμμμ...


Πηγή: News 24/7

Αναδουλειές...

Καθώς αναμένεται με τα νέα οικονομικά μέτρα να υπάρξει μεγαλύτερη καθίζηση στην αγορά (ναι, πάει και πιο κάτω), θέλουμε να σας προετοιμάσουμε. Γνωρίζατε πώς απαντούν διάφοροι επαγγελµατίες σε περίοδο αναδουλειάς, στην ερώτηση "πώς πάει η δουλειά?"

Φούρναρης: ψίχουλα

Μανάβης: κολοκύθια

Αγρότης: ζήσε Μάη µου να φας τριφύλλι

Ανθοπώλης: µαρασµός

Υφασµατέµπορος: πανί µε πανί

Ψαράς: ούτε λέπι

Φαρµακοποιός: µε το σταγονόµετρο

Ηλεκτρολόγος: δεν βλέπω φως

Χρηµατιστής: δεκάρα τσακιστή

Υδραυλικός: µούφα η δουλειά

Mηχανικός αυτοκινήτων: στο ρελαντί

Εµπορος χαλιών: Χάλια

Κοµµωτής: τρίχες

Ψιλικατζής: ψιλοπράγµατα

Νεκροθάφτης: νέκρα

Tυπογράφος: ούτε φύλλο

Βοθρατζής: σκατά

Ναυτικός: πιάσαµε πάτο

Στρατιωτικός: βήµα σηµειωτόν

Τσατσά: πούτσες


Να σας προτείνουμε επίσης την επίσημη μουσική συλλογή των ημερών, εχαριστούμε τον Σταύρακλα που μας τα έστειλε!

Φαγητό πέρα από τα ανθρώπινα όρια - megapost

Σας δώσαμε μία υπόσχεση πρίν από λίγες μέρες και σήμερα την κάνουμε πραγματικότητα. Σας προειδοποιούμε εξαρχής ότι για να συνεχίσετε να διαβάζετε πρέπει:

- να είστε φαγωμένοι (επειδή δεν φέρουμε ευθύνη για ενδεχόμενη πείνα που θα σας κυριέψει και δεν θα μπορεί να ικανοποιηθεί από ΚΑΝΕΝΑ ελληνικό ντελιβεράδικο
- να είστε ανοιχτόμυαλοι και γενναιόδωροι με την ποσότητα του φαγητού που βάζετε στο τραπέζι σας (ασχέτως αν μπορείτε να την καταναλώσετε ή όχι)
- να μην μισείτε τις λεγομένες ''αμερικανιές'' του βρώμικου φαγητού και γενικότερα το στοιχείο του ανθυγιεινού στην κουζίνα (υπάρχουν άπλετες ευκαιρίες για δίαιτα)

Αφού λοιπόν σας προειδοποιήσαμε, σας παρουσιάζουμε την αέναη μάχη ''Ανθρώπου-Φαγητού'' μέσα από 10 ειδικά γεύματα για ειδικές αντοχές που προσφέρουν αμερικάνικα εστιατόρια! Θέλετε και βραβείο? Αν τελειώσετε το πιάτο σας, ό,τι φάγατε είναι δωρεάν!


1. Denny’s Beer Barrel Pub, Pennsylvania

Δύο άνθρωποι εναντίον ενός μπέργκερ! Αν έχετε 3 ώρες για σκότωμα, δοκιμάστε να φάτε με ένα φίλο σας το Beer Barrel Belly Buster που φτιάχτηκε από ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ μπιφτέκι, 25 φέτες τυρί, τρείς ντομάτες, 2 κρεμμύδια, μισό μαρούλι, μαγιονέζα, κέτσαπ και μουστάρδα. Τελειώστε το μέσα στο τρίωρο και δεν χρειάζετε να πληρώσετε σεντ! Διαφορετικά, θα σας κοστίσει $49.95!

2. Jack 'n Grill, Colorado

Ένα υπερμεγέθες burrito 3.2 κιλών (!) που μοιάζει περισσότερο με φαγητό κατσαρόλας παρά με το κλασικό μεξικάνικο σνακ! Αυτή η πρόκληση απευθύνεται αποκλειστικά σε γυναίκες - όποια καταφέρει να αδειάσει το πιάτο, κερδίζει δωρεάν φαγητό στο εν λόγω εστιατόριο για όλη της τη ζωή! Μόνο 3 το έχουν καταφέρει μέχρι τώρα... και οι φήμες λένε ότι δεν έχουν ξαναπατήσει πόδι στο μαγαζί :)))


3. Papa Bob’s Bar-B-Que, Kansas

Ελάτε να γνωρίσετε ένα ''κτηνώδες'' σάντουιτς με κομμάτια χοιρινού, καπνιστό λουκάνικο, καπνιστό χαμ, φιλέτο γαλοπούλας και σάλτσα μπάρμπεκιου, το Ultimate Destroyer, το οποίο σερβίρεται με τηγανητές πατάτες και έξτρα σάλτσα bbq! Μπορείτε να το καταφέρετε μόνος σας - χωρίς όριο χρόνου? Αν ναι, όχι μόνο θα έχετε την ικανοποιήση του στομάχου σας αλλά θα σας επιστραφούν και τα $45 της συμμετοχής σας!

4. Beau Jo’s Pizza, Colorado

Σας αρέσει η πίτσα? Έχετε κολλητό που να του αρέσει εξίσου? Αν κάποτε βρεθείτε στου Κολοράντο τα μέρη, δοκιμάστε την Μεγάλη Σικελική πίτσα με χάμπουργκερ, λουκάνικο και έξτρα παχιά ζύμη 40 εκατοστών! Αν τα καταφέρετε μαζί με τον κολλητό μέσα σε μία ώρα (χωρίς να ξερ@σετε), δεν πληρώνετε τίποτα ενω παίρνετε δώρο 2 t-shirts και βραβείο $100! Ποιός από τους δυο σας θα θελήσει να ξαναφάει πίτσα μετά από αυτή τη δοκιμασία, είναι μία άλλη ιστορία...

5. Big Pie in the Sky, Georgia

Ακόμη μία πιτσο-δοκιμασία, αυτή τη φορά από τη Τζόρτζια. Τελειώστε την ''Πίτσα του Σαρκοφάγου'' (απλά διαβάστε τί πράμα έχει πάνω: Pepperoni, Ground Beef, Italian Sausage, Ham και Bacon) μέσα σε μία ώρα με έναν ακόμη πιτσόφιλο και κερδίστε $200 και το όνομά σας τη λίστα των νικητών του μαγαζιού! Μοναδικοί κανόνες να μην απομακρυνθείτε από το τραπέζι αφού ξεκινήσετε τη δοκιμασία και φυσικά να αποφύγετε τον έμετο...

6. Gus and Paul’s, Massachusetts

Για τους λάτρεις των σάντουιτς και όχι μόνο! Μπορείτε να φάτε το μεγαλύτερο σάντουιτς με corned beef στον κόσμο??? Εκτός από 1.3 κιλά κονσερβοποιημένου κρέατος, το σαντουιτσόνι περιέχει ελβετικό τυρί, ντομάτες, μαρούλι, μουστάρδα, πίκλες, σαλάτα coleslaw και μπόλικες τηγανιτές πατάτες! Εφόσον κατορθώσετε να ολοκληρώσετε τον άθλο σε λιγότερο από μία ώρα ΧΩΡΙΣ ΒΟΗΘΕΙΑ, δεν θα πληρώσετε την ακριβή τιμή του - και θα τεστάρετε τα όριά σας!

7. West End Tavern, Colorado

Πολλές φορές εύχεστε να είχατε ατελείωτα αποθέματα από λαχταριστές φτερούγες κοτόπουλου?! Πηγαίνετε μία βόλτα να δείτε το μακρινό Κολοράντο και παράλληλα να εκπληρώσετε την ευχή σας! Στο συγκεκριμένο εστιατόριο μπορείτε να εκδηλώσετε την αγάπη σας στα chicken wings: τελειώστε όλα τα 50 τεμάχια σε 30 λεπτά και θα έχετε φάει δωρεάν! Επίσης θα πάρετε δώρο ένα μπλουζάκι και κουπόνι για 12 δωρεάν φτερούγες για την επόμενη επίσκεψή σας!

8. Fat Sandwich Company, Illinois

Δοκιμάστε να φάτε το φισκαρισμένο Big, Fat and Ugly σε χρόνο μικρότερο των 15 λεπτών για να μην πληρώσετε τίποτα! Το ''Μεγάλο, Παχύ και Άσχημο'' σάντουιτς περιέχει (διαβάστε χωρίς ανάσα) 4 cheeseburgers, διπλό φιλέτο χοιρινού και κοτόπουλου, γύρο, κοτόπουλο σχάρας, λουκάνικο, μπέικον, μοτσαρέλα, κοτομπουκιές 2 ειδών, τηγανητά μανιτάρια, καυτερές πιπεριές jalapeno, κομματάκια πίτσας, δαχτυλίδια κρεμμυδιού, μίνι πιροσκί (!), πατάτες, αμερικάνικο τυρί, μαγιονέζα και κέτσαπ! Ένα βήμα πιο κοντά στο έμφραγμα...

9. Lucille’s Café, Louisiana

Πάμε στης Λουσίλ για ένα μπέργκερ? Δεν μιλάμε για τα συνηθισμένα μπεργκερ που ξέρετε αλλά για το Bull Burger. Αποτελείται από δύο μπιφτεκάρες βοδινού, 4 φέτες τυρί, 4 φέτες μπέικον, μαρούλι, ντομάτες, κρεμμύδι, τουρσί, μουστάρδα, μαγιονέζα και τηγανητές πατάτες! Μπορείτε να το καταφέρετε σε ένα μισάωρο? Αν ναι, είναι εντελώς δωρεάν! Θα πάρετε ακόμη ένα t-shirt δώρο και η Λουσίλ θα βάλει τη φώτο της μούρης σας στον πίνακα του Ταύρου με τις υπόλοιπες επιτυχημένες προσπάθειες!

10. The Big Texan Steak Ranch, Texas

Πολλοί έχουν δοκιμάσει να φάνε το στέικ Texas King και πολλοί έχουν αποτύχει... Ένα επικίνδυνο εγχείρημα μόνο για τον υπέρτατο πεινάλα της παρέας... Ένα ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ ΜΕΓΑΛΟ (1.8 κιλά) αμερικάνικο μπριζολοειδές από κρέας αγελάδας που σερβίρεται με πατάτες, σαλάτα, φασόλια και κοκτέιλ γαρίδας! Οι υπέρμαχοι των δικαιωμάτων των ζώων στο Τέξας (βάλτε και τους χορτοφάγους μέσα) ωρύονται εξαιτίας του εδώ και 50 χρόνια που ισχύει η ''προσφορά''... Έτσι και καταφέρετε να αδειάσετε το πιάτο σας έχετε κερδίσει το δωρεάν φαγητό σας - και μία υπέρτατη εμπειρία! Διαφορετικά, θα πρέπει να ξηλωθείτε αρκετά επειδή το ''κοψίδι'' τούτο κοστίζει $72!

Πέστα ρε Milli!

Αφού περάσαμε ένα τρελαμένο σου/κου (φιλοξενήσαμε φιλαράκι ιρλανδόμουτρο, ήπιαμε κάτι kegs μπύρας, φάγαμε φακές μα και βρώμικο, χορέψαμε στη ντισκομπάλα - ναι, δεν κάνω πλάκα - με ζήλο, είδαμε γαλλική ταινία του '60, ξεποδαριαστήκαμε να γυρνάμε στους δρόμους, ψιλο-τσακωθήκαμε για την ενοποίηση της Ευρώπης, λιαστήκαμε ωσάν κουρούνες σε κάτι πάρκα), είπαμε σήμερα να επιστρέψουμε στην καθημερινότητα που απαιτεί η Δευτέρα κάθε νέας εβδομάδας... αλλά εις μάτην!

Η δουλειά της ιεραποστολής λοιπόν προχωρά με δυσκολία, αλλά έχει ο Κύριος... Άλλωστε λίγη κρεπάλη δεν έκανε ποτέ (πολύ) κακό... Ξέρετε τί λένε, μετά επιστρέφεις στη δουλειά ανανεωμένος και τα τοιαύτα. Δεν έχουν και άδικο αυτοί που το λένε, εμάς όμως εξακολουθούν να μας τρώνε μικρες-μικρες τύψεις... οι οποίες θα εξαφανιστούν πάραυτα μόλις ξαναβρούμε τους ρυθμούς μας!

Και επειδή το μπλογκάρισμα δεν βοηθά και πολύ στο να ξαναβρούμε τους χαμένους ρυθμούς, σας αφήνουμε για την ώρα με ένα λικνάκι, ένα τραγούδι και μία φωτο-υπόσχεση.

α. λινκάκι: http://free-wifi.gr/el/ για χώρους με δωρεάν ιντερνέτι εν Ελλάδει

β. τραγούδι: τότε που το μπιτάκι έσπερνε στην πίστα - και μην ακούσω κιχ!



γ. φωτο-υπόσχεση: πάρτε μία γεύση από το αφιέρωμα σε ultra-ανθυγιεινά εδέσματα που θα ακολουθήσει... :) Υπολογίστε 2 μέρες νηστεία/μόνο βλήτα για κάθε κομμάτι... :)))

Μπυροπαρουσίαση: Cantillon Rosé de Gambrinus

Kαθώς στο προηγούμενο ποστ αναγγείλαμε τη χαμουροταινία του έτους (υπερ-παραγωγές με σαμπάνιες ανήκουν σε άλλη κατηγορία με χαμηλό μπάτζετ ρουχισμού), συνεχίζουμε με μία... χαμουρο-μπύρα! Ναι, όπως το ακούτε! Θα μιλήσουμε για μία ''ερωτιάρα'' μπύρα που γευτήκαμε πριν από αρκετό καιρό αλλά τώρα ελεήσαμε να σας πληροφορήσουμε... Κάλλιο αργά παρά ποτέ! Πρόκειται για μία ιδιαίτερη βελγική μπύρα τύπου lambic ζυμωμένη με φρούτα, την Cantillon Rosé de Gambrinus.

Οι απαρχές του είδους lambic με φραμπουάζ (ελληνιστί σμέουρα) παραμένουν άγνωστες μέχρι και τις μέρες μας, το μόνο σίγουρο πάντως είναι ότι σερβίρονταν στις παμπ των Βρυξελλών στις αρχές του 20ου αιώνα. Μετά εξαφανίζονται για κάποιο διάστημα κατά τη διάρκεια του Πρώτου ΠΠ, επανέρχονται το 1922 για να εξαφανιστούν ξανά και να επανέλθουν σε μόνιμη πλέον βάση τη δεκαετία του ΄70. Kαθώς τη δεκαετία του ΄80 οι Raspberry-Lambic ήταν συνώνυμες με τις απλές γλυκές φρουτόμπυρες, η Cantillon αποφάσισε να ξεχωρίσει με τη Rosé de Gambrinus τόσο σε ονομασία όσο και σε περιεχόμενο. Έτσι, αντί για το συνηθισμένο Raspberry-Lambic η μπύρα βαφτίστηκε Rosé και αφιερώθηκε στον προστάτη της μπύρας Gambrinus. Η μέθοδος παρασκευής της είναι όμοια με αυτή μίας Kriek και ζυμώνεται με lambic δύο ετών στις οποίες προστίθενται φρέσκα φραμπουάζ (200g ανα λίτρο) που δίνουν ένα ιδιαίτερο χαρακτήρα στην ετικέτα.

Η συγκεκριμένη lambic προτείνεται να ανοιχθεί εντός ενός χρόνου από την ημερομηνία εμφιάλωσης (2009) για μεγαλύτερη απόλαυση της φρουτώδους γεύσης της. Φυσικά, όποιος επιθυμεί να τη γευτεί πιο ώριμη (μα και πιο ξινή), μπορεί να περιμένει μέχρι το 2012. Όπως παρατηρείτε, η εν λόγω lambic δεν έχει τη δυνατότητα μακράς παλαίωσης όπως αρκετές του είδους και γι’ αυτό πρέπει να καταναλωθεί εντός μίας τριετίας.

Το μπουκάλι στολίζει η σκηνή ενός ζευγαριού που ερωτοτροπεί απροκάλυπτα (έεετσι!), δεν ξέρω αν πρόκειται για το Γαμβρίνο αλλά όποιος κι αν είναι, έχει στα πόδια του μία καμπυλάτη ξανθιά, ενω δεξιά τους υπάρχει η κλασική παπαρούνα της ζυθοποιίας.

Ανοίγουμε πρώτα το καπάκι και μετά το φελό που κρατούν κλειστό το μπουκάλι.

Χρώμα σκούρο ροζέ, βυσσινί, με ροζε αφρό πολύ έντονο αρχικά και με πολύ ανθρακικό που χάνεται γρήγορα μεν αλλά τουλάχιστον αφήνει ένα ωραιότατο δαχτυλίδι μέχρι τέλους.
Άρωμα φρουτώδες, έντονο. Τριαντάφυλλο, μπόλικα φραμπουάζ και φράουλες, επίσης κάτι όξινο που δεν μπορώ να προσδιορίσω.
Γεύση επίσης φρουτώδης, πολύ πιο προσιτή από τη Gueuze που δοκίμασα την προηγούμενη φορά λόγω μάλλον και των φρούτων που στη συγκεκριμένη περίπτωση δένουν άψογα. Κι εδώ εμφανίζεται μία μικρή γλύκα στην αρχή που θα μεταμορφωθεί σε ξινίλα κρασιού, αφήνοντας μία στυφάδα που διαρκεί στην επίγευση.
Σώμα μέτριο με υψηλή ενθράκωση. Ελαφριά (μόλις 5% σε αλκοόλ α.φ.) και με ευχάριστη αίσθηση, μου έκανε πολύ καλή εντύπωση. Φροντίστε μόνο να την απολαύσετε οσο είναι ακόμη κρύα, καθώς το φρούτο σιγα-σιγα εξαφανίζεται μόλις η μπύρα ζεσταθεί και δίνει τη θέση του σε μία ακόμη πιο έντονη ξινίλα...