Δευτέρα, 30 Απριλίου 2012

Ommegang Three Philosophers

Στην περιοχή του Cooperstone, κοντά στη Νέα Υόρκη, εδρεύει η ζυθοποιία Ommegang που ειδικεύεται στις μπύρες βελγικού τύπου. Από το 1997, όταν και πρωτοξεκίνησε από τον Don Feinberg σε ένα αγρόκτημα χτισμένο ειδικά γι’αυτό το σκοπό, η Ommegang μεγάλωσε γρήγορα και απέκτησε πολύ καλό όνομα στο χώρο για τις ποιοτικότατες ales της, κυκλοφορώντας μάλιστα την πρώτη saison που βγήκε ποτέ στις ΗΠΑ, τη Hennepin (διαβάστε εδώ τη γνώμη του Michael Jackson γι'αυτή την ετικέτα). Από το 2003 η ζυθοποιία ανήκει στον όμιλο Duvel Moortgat, και οι μπύρες της πλέον δεν ζυμώνονται μόνο στις εγκαταστάσεις του Cooperstone αλλά και το Βέλγιο.

Οι έξι μπύρες της Ommegang που παράγονται ολόχρονα είναι οι Abbey Ale, Rare Vos, Witte, Hennepin, Three Philosophers και (από το 2011) Belgian Pale Ale. Έχοντας δοκιμάσει τις πέντε πρώτες, σας διαβεβαιώ ότι πρόκειται για πολύ καλές εως εξαιρετικές ετικέτες, οι οποίες ακολουθούν πιστά τη βελγική παράδοση. Παράλληλα, η ζυθοποιία έχει βγάλει κατά καιρούς εποχιακές / περιορισμένης διάθεσης ετικέτες, όπως τις Chocolate Indulgence Stout και Cup O' Kyndnes.


Η Three Philosophers (άραγε το όνομα παραπέμπει στους 3 μεγάλους αρχαίους Έλληνες φιλόσοφους Σωκράτη, Πλάτωνα και Αριστοτέλη;) είναι μία quadrupel με 9.8% περιεκτικότητα σε αλκοόλ α.φ., η οποία μάλιστα κέρδισε χάλκινο μετάλλιο στο World Beer Cup το 2006 στην κατηγορία ''Belgian-Style Dark Strong Ale''. Δημιουργήθηκε με βάση τη συνταγή του Noel Blake, ενος home brewer που έστειλε την καλύτερη περιγραφή στην ερώτηση ‘Πώς θα ήταν η ιδανική μπύρα για σένα?’ σε παλαιότερο σχετικό διαγωνισμό του Realbeer.com. Είναι πραγματικά μία απόλυτα ισορροπημένη και ιδιαίτερα απολαυστική μπύρα, ζυμωμένη με pils, amber, caramel και Munich malts, και Spalt Select και Styrian Goldings λυκίσκους. Η ιδιαιτερότητά της έγκειται στην προσθήκη 2% Liefmans kriek, που δίνει μία εξτρα πολυπλοκότητα σε άρωμα και γεύση.

Το χρώμα της είναι κόκκινο-βυσσινί, σκούρο αλλά όχι θολό, με ελάχιστο μπεζ αφρό στην κορυφή ο οποίος διατηρείται μέχρι τέλους. Αρχοντική εμφάνιση, όπως έχει άλλωστε και το μπουκάλι της.
Το άρωμα είναι έντονο και ζαχαρένιο, με τα malts, το αλκοόλ και φρούτα όπως το μαυροκέρασο και η σταφίδα να κυριαρχούν. Θυμίζει λίγο από Rochefort 10 και La Trappe Q.
Η γεύση είναι υπέροχα πολύπλοκη και γλυκιά, με τα malts, τη σοκολάτα, το κεράσι και την καστανή ζάχαρη να σε γεμίζουν με μία ευχάριστη ζεστασιά, χαρακτηριστικό γνώρισμα πολλών βελγικών strong ales. Η kriek έχει προσδώσει μία πιο ανάλαφρη, φρουτένια νότα, η οποία δένει απίστευτα με το είδος της μπύρας! Η γλύκα του τελειώματος που φέρνει κάπως σε brandy, δίνει θέση σε μία ελαφρώς ξηρή επίγευση που διατηρείται αρκετά.
Το σώμα της μπύρας είναι γεμάτο. Η ενανθράκωση της είναι χαμηλή, το αλκοόλ φαίνεται οσο χρειάζεται, ειδικά προς το τέλος.

Συμπερασματικά, η Ommegang Three Philosophers είναι μία κορυφαία μπύρα. Προσωπικά, τη θεωρώ την καλύτερη δημιουργία της ζυθοποιίας και την τοποθετώ με άνεση μέσα στις 10 καλύτερες μπύρες που δοκίμασα το 2011. 

Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

Σκυλάδικα για πάντα!

Και ναι, έχουμε σήμερις την επιστροφή του Δόκιμου στο Στύλο. Μετά από τις διακοπές του Πάσχα. Μετά από ταξίδια (θα τα πούμε εκτενώς σύντομα) με αεροπλάνα, λεωφορεία, ενοικιαζόμενα αμάξια, πλοία, τρένα, και ασφαλώς μπόλικες κρεπάλες φαγητού και ποτού. Με την ίδια τρέλα να μας δέρνει και παρ'όλη την αβεβαιότητα για διάφορα θέματα στον ορίζοντα, με την ίδια αισιοδοξία που μας χαρακτηρίζει (έτσι λένε) ως υπηρέτης του Κυρίου.

Για το καλώς σας ξανα-βρήκαμε, ξεκινάμε με ποστ ''προθέρμανσης'' και μερικούς αγαπημένους στίχους που φανερώνουν το μεγαλείο του σκυλάδικου. Πώς και δεν είχαμε αναφερθεί τόσο καιρό στο τεράστιο τούτο θέμα; Είμεθα ασυγχώρητοι!


Μου την πέφτει ο κολλητός σου, κι έχει αρχίσει να μ'αρέσει
μου τα ρίχνει στο ωραίο και δεν ντρέπομαι σου λέω

Τα ματάκια σου με καίνε, γιατί είσαι μανεκένε

Βάλε το μαύρο σου το στρίνγκ, για να γουστάρω όπως πριν
να πλακωθούμε και στα ξύδια, και ν'αρχίσουμε παιχνίδια

Κάθε βράδυ κόβω φλέβες, ξενυχτάω με φραπέδες, και ξηλώνω καναπέδες για να κοιμηθώ

Πάρε τηλέφωνο τον κερατά,
καλύτερα τώρα παρα μετά

Έλα να κάνουμε σεξ (x2), η αγάπη μας είναι άθραυστη σαν γυάλινο πυρέξ

Στο ρετιρέ της Αμαλίας, θα γίνει της ανωμαλίας, 
θα'χουμε δώδεκα κοπέλες, και έξι άντρες με ομπρέλες

Σε έπιασα να κάνεις τρίο, και πάω για το ψυχιατρείο

Έρωτά μου τοκογλύφε, απ'το γλύφε γλύφε γλύφε 
έχεις λιώσει το κορμί μου, την καρδιά και την ψυχή μου

Δεν φτάνει μόνο η ομορφιά, θέλει και λίγη πουτανιά


Γουτσου γουτσου σε θέλω κοντά μου
μέρα νύχτα μέσα στην αγκαλιά μου

Ένα μπουκάλι Johnnie, τη μοναξιά σκοτώνει

Εγώ δεν είμαι για να βγαίνω απ'το σπίτι,
Σάββατο βγαίνω και γυρίζω πίσω Τρίτη

Θα περάσω να σε πάρω (x2), κοίταξε μη φας, θα φάμε γλάρο

Αν θέλεις ν'ανοίξουνε, ν'ανοίξουν της καρδούλας μου οι πόρτες, 
βγάλε όλα τα ρούχα σου εκτός από τις μπότες 

Το κορμί σου το φιδίσιο, φέρ'το να στο κάνω ίσιο

Από κορμί είμαι η best, κι από προσόντα είμαι first
γι' αυτό στους άντρες κάνω τεστ για να διαλέξω

Είσαι νινί ακόμα (x2), 
δεν ξέρεις πως χαιδεύουνε και πως φιλούν στο στόμα

Σε γνώρισα στο Facebook και μου'χει έρθει τρέλα
ξανθά μαλλιά με μάτια μπλε και σώμα μανεκέν

Μπες μες το καμπριολέ, πάμε για κανα καφέ


Επική συμμετοχή (by Έτσι Ντε):
Σου έδωκα τη Μερτσεντέ, σου δωκα και το σπίτι
μα κάθε βράδυ τριγυρνάς και μ'άλλονε αλήτη

Επική συμμετοχή β' (by Σταρόβας):
Για σένα θα φάω τα σάντουιτς όλου του κόσμου, γιατί ήσουν εσύ η ζωή μου το φως μου, 
και αν τα όνειρα που είχα για σένα τα αφήσεις μετέωρα, ε τότε να ξέρεις θα φάω τον αγλέορα

Επική συμμετοχή γ' (by Καφρίλλιον):
Αμα έχεις παλαμάρι, τί τη θέλεις τη Φεράρι;


Εν τω μεταξύ σε κάτι περισσότερο σοβαρό, γίνονται τελικά μουσικά θαύματα ακόμα και στις μέρες μας - αλλά δυστυχώς δεν θα μπορέσουμε να δώσουμε το παρών...

Δευτέρα, 2 Απριλίου 2012

Φράουλες για γλυκές διακοπές

Η φράουλα είναι πολυετές, έρπον κυρίως αλλά και αναρριχώμενο ποώδες φυτό, το οποίο ανήκει στην οικογένεια των Ροδοειδών (Rosaceae), με περισσότερα από 20 είδη. Ιδιαίτερα γνωστή στην Ελλάδα είναι η ευρωπαϊκή φράουλα που βρίσκεται και αυτοφυής σε λοφώδεις, δασώδεις και ημιδασώδεις περιοχές. Ο καρπός της άγριας αυτής φράουλας (την ταινία την ξέρουμε, ναι;) είναι μικρός, εξαιρετικά γλυκός και νόστιμος.Οι σύγχρονες καλλιέργειες οδήγησαν στο να δημιουργηθεί μία ποικιλία με μεγάλους καρπούς, γνωστή με την ονομασία ''φράουλα ανανάσα''.

Οι πρώτες φράουλες του Δόκιμου για το 2012, χωρίς ζάχαρες και λοιπά συνοδευτικά

Κατά πάσα πιθανότητα η καταγωγή της φράουλας είναι από τη Χιλή, αν και ήταν γνωστή από την αρχαιότητα στην Ευρώπη. Για παράδειγμα, οι Ρωμαίοι συνήθιζαν να καταναλώνουν φράουλες στα συμπόσιά τους ενω στο Μεσαίωνα ήταν περιζήτητες για τις ιατρικές ιδιότητές τους (περιέχουν πολλές βιταμίνες, ασβέστιο, φυτικές ίνες και άλλα καλά). Το 18ο αιώνα, νέες ποικιλίες με βελτιωμένη γεύση και όψη κέρδισαν ευρεία αποδοχή, και πλέον η φράουλα θεωρείται ως ένα πολύ νόστιμο και θρεπτικό φρούτο. Έχει επίσης απαθανατιστεί σε ουκ ολίγους πίνακες ζωγραφικής. Εδώ την βλέπουμε να ποζάρει σε πρώτο πλάνο σε ολλανδικό πίνακα του 17ου αιώνα.

Adriaen Coorte, Strawberries (1696)

Τέλος, επειδή με τρώνε τα νύχια μου να γράψω μετά από τόσα σοβαρά και την παπαριά μου, έχω να δηλώσω ότι διαφωνώ (όχι πλήρως αλλά μερικώς) με την κρατούσα άποψη που θέλει τις φράουλες να είναι και καλά ερωτικό / χαμούρικο φρούτο, να τις χαρίζει το αγόρι στο κορίτσι που λιώνει, το επίσημο φρούτο του Αγίου Βαλεντίνου και αρχ&δ*@ μέντολες. Ε, όχι! Εαν θέλετε να ξέρετε, το αμιγώς ερωτικό φρούτο είναι ο ώριμος λωτός! Όσοι αμφισβητείτε τη σοφία του Δόκιμου, δοκιμάστε...

Το σημερινό φρουτο-ποστ ήταν το τελευταίο πρίν από την έλευση του Πάσχα (των Ελλήνων, γηγενών και αποδήμων). Το κατάστημα θα παραμείνει κλειστό για λίγο καιρό οπότε δραττόμεθα της ευκαιρίας για να σας ευχηθούμε καλή Πασχαλιά και καλή ξεκούραση! Θα επανέλθουμε με ταξιδιωτικές αναμνήσεις, νέες μπύρες, ταινιάκια, εκκλησιαστικά δρώμενα, και διάφορα άλλα καλούδια. Μέχρι τότε, γειά χαραντάν!

Κυριακή, 1 Απριλίου 2012

Ήρθε ο Απρίλης...

Ακούστε την καλύτερη μουσική επένδυση για το νέο μήνα - και δεν θέλω αντιρρήσεις!




Εν τω μεταξύ, κάπου στην μακρινή Ελλάδα, κάποιος σεβάσμιος γέροντας βγήκε από το κελί του και είδε και πάλι το φως της ημέρας. Όχι, δεν είναι πρωταπριλιάτικη φάρσα!