Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2006

πάνια

Ακούγεται συχνά η θεωρία ότι γκροτέσκα θεάματα στυλ ‘’πάνια’’ έχουν μεγάλη τηλεθέαση μόνο και μόνο επειδή οι τηλεθεατές αποζητούν να δουν κάτι-κάποιον- σίγουρα χειρότερο απο αυτούς. Έτσι το παραπάνω θέαμα προσφέρει μια κάποια ανακούφιση.

Χμ...

Θα τοποθετούσα την παραπάνω στο σωρό με τις θεωρίες υποσυνειδήτου. Εδώ ανήκουν σκέψεις με κάπως περίεργα συμπεράσματα –όπως το παραπάνω- που αναζητούν αιτιολογία στη σκοτεινή και χαώδης περιοχή του εγκεφάλου, το υποσυνείδητο, το προεγώ. Πώς είναι δυνατόν κάτι το σκοτεινό και μυστήριο να προσφέρει αιτιολογίες; Έλα ντε; Αυτοί που τις επικαλούνται, φαντάζομαι θα έχουν κάνει κάποια έρευνα... Τέλοσπάντων κάποιες από αυτές τις θεωρίες τις νιώθεις πραγματικά να σε αποκαλύπτουν και κάποιες άλλες είναι απλά κουλές...

Για να επανέλθω: ας εξετάσουμε το φαινόμενο ‘’πάνια’’(δε νομίζω ότι υπάρχει καλύτερη ‘’χειρότερη’’ λέξη να το χαρακτηρίζει) επιφανειακά –και όχι υποσυνείδητα-. Ο κόσμος το βλέπει για τον ίδιο λόγο που βλέπει κάθε τηλεοπτική μλκ. Η λέξη κλειδί είναι εντυπωσιασμός. Τι ακριβώς σημαίνει αυτό το ξέρουμε όλοι. Το ξέρει και όλο το τηλεοπτικό σινάφι αν και επικαλείται την αγάπη του ‘’κόσμου’’.

Όταν σταματάς με το αυτοκίνητο για να δεις το ατύχημα με τη νταλίκα δεν το κάνεις από αγάπη για τον ιδιοκτήτη του σμάρτ αλλά για το ΄΄εντυπωσιακό’’ του γεγονότος καθεαυτού. Η αγάπη, ο οίκτος, η αηδία και κάμποσα άλλα έρχονται μετά την ανάλυση του γεγονότος στο κεφάλι του καθενός. Βέβαια το πόσο έντονα θα είναι αυτά τα αισθήματα παίζει το ρόλο του. Αν η αηδία είναι τεράστια, ο ένας εντυπωσιασμός ακολουθεί τον επόμενο και η τηλεθέαση εξακολουθεί. Έτσι εξηγήσαμε και το φαινόμενο ΄΄πάνια΄΄.

Πάμε γι’άλλα.

Κυριακή, 26 Νοεμβρίου 2006

Ιντερνετικά

O Γιωργάκης, ο Βενιζέλος, ο Ανδρουλάκης και φαντάζομαι κάμποσοι άλλοι πολιτικοί έχουν blog. ‘’Γράφουν προσωπικές σκέψεις και απόψεις’’.
Σοβαρά ρε παιδιά;
Δηλαδή ο αρχηγός της αντιπολίτευσης και ένα τσούρμο άλλοι που τους λουζόμαστε στα παράθυρα κάθε μέρα ή μέρα παρά μέρα, δεν νιώθουν οτι εκφράζονται αρκετά ή οτι το κοινό δεν έχει ενημερωθεί αρκετά για κάποιες πτυχές της προσωπικότητας τους...;
Τίποτα από όλα αυτά δε συμβαίνει. Απλά και μόνο έμαθαν από κάπου οτι άν μαθευτεί μέσα από τις κομματικές εφημερίδες και κανάλια οτι γράφουν στο διαδίκτυο θα ανέβει η δημοτικότητα τους. Σε ποιούς όμως; Έλα ντε. Πιθανότατα σε ελάχιστους και σε γι’αυτό άλλωστε οι αραιές ενημερώσεις που κάνουν, θα γίνουν ακόμα αραιότερες... Αλήθεια τώρα, πείθει κανέναν ο Βενιζέλος οτι ξέρει τι είναι blog. Απλά του είπανε οτι είναι πιασάρικο και έτρεξε...
Το ίντερνετ είναι χώρος ελεύθερης συνδιαλλαγής απόψεων και ιδεών. Αυτό είναι πάνω από όλα. Σίγουρα υπάρχουν κάποιοι που υιοθετούν αυτό το συνοθύλευμα ιδεολογιών που εκφράζουν οι παραπάνω πολιτικοί. Σεβαστό.
Απλά είναι πολύ εκνευριστικό να βλέπεις να εισχωρούν παντού, σε κάθε τι πρωτότυπο, κάθε είδους ‘’εκμεταλλευτές’’.

Κατα τ’άλλα σερφάροντας μπορείς να δεις πολλα κουλά αλλά κάποιες φορές το κακό παραγίνεται. Ακόμα περισσότερο αν αυτά που βλέπεις είναι αληθινά.... που πάει αυτός ο κόσμος... Και εξηγούμαι. Youtube, metacafe, googlevideo κτλ πολύ βαρβαρότητα. Ειδικά εκεί στο Αμέρικα το έχουν παραχέσει. Μπορεί να περπατάς στο δρόμο και να βρεθείς λιωμένος στο ξύλο. Ακόμα χειρότερα όταν αυτά γίνονται σε μια δυτική δημοκρατία και ξέρεις οτι αργά ή γρήγορα θα φτάσουν και στη γειτονιά σου. Ίσως βέβαια να έχουν ήδη φτάσει απλά τώρα εγώ είδα συγκεκριμένες σκηνές...
Άντε καλά μυαλά!

Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2006

Δημοκρατία

Με τον καιρό στην Ελλάδα εγκαθιδρύουμε ένα νέο είδος ‘’δημοκρατίας’’. Εντός εισαγωγικών γιατί στην πραγματικότητα δεν είναι αυτό που λέει αλλά κάτι άλλο. Η ακριβής του ονομασία θα βρεθεί χρόνια αργότερα από τους ιστορικούς, σαν το Βυζάντιο ένα πράγμα.
Λοιπόν το σύστημα διακυβέρνησης στην μεγάλη χώρα μας λειτουργεί ως εξής: κάθε τέσσερα χρόνια (σπανίως) γίνεται ένα πανελλήνιο πανηγύρι και ψηφίζουμε θίασο που τον αποκαλούμε ‘’κυβέρνηση’’. Κοινοβουλευτικός έλεγχος και άλλα συνταγματικά στην ουσία υπάρχουν μόνο στα λόγια και για να αισθάνονται οι βουλευτές οτι κάπου μετέχουν και είναι ‘’κάποιοι’’. Κατα συνέπεια κυβερνητικό πρόγραμμα και άλλα ιδεολογικά υπάρχουν μόνο στα χαρτιά. Προσπάθεια βέβαια για να τηρηθούν σε γενικές γραμμές οι κατευθύνσεις που είχαν εξαγγελθεί πάντα γίνονται –για να μην απογοητευθούν και αυτοί που μελέτησαν πριν ψηφίσουν και δεν έβλεπαν μόνο τηλεόραση- αλλά δε θα πεθάνουμε κιόλας... Και εξηγούμαι. Με την πρώτη προσπάθεια κάποιας αλλαγής σίγουρα κάποιοι μεγαλο.. θα θιγούν. Θα βάλουν λοιπόν τα σκυλια τους –μμε- να γαυγίσουν. Όσο ναναι κάποιον όχλο θα επιρρεάσουν. Το αποτέλεσμα είναι οι, καλοβολεμένοι στην ελίτ, πολιτευτές εν μία νυκτί να αλλάξουν ολόκληρο ‘’κυβερνητικό’’ πρόγραμμα. Εδώ φαίνεται βέβαια και πόσο οι αντοχές του συστήματος είναι για γέλια...
Τι και αν η πλειοψηφία έχει αποφανθεί μέσω επίσημων θεσμικών διαδικασιών; Η λαϊκή κυριαρχία πάει περίπατο και έμμεσα ίσως παραδεχόμαστε όλοι (σχεδόν...) οτι δεν ξέραμε τι ψηφίζαμε... Κάποιοι το λένε τηλεοπτική δημοκρατία αλλά το ‘’δημοκρατία’’ είναι εντελώς άστοχο εκτός αν οι ιδιοκτήτες των καναλιών έχουν το χάρισμα να αφουγκράζονται αμέσως τι θέλει η πλειοψηφία αλλά τόσα εκατομμύρια κοριοί κοστίζουν.
Θα επανέλθω.

Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2006

Καθηγηταριό...

Άκουγα τις προάλλες κάμποσους που είχαν μαζευτεί και συζητούσαν για την κατάντια των ελληνικών πανεπιστημίων. Όλοι τους καθηγητές και πρυτάνεις!!
Πριν καμιά βδομάδα πάλι ρωτάγανε γιατί τα παιδιά κάνουν φροντιστήρια και τις απαντήσεις έδιναν οι συνδικαλιστές των δασκάλων, ΟΛΜΕ και σία...

Μα καλα ρε παιδιά, εσείς που κάνετε αυτά τα υποτιθέμενα ρεπορτάζ, δε σας έχει περάσει καθόλου από το μυαλό για τα θέματα που ρωτάτε, οτι αυτοί οι δασκαλοκαθηγητάδες ίσως είναι το μεγαλύτερο μέρος του προβλήματος!! Ρωτώντας μόνο αυτούς είναι δυνατόν να κατηγορήσουν ποτέ τον κλάδο τους, ιδίως όταν είναι και εν ενεργεία;; Αυτοί είναι έτοιμοι να κατηγορήσουν τους πάντες και τα πάντα (ένας δάσκαλος είπε οτι κυρίως φταίνε οι τοίχοι που μπάζουνε...) για να μην πουν τίποτα για το χειρότερο είδος δημοσιουπαλληλικής νοοτροπίας. Αυτή που κατέχει άριστα το συνάφι τους.
Εντάξει θα πω το κλασικό- δεν είναι όλοι ίδιοι και μη γενικεύουμε αόριστα.
ΟΜΩΣ, όταν αυτά που λέω καλύπτουν αποδεδειγμένα το 98% του κλάδου (των πανεπιστημιακών) δεν νομίζω να σφάλλω γιατί δεν τονίζω τη συμβολή του 2% στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα (μπρρρρρρρρρρ).
Και για να επανέλθω άκουγα τον αρχιερέα των πρυτανοκαθηγητάδων (ονοματάκι απο Βερ...) και τι ξεφουρνίζει ο αθεόφοβος;; Για όλα φταίνε οι αιώνιοι φοιτητές γιατί αντιγράφουνε και γεμίζουν τα αμφιθέατρα στις εξεταστικές... (μετά από αυτό που μόλις πληκτρολόγησα δε θαναι καθόλου παράξενο να ξαναπέσει ο server του blogger και άντε να ξαναγράφω...).
Οι ‘’αιώνιοι’’ θα είναι οι τελευταίοι που θα αντιγράψουν γιατι μετά από τόσες φορές που έχουν δώσει το μάθημα ξέρουν κάθε σελίδα νεράκι... Η λογική λέει οτι άμα πας να δώσεις για έκτη φορά δε ρισκάρεις σκονάκι και δε σου χρειάζεται. Από την άλλη άμα είσαι πρωτοετό θες να κάνεις τη ‘’μαγκιά’’ σου.
Και κάτι ακόμα. Τις αίθουσες τις γεμίζουν κάτι απίθανοι βυσματίες με μεταγραφές από Ρουμανία κτλ και κάτι περίεργοι καθηγητάδες (οι περισσότεροι) που αποφασίζουν πόσοι θα περάσουν με ποσοστά. Ένας γνωστός μου το έλεγε βαθμολογική πολιτική...

Ας διαλογιστώ τώρα για να ηρεμίσω λίγο. Μμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμ..............................

Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2006

Κάτι σχετικό με τον καιρό

Μου αρέσουν αυτές οι κρύες, γκρίζες μέρες του χειμώνα. Είναι μέρες σαν αυτές που σε αφήνουν να απολαύσεις μια κακή διάθεση.

Μπιλ Γουάτερσον (Αμερικανός κομίστας)
clopyright ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2006

Κομματικά

Έχει συμβεί αρκετές φορές στο παρελθόν και πιθανότατα θα εξακολουθήσει να συμβαίνει και για πολλά χρόνια ακόμα. Η αντιπολίτευση επιτίθεται στην κυβέρνηση για κινήσεις τις οποίες το δικό τους κόμμα υποστήριζε και προωθούσε όταν κυβερνούσε αυτή, όπως επίσης και η κυβέρνηση προωθεί προτάσεις που η ίδια κατακεραύνωνε όταν ήταν αντιπολίτευση.
Πολύ ‘’πρωτότυπο’’ αυτό. Ολίγον από λαϊκισμό για την ικανοποίηση της μάζας με αρκετή υπακοή στις προσταγές του ευρωπαϊκού οικονομικού περιβάλλοντος, είναι η διαχρονική συνταγή των ελληνικών κυβερνήσεων.

Το πραγματικά αξιοθρήνητο του πράγματος είναι και η ιδεολογικές μεταβολές των οπαδών των παραπάνω κομμάτων. Αλλάζουν τις απόψεις τους σχεδόν ταυτόχρονα με τον ‘’πρόεδρο’’ τους. Και μιλάμε για την πλειοψηφία των ψηφοφόρων.
Είναι άνθρωποι που τους βλέπουμε στο δρόμο, τους μιλάμε καθημερινά.
Πάντα εφοδιασμένοι με επιχειρήματα –έχουν φροντίσει γι’αυτό οι εκδότες και οι καναλάρχες- είναι έτοιμοι να αποστομώσουν οποιονδήποτε αλλόθρησκο.
Προσοχή! Είναι πολλοί αλλά δεν είναι όλοι. Είναι η μειοψηφία –ένα 5-10% - που μετακινείται και πάντα κρίνει το αποτέλεσμα των εκλογών.
Υπάρχει ελπίδα;
Εγώ ακόμα το δουλεύω πάνω στο στύλο. Περιμένω προτάσεις…


Κάτι άσχετο τώρα με αφορμή το σχόλιο ενός Έλληνα μετανάστη.
Ναι οι Αμερικάνοι σε σήριαλ και ταινίες το έχουν παρακάνει με το σεξισμό.
Μια ωραία γκόμενα χωράει παντού, είτε είναι δίπλα στο Σταλόνε είτε στο Τζακ Νίκολσον και τη Μέριλ Στριπ.
Έβλεπα τις προάλλες (είχαν έρθει κάτι κατασκηνωτές με τηλεόραση για να μην παρεξηγούμαστε) το ‘’στον τόπο του εγκλήματος’’. Μια σειρά που θέλουν να της προσδώσουν σοβαρότητα αφού δεν υπάρχει ρομάντζο και ο σκηνοθέτης επιμένει πολύ στην επιστημονική πλευρά των εγκλημάτων.
Ε λοιπόν στην ομάδα των ερευνητών μετέχουν τέσσερεις κοπέλες γύρω στα είκοσι πέντε!! Μια ξανθιά με σιλικονάτους θωρακικούς μύες, μια καλογυμνασμένη καστανή κατσαρομάλλα, μια Λατίνα και μια Ασιάτισσα με παρόμοια σωματικά χαρίσματα. Το κατάστημα διαθέτει τα πάντα . Όλοι οι τσοντόφιλοι ικανοποιούνται και προσφέρουν τηλεθέαση.
Για πιο σκληρές καταστάσεις το έχω ξαναπεί υπάρχει το ίντερνετ.

Δευτέρα, 6 Νοεμβρίου 2006

Αθήηηηήηηηηνά

Είναι η Αθήνα ρε γαμώτο η ασχημότερη Ευρωπαϊκή πόλη;

Οι περισσότεροι συμφωνούν.

Δεν έχουμε μνημειώδη αναγεννησικά κτίρια, εντυπωσιακά δείγματα μοντέρνας αρχιτεκτονικής, ούτε καν περιποιημένες προσωπικές κατοικίες μιας και οι πλειοψηφία ζει σε μουντές πολυκατοικίες.

Αυτό που έχουμε και χρησιμοποιούμε για να προσελκύσουμε τουρισμό είναι τα ‘’αρχαία’’.

Ναι ναι όταν οι άλλοι καβάλαγαν βελανιδιές εμείς χτίζαμε Παρθενώνες. Σωστό και μη εξαιρετέο. Είναι όμως και λιγάκι αίσχος να έχουμε περικυκλώσει αυτά τα ερείπια μιας αρχαίας ένδοξης περιόδου με παραγκοειδή κτίσματα. Αλήθεια μπορούμε να παρομοιάσουμε την κατά τ’άλλα αξιαγάπητη Πλάκα με την ‘’παλιά πόλη’’ της Ρώμης, της Πράγας ή του Παρισιού; Φυσικά και όχι, όμως τώρα είναι κάπως αργά για να φτιάξουμε μια νέα ‘’παλιά πόλη’’. Από τη άλλη κοινωνικοπολιτικές συνθήκες της σύγχρονης ιστορίας του Ελληνικού κράτους δεν επέτρεψαν μια τέτοια θαυματουργή ανοικοδόμηση στα χρόνια μετά την απελευθέρωση. Τα οικονομικά μας επέτρεψαν ένα Πανεπιστήμιο, μια Βιβλιοθήκη, το Καλλιμάρμαρο και κανα δυο άλλα ‘’κλασικά ‘’ κτίρια που κάνουν την πρωτεύουσα να μοιάζει λίγο με τις δυτικές ανταγωνίστριες της.

Τις τελευταίες δεκαετίες βέβαια νέες κατασκευές νέοι εντυπωσιακοί δημόσιοι χώροι αναγείρονται για να καλύψουν το χαμένο έδαφος. Στο τέλος τέλος δε θα πρέπει να ξεχνάμε και το πόσο ‘’νέα’’ είναι η αρχαία Αθήνα όσον αφορά τη σύγχρονη εποχή σε σχέση με τις δυτικές πρωτεύουσες που η αρχιτεκτονική τους εξέλιξη υπήρξε αδιατάραχη για τριακόσια με τετρακόσια χρόνια.

Παρασκευή, 3 Νοεμβρίου 2006

Έχω βαρεθεί να ακούω διάφορους να προτρέπουν τον κόσμο στη κατανάλωση φυσικών προϊόντων.

Λάθος όρος παιδιά.

Ο,τιδήποτε χρησιμοποιούμε στη γη προέρχεται από αυτή τη ρημαδοφύση. Ακόμα και αυτό το πετρέλαιο που έχει ακούσει τα πάνδεινα και αυτό από τη φύση το βγάζουμε. Οι περισσότεροι βέβαια λέγοντας φύση εννοούν υλικά που δεν έχουν υποστεί ανθρώπινη επεξεργασία. Όμως και τα ραδίκια που μαζεύουμε στο βουνό πριν τα φάμε δεν τα βράζουμε; Επεξεργασία είναι και αυτό. Αλλά και όποιο άλλο υλικό έχει δημιουργηθεί στο εργαστήριο με χημικές ενώσεις κτλ πάλι τα πρωτογενή υλικά του ''φυσικά'' είναι.

Ο άνθρωπος από τότε που δημιουργήθηκε επεξεργάζεται πράγματα που βρίσκει διάσπαρτα στη φύση. Όπως περνά ο καιρός αυτή η επεξεργασία γίνεται όλο και πιο λεπτομερειακή. Τα ζώα έχουν ένστικτο, εμείς εξελιγμένο εγκέφαλο. Ευχή και κατάρα.

Μπορεί αυτή η εξέλιξη στην επεξεργασία των υλικών που χρησιμοποιούμε κάθε μέρα να μας βλάψει; Bέβαια. Έτσι τουλάχιστον έδειξε η ιστορία. Νέα φάρμακα φέρνουν νέους ιούς, νέα όπλα δημιουργούν νέους δικτάτορες. Αυτό όμως θα γίνει. Το ανθρώπινο πνεύμα δεν μπορεί να περιοριστεί. Τα ευχολόγια είναι η μόνη μας προστασία. Μέχρι σήμερα τα πάντα συγκρατούνται από μια λεπτή κλωστή πριν γίνει το μπαμ πουθενά. Πραγματικά ο άνθρωπος όπως μπορεί συγκρατείται για να μην καταστρέψει τον πλανήτη και τον εαυτό του.

Παγκόσμια συνέδρια για την προστασία του περιβάλλοντος κτλ γίνονται κατά καιρούς, με πενιχρά αποτελέσματα κατά τους ειδικούς αλλά όπως φαίνεται υπάρχει κάποια ανησυχία. Αλλά με τη άνθηση όλου αυτού του ‘’υγιεινού’’ τρόπου ζωής φαίνεται ότι ο άνθρωπος σε ατομικό επίπεδο δεν τα παρατάει.

Κάποιοι το λένε ένστικτο επιβίωση εγώ θα έλεγα συνειδητοποίηση της κατάστασης. Τα ζώα έχουν ένστικτο.